Dwangstoornis / OCS - Lotgenotenverhalen

Hee! Ik weet niet of je dit nog leest, want het is een tijdje terug geschreven zie ik, maar dit is heel herkenbaar! Ik heb ook last van gedachten die in me opkomen dat ik bang ben dat ik iets heel ergs gedaan heb. Dit kan misschien false memory OCD zijn?

Met false memory bedoel ik, dat ik dan ook soms herinneringen kan krijgen en gewoon niet meer weet is dit een valse herinnering die mijn hoofd gewoon maakt of is het echt en dat maakt mij altijd heel onzeker.

Hoi, /> />Ik heb hetzelfde probleem met controleren en tellen.. />Heb het vooral met weggaan van huis en voordat ik naar bed ga. Het is inderdaad slopend ik probeer het daardoor ook steeds uit te stellen. Het kost veel moeite en zorgt ervoor dat je inderdaad gewoon op bent. Heb jij er hulp voor gezocht als ik vragen />mag? Ik zelf nog niet helaas. />Groetjes

Ja. En slik zelf 200 mg. Eerste 3 maanden werden de klachten bij mij erger en daarnaar een aantal jaar stukken minder last. Heb het idee nu dat het minder effectief is al zeggen ze dat dat niet kan

Ik heb ook last van intrusies. Vreselijk. Overal alle kleinen dingen paniek en angst (wat als....?). Belangrijk om te weten is, jij bent niet je gedachte! Fanatiek sporten is een goede uitlaatklep.

Wat goed dat je dit neerzet! />Ik ben ook (weer) gestart met B-12 injecties omdat ik weer paniekaanvallen had en nu ook dwanggedachtes. Het werd steeds erger. />Nu sinds de injecties gestart zijn zijn mijn paniekaanvallen gestopt! />De rest duurt wel langer. />Ik had trouwens normale b12 waarde volgens huisarts maar neem het niet goed op! />Wat EK hierboven zegt… laat de andere waardes ook echt checken die geven veel duidelijker aan hoe het zit.

Hey, ik snap je gevoel. />Ik heb mijn dwang gedachtes ontwikkeld in mijn relatie ik zelf een vrouw en ging ook met een vrouw mqqr mijn vriendin loog continue gewoon obsessief liegen waar door ik dwang gedachtes kreeg en haar niet meer kon geloven. Uit eindelijk met veel haat ging ze bij me weg .. ik dacht zie dwang gedachtes gaan wel weg... maar nee... ze werden juist erger en nu met bepaalde onderwerpen die ik niet zag aan komen , en elke x als de ene dwang gedachte weg is komt er weer een andere het beïnvloed mijn leven. Ik weet helaas niet de oplossing het enige wat ik weet is vind de juiste zinnen die je tegen jezelf kan zegen. Bijv , nee tuurlijk ben ik dat niet dat kan niet eens. En probeer dat elke keer tegen jezelf te zegen. En als je hier niet van af komt is de enige manier therapie.. ik sta ook op de wachtlijst.

Ik herken wel iets over dat het net echt lijkt. Ik heb angst voor waanbeelden. Nou daar maken mijn gedachtes echt misbruik van. Zo sta ik met iemand te praten en loop weg in echt sec later zag ik mijn paard in de wei staan. Terwijl die iop stal staat. Zag het niet maar mijn gedachtes zeggen het en lijkt net echt. Heel vervelend want ik heb angst stoornis. Dwang pakt je echt waar je angst voor hebt. Ik heb nog geen hulp maar praat er veel over. Ben elke dag ook erg moe. Ik hoop dat je weet dat je niet alleen bent met zulke gedachten

hoi patrick /> />als ik goed begrijp uit je verhaal is dat het uit is gegaan met je vriendin een grote klap is voor je je kan de gedachtens en de gebeurtenis niet goed een plekje geven .die dingen zijn lastig en die gene heeft wat voor je betekend om het te accepteren is proberen om te kijken na de dingen die je wel leuk en beleefd hebt met haar zodat je de negatieve gedachtens wat achter wege laat het zal een gevecht worden of schrijf het van je af kan ook helpen praten met iemand lucht ook op . Je zal toch een keer het een plekje moeten geven want je hebtje eigen leven die ook verder gaat sterkte

Zeer herkenbaar, ook ik ben keer op keer obsessief verliefd, bij mij gaat het om onbeantwoorde liefdes. />Mentaal ben ik er helemaal kapot van, daarom heb ik hulp gezocht bij een GGZ instelling die speciaal gespecialiseerd is in liefdesverslavingen en co-dependency. />Claudia's Care Center heet het, misschien heb je er wat aan! /> />Sterkte!

Ik heb exact hetzelfde als jou, dus snap je ook helemaal. Ik leid al vanop mijn 5 jaar aan OCD, wat dus betekent dat ik mijn leven nooit anders gekend heb. Ik ben toen ik 15 was gestart met Citalopram (anti-depressiva wat werkt bij angststoornissen) al snel merkte ik verschil en kon ik mijn OCD controleren Ipv dat mijn OCD mij controleert. Op mijn 18de heb ik een relatiebreuk doorstaan die me heel heftig gevallen is. Ik at niet meer, ik kon niet meer slapen, dacht de hele tijd aan haar en geen enkele afleiding was voldoende, met vrienden afspreken had voor mij geen zin. Mijn Citalopram is op dat moment verhoogd naar de hoogste dosis die mag voorgeschreven worden. Helaas merkte ik daar geen verschil van. Ik wou er niet meer zijn, ik voelde me slecht en vond dat alles mijn fout was. Na gesprekken met de psycholoog hebben we ontdekt dat ik mijn relatie onder controle hield met mijn OCD. De OCD bepaalde dus niet alleen mijn leven zoals vroeger maar bepaalde ook mijn relatie… ik heb me enorm slecht gedragen waardoor mijn ex een heel slecht beeld van me heeft. De hele tijd reflecteer ik in mijn hoofd over de dingen die ik gedaan heb en heb de hele tijd bang dat ze een ander gaat vinden. Ik kan haar niet loslaten, ik hoor haar niet meer, ik kan haar leven niet meer controleren en dat besef ik zelf goed genoeg maar de OCD bepaald er anders over. Alle gedachten/handelingen maken mijn hoofd gek en mijn lichaam moe. Ik heb een periode in het ziekenhuis gelegen omdat ik neurologische uitval kreeg door de stress/angsten. Op dat moment ging echt de noodbel bij mij. Ik heb 4 weken begeleiding aan huis gehad die me opvolgden en ervoor zorgden dat mijn leven weer wat zou voorstellen. Maar tevergeefs… ik ben ondertussen 19 en voel me nogsteeds hetzelfde. Ik ga over enkele weken in opname bij een psychiatrisch ziekenhuis omdat ik nogsteeds hoop heb, nogsteeds geloof dat ik hier sterker uit word en ervan kan leren. Haar vergeten ga ik nooit, het gemis gaat nooit verdwijnen en het rouwproces is enorm zwaar. Maar met de juiste ingesteldheid en motiverende doelen ben ik ervan overtuigd dat iedereen kan bereiken wat die uiteindelijk wil. Dus al lijkt de tunnel kil en zwart, op het einde zal toch nog een lampje branden. Keep your head up, je kan dit!!!

>Hey />Ik herken dit ik heb namelijk ook een vorm van ocd maar is nu nogal hard uit de hand gelopen ik ben 18 jaar en ik ben nu in opname voor ocd omdat ik het thuis niet meer kon uithouden. />Maar ik las jou verhaal en herken dit voledig ik heb precies hetzelfde als ik met rechts iets aanraak moet ik dit met links ook gedaan hebben. /> />Lucas>

Ik heb het ook en ik heb ook adhd en ass

Hey ik las jou verhaal ik dacht dat ik de enigste was ik begrijp jou volledig ik heb dit nu al 4jaar ongeveer ik voelde me zo eenzaam omdat niemand hetzelfde had als mij vroeger kon ik niks meer doen omdat ik dan alles met 2 handen moest aanraken nu is het een dagelijkse routine ik neem al 3jaar sertraline 150mg maarja de dwang komt maar altijd terug…..

Hee, heel bekend! Ik zou zeker je huisarts en een psycholoog hierover spreken en heel open alles vertellen. Het heeft mij veel geholpen!

Zo herkenbaar,hoort bij ocd ,jij bent dat niet,maar het is heel vervelend, ik ben nu in therapie,ik weet nu dat ik een sterk en lief mens ben,sterkte ermee,liefs anoniem

Hallo Mien, />Misschien kan je (als je iets gedaan hebt) het ergens opschrijven of foto's maken als herinneringen. Je kan ook e.v.t een boekje bijhouden en daarin schijven of je het wel gedaan hebt. /> />Als je opgeschreven hebt wat je gedaan hebt weetje zeker dat je het daadwerkelijk gedaan hebt en dat het niet iets in je hoofd is.

Hoi Mien, /> />Wat je schrijft is erg herkenbaar voor mij. Ik weet niet of het dezelfde gedachten zijn maar ik kreeg weleens een gedachte van: misschien heb ik ooit wel eens iets heel ergs gedaan en weet ik het niet meer…

Hoi! /> />Heel herkenbaar dit. Ik maakte me ook altijd druk ik een pedofiel zou zijn. Ik kreeg ineens weleens gekke gevoelens bij kinderen of een soort opgewonden gevoel. Ik dacht echt huh wat is dit. Ik maakte me helemaal druk. Doordat ik erop ging letten kreeg ik dst gevoel elke keer. Ik heb het ook besproken met een psycholoog. Het zijn vaak een soort intrusies (zoek maar eens op wat dat zijn). Het heeft mij veel tijd gekost om vertrouwen te krijgen in mezelf. Nu ik een tijdje verlost ben van deze gedachten weet ik ook dat ik niet zo ben en dat het allemaal tussen de oren zit. Je hoofd kan je soms zo gek maken en dat is echt super vervelend!!!

Hoi, /> />Ik heb ook allemaal vervelende intrusies gehad. En het maakt je gewoon gek. Cognitieve gedragstherapie heeft mij heel erg geholpen

Hoi, /> />Ik heb niet echt advies voor je maar ik wil je wel even laten weten dat ik het echt ontzettend naar vindt wat je allemaal hebt mee moeten maken.. En wat vind ik het ontzettend knap dat je tot op de dag van vandaag nog steeds je best doet om jezelf te helpen! Je bent ontzettend sterk en het is ook niet niks allemaal… /> />Ben je al op zoek gegaan naar een andere therapeut? Of wellicht toch ondersteuning qua medicatie? Anfidepressiva helpt bij dwangproblemen. /> />Ik wens jou heel veel sterkte toe en een dikke knuffel! Blijf hoop houden! /> />Liefs, />Chloé;.

Jeetje wat een heftig verhaal.. />Ik ken het schuld angst alles. />Echter werkt alcohol contra en dus niet. />1 ding je bent niet gek, maar juist te sociaal. Denk aan jezelf zoals jij aan anderen denkt. />Hou zaken bij jezelf en alleen jij telt. />Hou van jezelf en doe wat je moet doen. />Mensen met ocd zijn super mensen alleen pakken we het het verkeerde uit. />Omarm je sociale kant. Doorzettingsvermogen, je wil, je onvermogen. />Leg alleen verantwoording af aan jezelf, hoop dat je gaat inzien dat je super bent

Afgrijselijk he. Ik ken het. Vanuit prima slapen, ineens 5 mnd terug de gedachte " wat als ik nooit meer kan slapen". Die gedachte ging met me op de loop met als gevolg niet kunnen slapen van de stress/ angst. Het boek Versla het monster van William van der klauw heeft zeker wat geholpen, best een aanrader, hoewel het bij dwanggedachten natuurlijk niet zozeer een slaap probleem betreft maar een psychisch probleem. Bij de psycholoog kennis gemaakt met mindfullness en ACT en dat helpt natuurlijk ook wat.. verder slik ik rhodiola, 5 htp en ashwagandha, dat helpt wel wat tegen angst. Sta wel op wachtlijst bij de psychiater, want er zit natuurlijk iets achter deze angst. Ben 40 jaar en heb nooit eerder dwanggedachtes gehad, wel veel meegemaakt vooral lichamelijke trauma's. />Heel veel sterkte, dit zijn echt vreselijke dwang gedachtes als je zooo moe bent en toch angst voor slapen.

Lieve beide, /> />Wat vervelend te lezen dat jullie met hetzelfde te kampen hebben als mij! Bijna 1 hetzelfde verhaal. 1 nacht ineens niet kunnen slapen en sindsdien 24/7 met slapen bezig. Als ik er te lang over doe om in slaap te vallen raak ik in paniek en dan lukt het dus helemaal niet meer. De gedachte heb ik vaak de hele dag bij me en ben dan bang dat ik dood ga. Stom he. Ook ben ik bang dat dit voor de rest van mijn leven bij me blijft en ik er niet meer vanaf kom.... hoe gaat het nu met jullie ?? Ik ben erg benieuwd... ik slik zelf mirtazapine omdat ik overdag door t dak ging en dat helpt wel iets maar nog steeds continu bang dat k niet kan slapen. Vooral als ik naast me vent lig, ben ik elke keer aan het toetsen of hij al slaapt en dat geeft me dan meer stress vooral als ik nog niet slaap. Hebben jullie nog tips?

Ik begrijp je verhaal goed en je gedachtens />Heb zelf therapie gedaan en door te blijven oefenen is het mij gelukt om de dwangen onder controle te houden />Praten met iemand er over helpt ook wel /> />Groeten

hoi, /> />dank je voor de reactie. ik praat er inderdaad ook wel over. en ben net begonnen met therapie. ik moet het gewoon doen. maar blijf het toch lastig vinden.

Hoi ik heb ook dwangneurosie weet wat het is . therapie is een aanrader. Afleiding zoeken begint het op te komen proberen niet aan toe te geven is lastig. />Hulp erbij is mijn advies . /> />

U zou het eens kunnen proberen met cbd. U kan het op Google wel vinden. Veel mensen zijn de held van hun dwang daardoor kwijt geraakt

Ik kende dit ook alles wel 3 x checken of meer het kan je veel energie kosten />Vooral als je de deur uit gaat />Dagelijks leven kost energie />Ik had oefeningen voor thuis />Dat heeft mij geholpen />Ik ben er grotendeels vanaf. />Hoop dat je therapie aanslaat

Heel herkenbaar. Heb er ook veel moeite mee, het kost zoveel energie, hè iedere dag maar weer.. De ene dag heb ik er wel wat minder last van dan de andere dag, Ik probeer te blijven oefenen minder toe te geven aan controleren, soms lukt het wel, soms niet. Dan maar proberen aardig en mild voor mezelf te zijn. Ik heb behoefte aan weer therapie rondom deze problematiek van mij, maar ben uitbehandeld, zeggen ze. Meerdere jaren wel al therapie gehad. Ik probeer het maar te accepteren en er mee te leren leven.. Sterkte aan jou en iedereen die hiermee of soortgelijke klachten kampt...

Hallo je bent nu 13 jaar en hebt last van een dwangstoornis ik ken het bij mij begon het ook toen ik jong was. />Er mee leren leven is lastig voor je dingen herhalen op jouw manier />Het is goed om er met iemand over te praten die jouw begrijpt en je kan helpen.

Dit heb ik ook heel erg. vooral het stukje "Ik moet controle hebben over hun geluk, hun gezondheid, hun welzijn" greep me naar de keel aangezien ik dit exact ook zo heb. /> />En ondanks dat je weet dat je hen enkel maar kan voorbereiden en raad geven etc, blijft het een moeilijk iets om los te laten

Bij mij is in 2014 ocd gediagnotiseerd door psycholoog. Ocd kan zich op heel veel verschillende manieren uiten. Hoe het ook heet wat jij hebt, het belemmerd je enorm in je dagelijks leven. Ik heb er jaren over gedaan om hulp te durven zoeken. Heb ook veel behandelingen gehad. Ging een tijdje iets beter, maar nu sta ik weer op een hele lange wachtlijst omdat het wéér niet goed met mij gaat. Heb er geen controle over en mijn hoofd staat 24/7 aan. Voel me er doodongelukkig door. Probeer toch naar je huisarts te gaan als je een fijne huisarts hebt. Je kunt ook zoeken op Google naar ocd lot genoten. Daar kun je ergens een telefoonnummer vinden voor info over ocd en hulp in jouw omgeving. Wil ik zelf ook gaan doen in de hoop verder te komen.

Zou je je zoektocht willen laten stoppen? Dan werkt Byron Katie misschien wel voor je.

hoi, /> />misschien een beetje laat. maar ik herken dit ook. ik heb allebei, dus smetvrees maar ook besmettingsvrees. vooral met het klaarmaken/serveren van eten en drinken. als je meer wil weten dan zeg je het maar.

Ik heb precies hetzelfde. Vaak rijfel ik of ik het heb gedaan of wat ik heb gezegd. Maar diep van binnen weet ik het. Maar mijn gedachten laten me twijfellen. Ik wandel veel en probeer het te accepteren

Hoi Moraisa, /> />Ik heb ook existentiële OCS, ergens fijn te lezen dat ik niet de enige ben. Heel naar is het. Ik merk dat medicatie me wel helpt om rustiger te worden in mijn hoofd en het allemaal wat beter te overzien. Maar ook een stuk acceptatie is wel langzaam gekomen in mijn leven. Het idee dat je ‘gewoon’ aan het filosoferen bent en dat dat ook mooie kanten heeft. /> />Sterkte!

Ik heb precies hetzelfde. Vaak rijfel ik of ik het heb gedaan of wat ik heb gezegd. Maar diep van binnen weet ik het. Maar mijn gedachten laten me twijfellen. Ik wandel veel en probeer het te accepteren

Ik heb exact hetzelfde als jou, dus snap je ook helemaal. Ik leid al vanop mijn 5 jaar aan OCD, wat dus betekent dat ik mijn leven nooit anders gekend heb. Ik ben toen ik 15 was gestart met Citalopram (anti-depressiva wat werkt bij angststoornissen) al snel merkte ik verschil en kon ik mijn OCD controleren Ipv dat mijn OCD mij controleert. Op mijn 18de heb ik een relatiebreuk doorstaan die me heel heftig gevallen is. Ik at niet meer, ik kon niet meer slapen, dacht de hele tijd aan haar en geen enkele afleiding was voldoende, met vrienden afspreken had voor mij geen zin. Mijn Citalopram is op dat moment verhoogd naar de hoogste dosis die mag voorgeschreven worden. Helaas merkte ik daar geen verschil van. Ik wou er niet meer zijn, ik voelde me slecht en vond dat alles mijn fout was. Na gesprekken met de psycholoog hebben we ontdekt dat ik mijn relatie onder controle hield met mijn OCD. De OCD bepaalde dus niet alleen mijn leven zoals vroeger maar bepaalde ook mijn relatie… ik heb me enorm slecht gedragen waardoor mijn ex een heel slecht beeld van me heeft. De hele tijd reflecteer ik in mijn hoofd over de dingen die ik gedaan heb en heb de hele tijd bang dat ze een ander gaat vinden. Ik kan haar niet loslaten, ik hoor haar niet meer, ik kan haar leven niet meer controleren en dat besef ik zelf goed genoeg maar de OCD bepaald er anders over. Alle gedachten/handelingen maken mijn hoofd gek en mijn lichaam moe. Ik heb een periode in het ziekenhuis gelegen omdat ik neurologische uitval kreeg door de stress/angsten. Op dat moment ging echt de noodbel bij mij. Ik heb 4 weken begeleiding aan huis gehad die me opvolgden en ervoor zorgden dat mijn leven weer wat zou voorstellen. Maar tevergeefs… ik ben ondertussen 19 en voel me nogsteeds hetzelfde. Ik ga over enkele weken in opname bij een psychiatrisch ziekenhuis omdat ik nogsteeds hoop heb, nogsteeds geloof dat ik hier sterker uit word en ervan kan leren. Haar vergeten ga ik nooit, het gemis gaat nooit verdwijnen en het rouwproces is enorm zwaar. Maar met de juiste ingesteldheid en motiverende doelen ben ik ervan overtuigd dat iedereen kan bereiken wat die uiteindelijk wil. Dus al lijkt de tunnel kil en zwart, op het einde zal toch nog een lampje branden. Keep your head up, je kan dit!!!

Jaaaa heel herkenbaar />Op dat moment denk ik zie je nou wel />Ik wordt echt gek pff

Hoi Noa, ik herken je verhaal. zou ik contact met je mogen opnemen?

Ik herken heel erg wat je zegt over bang zijn voor nieuwe gedachten (obsessies), als je leest dat een ander deze heeft. Ik ben er pas vandaag achtergekomen dat ik OCD heb (alleen dwanggedachten). Op het eerste moment vond ik dit een enorme opluchting, omdat ik er nu eindelijk achterkwam dat ik niet “gek” ben, en dat mijn gedachten niet van mij zijn maar me gewoon voor de gek houden. Daarna begon de angst heel erg over te nemen; ik las over verschillende soorten dwanggedachten, en ook veel gedachten die ik nog nooit heb gehad en ook absoluut niet zou willen… toen ging ik daar juist weer over malen. Het maakt jezelf gek. Ik ben nu al bezig met hoe het morgen zal gaan, omdat ik dan weer naar werk moet. Constant voordat er überhaupt een situatie gaande is of er gedachten in je hoofd zijn, ben je al bang dat iets gaat gebeuren. Het is killing. Ik ben op dit moment op zoek naar “succesverhalen” van mensen die van hun OCD af zijn gekomen (is letterlijk mijn grootste compulsie, dus weet dat ik dit niet moet doen), en kan weinig vinden waardoor de moed me al in de schoenen zakt. Ik weet dat OCD niet is wie ik ben, maar ik ben op voorhand al bang dat dat ooit wel gaat gebeuren. Kortgezegd; ik herken je verhaal en je angsten enorm.

Hee Noa , />Dit is voor mij heel herkenbaar! Accepteer dat dwanggedachten nooit stoppen is denk ik het beste medicijn. Maak bewust de keuze om er niet aan toe te geven maar het te laten zijn. Slik verder een hoge dosering antidepressiva voor een extra steuntje in de rug. Hoe moeilijk het ook is: hoe minder je toegeeft ook in stresssituaties hoe minder angst en spanning. />Maak de keuze om nooit meer toe te geven.

Hallo Noa, /> />Ik weet niet hoelang dit geleden is, want ik zoe geen data erbij staan. /> />Hopelijk is je dwang minder. Het is verschrikkelijk en ik herken je verhaal. />Zelf vraag ik mij vaak af of ik dwang of angststoornis heb. Ik kan namelijk oprecht bang voor iets zijj, maar de manier waarmee ik ermee bezig ben wordt dan obsessief. /> />Ik heb het al jaren en het komt en gaat met ups en downs. De volgende dingen kan je in overweging nemen: /> />- Vaak gaat dwang over het niet kunnen accepteren van een 'wat als' gedachte. Waardoor je iets gaat controleren in het echte leven of door je gedachte nogmaals door te lopen. Vraag jezelf af met hoeveel % zekerheid je tevreden bent. Bijvoorbeeld 80% ben ik zeker dat het wel goed zit. Dan weet je dat 100% niet realistisch is. Zeker niet met je dwang, want die blijft je twijfels voeden. Verlagen van je standaard dus. Blijven oefenen. /> />- Een ander rampscenario bedenken. Bijv: Stel ik zou een geen arm meer hebben door een ongeluk, hoe geobsedeerd zou ik daarmee dan zijn? Kan ik dan deze obsessie beter dragen dan obsessies die dat teweeg zouden brengen? Kan ik dan deze obsessie beter handelen? (Sommige zijn pijnlijker dan anderen) /> />- Vaak denk je: ja maar als deze obsessie weg is, dan ben ik echt vrij en gelukkig. Dat blijven denken, zorgt voor nog meer druk om het op te lossen. Geef jezelf toestemming dat je ook met het niet oplossen en een dwanghoofd gelukkig mag zijn, ook al maak je de verkeerde keuze. /> />Deze gedachtes helpen mij, maar zijn voor jou misschien niet helpend of vaag. /> />Verder meer praktische tips: /> />- Zoek naar een specialist op OCD gebied />- Kijk of medicatie kan helpen />- rtms een optie? />- google paddo's en ocd (ik ben geen paddo fan, want ik ben gelovig. Dan ben ik bang dat ik daar weer angst/ ocd over krijg. Maar op YouTube staan veel belovende resultaten). />- emdr flash forward (dus je dwang bedenken en dan de emotionele lading laten weghalen. />- hypnose tegen angst/ocd kan je ook googelen. /> />Hopelijk gaat het je goed. />Mocht je zelf tips hebben nog hoor ik het graag. /> />Verder bedenk ik mij altijd dat mensen met ocd vast ook een groot improvisatie vermogen hebben. Dit is dus een talent. Een soort power die je bezit, die nu alleen ingezet wordt voor iets negatiefs. Ik geloof dat die kracht ooit naar iets positiefs omgebouwd kan worden. /> />Zet hem op! /> />Veel liefs! /> /> /> />

Ik heb hier ook last van kan ik met jou in contact komen?

Hallo, /> />Dit is heel herkenbaar, zijn jullie nog actief hier? Ik hoor graag jullie vorderingen.

Angst voor de angst dat is ocd geworden

Ik herken dit enorm . Niemand sprak me erover aan dat ik dwanggedachten had , zelfs niet in de hulpverlening. Ik moest het zelf wat ontdekken. Het komt ook voort uit perfectionisme ontstaan door de opvoeding door een religieuze narcistische vader en het een 15 jaar lange relatie met een narcistische man waarin psychisch en zelfs fysisch geweld . We hebben 3 kinderen. Hij manipuleerde me me, vernederde me, aantrekken en afstoten. Ik heb geen dwanghandelingen. Maar dwanggedachten : angst voor de angst, angst voor ook insomnia angst voor opnieuw epilepsie aanvallen. Ik ontwikkelde epilepsie door extreme angst en insomnia effectief( psychische niet epileptische aanvallen of PNEA

Jazeker! Dit is altijd een angst van mij geweest. Super herkenbaar. En wees meteen gerust; ik heb ook nooit stemmen gehoord! Soms sluipt de angst er nog weleens in, maar dan verdwijnt die ook weer snel want we gaan geen stemmen horen; en als dat wel zo was dan hadden we daar zelf waarschijnlijk helemaal niet bewust zo bij stil gestaan. No worries dus!!

Dit heb ik ook! Ik ben bang om in een psychose te komen of schizofreen te worden. />Ik let er soms op als ik geluiden hoor of dingen zie of andere dit ook zien en horen. Ben bang om gek te worden en de controle te verliezen. Het is verschrikkelijk. Kan er soms de hele dag over nadenken of ik wel of niet gek ben.

Ik heb ook die intrusie gehad. Ik dacht dat ik de enige was. Ik heb er erg last van gehad. />Hie gaat het nu met u ?

Het gaat echt niet met mij , ik heb elke dag wat anders 😭😭 wordt er zo angstig van . Mijn intrusies lijken niet meer op gedachten ze lijken echt . Het is moeilijk nu te onderscheiden of ik het echt wil of als het gedachten zijn . Heeft u dat eens ?? Bent u er van af ik ben angstig dank ik gek aan het worden ben of een psychopaat ben 😭😭😭😭😭😭

Hallo />Ik heb het zelfde gehad jij lijd aan agressieve dwanggedachten ,je bent geen psychopaat jij wild dat helemaal niet wat je denkt ,een psychopaat zou zich geen zorgen maken om zulke gedachten . />Ik heb het ook gehad .2 x opgenomen op de paaz uiteindelijk na een jaar terecht gekomen in het marina de wolf centrum in ermelo />Ik heb daar leren omgaan met die gedachten />Neem contact op met de kliniek voor behandeling daar zul je merken dat er meer mensen zijn met zulke gedachten />Veel sterkte gewenst

Dit heb ik ook bang om mijn kind pijn te doen . Het doet me heel veel ik wil er echt uit

Ik heb hetzelfde. />Je kunt er zelf niets aan doen. />Het belemmert je ook in allerlei dingen. />Het is iets verschrikkelijks. />Heeft ze geen antidepressieva of helpt dat niet? />Graag bericht terug.

>Jouw gedachtes en mijn gedachtes die stomme neppe dwang is niet echt. Het komt goed we gaan der van af komen😊 /> />Alles komt altijd goed het heeft zijn tijd nodig wij kunnen dit.>

>Je bent niet de enige. Troost je hiermee. Er zijn duizenden zoals jij. Mijn vrouw heeft het ook al 30 jaar. Het is voor haar heel moeilijk maar ook voor mij als partner. Haar huisarts heeft gezegd dat ze er nooit vanaf komt. Ieder mens heeft een zwak punt in z'n lijf. De ene heeft hernia wat zwak is en de ander dwang. Helaas.>

>Ik ken dit gevoel het beheerst je leven />je bent telkens er mee bezig />je bent niet de enigste die het heeft. />en je bent normaal alleen iemand net als ons met een dwang. />wat anderen ook vinden iedereen heeft wel iets. sterkte>

Ik kenndit precies zelfde situatie hier

Goedenavond, /> />Ik ben een man van 33 jaar, die al 16 jaar rondloopt met ocd. Ben altijd in behandeling geweest bij een psycholoog. Tot het moment kwam, dat het echt niet meer ging. In het amc heb ik te horen gekregen dat ik extreem hoge categorie ocd heb. /> />In het amc heb ik een traject gevolgd van 16 weken, waarbij je goed begeleid wordt en exposure oefeningen doet. Tijdens het traject heb ik veel handvaten gekregen, wat ik dagelijks nog toepas. /> />Bij mij heeft de therapie geholpen, waardoor ik mijn dagelijkse dingen kan doen. De ene dag is makkelijker dan de andere maar het is te doen. /> /> /> /> />

Magisch denken heb ik ook last van dat bijv als de kraan niet 3 x aanraak dat me ouders doodgaan

Hey />Heb dit ook soort van meegemaakt 4 jaar geleden. Toen was ik 16. /> />In de plaats van dit had ik schrik van mensen iets aan doen en enge gedachten van mensen die zichzelf iets aandoen/moordscenes. />Het begon met 1 random enge gedachte, waar ik van verschoot en begon erover na te denken. “Waarom denk ik dit?” “Is dit normaal” />Dan gebeurde het een tweede keer. Dus begon deze soort gedachten te onderdrukken. />De enge gedachten kwamen vaker en vaker voor en begonnen obsessief te worden, begon er ook obsessief over na te denken. /> />Ik begon er ook veel over op te zoeken en keek af en toe YouTube filmpjes van moordenaars en psychopaten om te zien of ik daar ook karaktertrekken van had. Ik werd hier heel bang van. />Na een tijdje begon ik echt te denken dat ik ook zo een psychopaat was, maar het gewoon nog niet tot uiting was gekomen. /> />Op dat moment besefte ik ook niet dat dit angst was. Wat het nog enger maakten. /> />Ik durfde er met niemand over te praten. Want ik zou ook bang zijn moest iemand tegen mij zeggen dat ze continue ongewilde moordscenes in hun hoofd hebben. />Ik heb hier ongeveer 8 maanden zo goed als alleen mee gezeten. />Ik had het enkel tegen mijn mama eens uitgelegd, maar wilde er met haar eigenlijk niet meer over spreken (omdat het gwn zo moeilijk was) /> />Uiteindelijk had mijn mama iets op het internet gevonden van ‘enge dwanggedachtes’. En dat dwanggedachtes voortkomen uit angst.Dit stelde mij heel hard gerust omdat ik eindelijk wist wat het was! /> />De gedachtes werden hierdoor minder en kon het met de tijd meer en meer ‘accepteren’ en in een ‘doosje’ steken. /> />Nu jaren later (ben nu 20) spreek ik erover met mijn psycholoog. En ben sinds twee weken erover beginnen praten. Deze laatste twee weken zijn tot nu toe al heel moeilijk geweest. Omdat ik de angst weer onder ogen moet komen en erover moet praten. />Het is nog steeds moeilijk te accepteren dat de gedachten ‘oké’ waren en dat het gewoon pure angst was. />Maar ben nu mijn best aan het doen om het eindelijk na 4 jaar te verwerken. /> />Ben in ieder geval al trots dat de gedachten weg zijn en dat ik tot dit punt gekomen ben om erover te praten. /> />Hopelijk gaat iemand zich ook hierin kunnen vinden en kan dit helpen voor andere mensen. />Want Dit is wat ik eigenlijk toen nodig had, verklaring en geruststelling. /> />Groetjes anoniem

Hé, /> />Ik heb precies hetzelfde gehad! En het is een proces, niet iets wat van de ene op andere dag anders zal zijn of geaccepteerd kn worden. Wat mij heel erg heeft geholpen is door tegen mezelf te zeggen dat als ik de aandacht op mijn ademhaling had, “ik heb mijn aandacht op mijn wdemhaling en dat is oké”. In het begin voel je dat ansoluut niet maar joe meer je dit voor jezelf blijft herhalen hoe meer dat gevoel zal komen. Want waarschijnlijk maak je jezelf wijs dat het erg is om je aandacht op je ademhaling te hebben (dat was bij mij iig zo) en dan ga je ertegen vechten. Want waarom is dat erg? Oké het is echt niet chill maar is het erg? Dan maar de aandacht op de ademhaling. Kijk eens naar een tijdje wat er geneurd als je dat op doe manier probeert toe te passen. /> />Sterkte en succes! /> />Groetjes, />Chloé;.

Hee Iris, /> />Deze vorm van OCD heb ik niet gehad, maar uiteindelijk werkt OCD altijd op hetzelfde principe. De youtube channel "OCD recovery" heeft geweldige informatie die je gaat helpen. />Jouw versie van OCD heet ook wel Sensorimotor OCD of Somatic OCD. Als je daar even op filtert op die channel dan ga je prima geholpen worden. /> />Heel veel succes Iris!!

Herkenbaar. Relatie helaas verbroken om die reden. Ik vond elke keer íets wat 'niet perfect' was of waar ik over twijfelde. Ik werd er letterlijk gek van, met name 's morgens. Ik blijf beter alleen. Sterkte

Hoi, /> />Wat naar zeg! Ik weet niet of het een optie is, maar dat wat jij zegt zijn vooral gedachten. Maar hoe voel je je bij die persoon? En dan echt op gevoelsniveau, niet in je hoofd. Probeer bij je gevoel te komen. En dan vooral je gedachten uitdagen; zijn deze gedachten reeel? Is dat realiteit, echt voor 100%? Of kan het ook anders? Vaak bij zo’n dingen hou je vooral jezelf een spiegel voor… Iets wat in jou zelf speelt waardoor je je zo focust op de ander. Je spiegelt elkaar in een relatie waardoor triggers opgeroepen worden en juist dat is een mooi moment om bij jezelf naar binnen te keren. Ben je kritisch naar jezelf en projecteer je dat op de ander? Als je daarachter kunt komen, dan weet je wwllicht waar het vandaan komt. Ik had bv ook dat ik mijn liefsde voor iemand af liet hangen van het uiterlijk. Als mijn partner dan een buikje kreeg vond ik diegene minder aantrekkelijk, met alle nare gedachten opvolgend waardoor ik de relatie uit wilde maken. Totdat ik me ging reaiseren van hey, maar is dit realistisch? Waarom vind ik dit? Hou ik echt minder van mijn partner als hij een buikje heeft (kijk er zojn grenzen natuurlijk maar kleine dingen zouden niet uit hoeven maken) ? En wat zegt dat over mii? Ik kwam erachter dat ik streng was voor mezelf ook qua uiterlijk etc en dat dan projecteerde op hem. Ben er toen achter gekomen dat liefde voelen voor een persoon om zoveel meer draait dan kleine dingetjes. Je houdt van een persoon om hoe diegene is. Dus voor mij was dit echt een spiegel en mocht ik naar binnen keren. Hield ik wel van mezelf om hoe ik hem? Het antwoord was nee want het kon altijd beter. En na een tijdje begon ik me te realiseren dat ik mezelf niet eens acceteerde om wie ik was en weinig zelfliefse had. Hoe kon ik dat dan voor een ander doen? /> />Hoop dat je er wat aan hebt. />Sterkte en succes! /> />Groetjes, chloé;.

Ben je weleens op een date geweest met een man? Dan kun je daarna misschien op die ervaring terugkomen als er gedachtes en twijfels in je hoofd komen.

Hi, /> />Je bent niet de enige met dit fenomeen. Erg vervelend voor je om zo vast te lopen in deze vorm van OCD. Op date gaan met een man helpt je niks, dat zet alleen maar aan tot verdere betrokkenheid bij deze obsessie. Ik zou je adviseren om het boek ' Opdringerige gedachten overwinnen' van Sally M. Winston. te kopen. Dit boek geeft heel mooi weer waarom deze gedachte zo aan je vast blijft plakken. Wees je er ook bewust van de je brein je nieuwe controles geeft om te controleren of je wat voelt of beleeft. Al deze nieuwe dingen horen bij het in stand houden van de plakkerige gedachte. Ook is het wellicht goed om eens te kijken naar Ali Greymond en The One Point (van @MehranDadbeh op YouTube) H-OCD kan erg invaliderend werken en professionele hulp is wel een aanrader. Zoek daarbij een goeie partij, geen Lentis of andere massaclubs. Max Ernst ofzo die zijn erg goed. Blijf vooral rustig en wees je bewust dat het alleen leeft in je gedachten.

Ja het is gewoon kloten die dwang gedachtes … ik herken het helemaal. Je wilt er zo graag vanaf maar het lukt niet. En dat is ook het probleem; dat je er zo graag vanaf wil en dan wordt het erger. Het enige wat ik zelf kan aanraden is proberen om andere dingen te gaan doen die afleiden… proberen om 3/4 keer per week toch te sporten ondanks alle kwalen en stress… en proberen om niet meer in de spiegel te gaan kijken, hoe moeilijk het ook is. Maar het is gewoon erg zwaar om met dwang te leven. Ik merk bij mezelf als ik moe ben wordt het erger dus probeer goed te slapen maar dit wil soms haast ook slecht. Ik slik geen medicijnen maar wil dit misschien wel gaan doen. />Veel sterkte

Hai Ik zou me latem testen op de autoimuunziekte Sjogren dit veroorzaakt een drige mond huid en ga zo maar door. Heel veel sterkte gewenst. Liefs🫂🫂🫂🫂

Hoi ik heb ook dwangneurosie weet wat het is . therapie is een aanrader. Afleiding zoeken begint het op te komen proberen niet aan toe te geven is lastig. />Hulp erbij is mijn advies . /> />Groet van Ilse

U zou eens cbd kunnen proberen. Google het maar eens wat het voor u zou kunnen doen

Hoi, />Ik herken je gedachten wel en het is inderdaad heel vermoeiend, hieronder heb ik zelf ook een bericht geplaatst wat misschien een beetje lijkt op jouw verhaal. Ik snap heel goed dat het vermoeiend is en ook zo zinloos ):

Wat knap zeg en fijn dat je dit deelt! />Zo merk ik ook als ik creatief bezig ben is mijn hoofd rustig net zoals bewegen wandelen of sport. Ook op zoek gaan naar succes verhalen. Want je zegt het mooi dit is een fase en vaak door heel veel stress! Dit gaat weer voorbij🤍

Hoi, />Ik herken het heel erg ik heb het tijdens mijn zwangerschap ook erger gehad, ook door de hormonen. />Hoe gaat het nu met je? Misschien kunnen we in contact komen. />Groetjes

Beste Frits ik heb hetzelfde de onrust is dodelijk vermoeiend en erover praten durf ik ook niet ben bang dat mensen (lees partner en familie dit niet begrijpen) ik wordt vooral erg onzeker als het in een groep over homo,s gaat wordt dan nerveus en rood (bloosangst)./ Bang om door andere mensen als homo te worden gezien. Ik weet dat het nergens op slaat maar krijg de gedachten niet uit mijn hoofd.heb jij hier wel hulp voor nu?

Heel simpel gezegd, mensen reageren op fysieke problemen, het helpt ook te realiseren dat je zelf de fout ongetwijfeld al gaakt hebt om iemand niet te vragen of ze ok zijn terwijl ze psychologisch gebukt gaan onder zware lasten. De simpele reden is dat mensen niet weten wat het is of wie het heeft en wanneer ze er last van hebben.

>het zal voor haar heel zwaar zijn vooral omdat ze elke dag met die dwangneurosie te maken heeft het kost tijd en in je hoofd ben je onrustig.voor de man ook die probeerd alles te doen op de goede manier maar er mee leven voor hem is ook moeilijk want je partner begrijpen kan ook onrust geven />Ik heb dit zelf ook dwang en begrijp dit verhaal goed hoe een man er mee om gaat je hebt als man ook gevoel er bij. voor haar blijft het een gevecht elke dag weer>

Ik ben zowat de partner in dit verhaal, echter heb inzelf uiteindelijk een episode gehad met angstaanvallen vanwege de hele situatie en daardoor is de communicatie en het wederzijds begrip tussen mezelf en mijn vrouw zoveel beter geworden. Heel simpel gezegd, en in weet dat het moeilijk is, de man kan er beter voor kiezen om eens een echte ruzie aan te gaan als dat de enige manier is om eens echt te praten met elkaar, en de vrouw moet leren haar stressen en gedachten delen met haar man, zodat hij beter begrip krijgt van wat ze doormaakt.