Hypochondrie - Lotgenotenverhalen

>Heb je ook daadwerkelijk klachten?>

>Je zal goed geholpen worden met cognitieve gedragstherapie daarin leer je hoe je die irreële om kunt zetten naar reële gedachten. />Haal anders een boekje uit de bibliotheek over cognitieve gedragstherapie voor dummies daar zul je best wat aan hebben.>

>Heel herkenbaar. />Ik ben nu 34 en heb er last van sinds mijn 18e.altijd op mijn hoede, en alert op mijn lichaam. Het is erg vermoeiend ook, en moeilijk voor de mensen om me heen.>

>Hoi, /> />Ik ben een vrouw van 36 jaar en ben 8 jaar lang hypochonder geweest. In deze tijd hebben erge en minder erge perioden elkaar afgewisseld. Bij mij was er de constante angst om MS of ALS te krijgen. />Tot het moment dat ik er niet meer tegen kon. Ik kon niet meer functioneren. /> />Ik heb toen contact opgenomen met een hypnotherapeut. Ik heb een afspraak gemaakt voor een hypnosesessie. En sindsdien ben ik van mijn hypochondrië af!! Wat een opluchting!! Mijn angst compleet weg!! Ik ben nog steeds alert op mijn lichaam, maar de angst die voorheen kwam kijken bij alles wat voor mijn gevoel afwijkend was aan mijn lichaam is compleet verdwenen!! />De reden dat ik dit schrijf is om iedereen die hiermee kampt te helpen er van af te komen. Het werkt echt! Ik heb het zelf ervaren. />Hypnose is veilig en werkt snel. Tijdens hypnose worden als het ware je gedachten en gewoonten gereset naar de periode vóór je angst. Je bent tijdens de sessie volledig bij kennis en hebt zelf de controle. Mensen, verdiep je hierin, zoek een gecertificeerd hypnotherapeut bij je in de buurt en probeer het! Baat het niet, schaadt het niet! /> />Succes!!>

>Herkenbaar>

>Jeetje, wat herkenbaar. Sinds jonge leeftijd de angst om MS te krijgen en nu sinds 10 jaar de constante angst voor ALS. Ik ben inmiddels 40 dus heb er al wat jaartjes last van. /> />Ik heb cognitieve gedragstherapie gehad en medicijnen om de angstpieken wat te onderdrukken. /> />Ik heb al vaker gelezen over hypnotherapie. Wellicht moet ik me er toch een in gaan verdiepen, dank voor je verhaal! /> />Groetjes Saar>

Hallo mensen, zouden jullie naar mijn verhaal willen gaan (105) , ik kan mezelf de laatste tijd moeilijk verrust stellen, ik hoop dat met behulp van herkenbaarheid ik weer gerust gesteld kan worden

Onze dochter denkt ook dat ze ernstig ziek is,de dokter zegent dat ze gezond is,ze loopt nu bij een psychiater, dat helpt ook niet. Ze zegt maar dat ze niet meer kan, en dat wij mijn man en andere dochter,zegt het zit in je hoofd,nu heeft ze wel veel mee gemaakt en dat heeft er ook mee te maken natuurlijk. Maar hoe krijg je dat uit haar hoofd? Ze huilt veel, en zegt iedere keer ik kan niet meer. Ik maak me grote zorgen om haar. Verdieitige moeder.🤨

Hoe lang is dat geleden of is het recent. Bij.mijn dochter precies zo. Ik weet niet wat te doen, we praten er 9 uur per dag over. Ik voel me machteloos en weet niet wat te doen. /> />Veel groeten ilse

Ria ik heb het ook

Ga kijken op YouTube en zoek volledig vrij door Wijnand van Dam ,, die helpt je van dit grote probleem af ( doen )

neem van mij aan zoek geen ziekte voor uitleg op internet />word het hels voor je />ik spreek uit ervaring

Hoi />Ik herken veel in je verhaal ik ben heel benieuwd hoe het nu gaat /> />Dit is mijn verhaal /> />Beste hopelijk lezer. />Ik kamp al een tijd met hypochonderie />Wil graag me verhaal met jullie delen of uitwisselen. />Ik schrijf dit bericht nu on half 3 snachts omdat ik echt slapeloze nachten het begon bij mij vier jaar geleden toen was ik zwanger en mijn vader werd plotseling heel ziek koorts en doodziek hij belande in het ziekenhuis ze wisten niet wat hij had alleen zijn ontstekingswaarden waren heek hoog ze konden alleen nergens de ontsteking vinden hij zij dat hij pijn had aan een wondje op zijn elleboog maar daar deden ze niks mee op dat moment de volgende dag werd hij niet meer wakker hij lag in coma naar de ic gebracht met alle toeters en bellen na 3 dagen kwamen ze erachter dat hij een sepsis had een bloedvergiftiging langzaam vielen er organen uit en dat kwam door door dat wondje daar had hij een vleesetende bacterie hij had het toen overleefd maar ze zijden toen tegen mij dat de kans dat hij het zou overleven heel klein was maar hij kwam er redelijk goed uit gelukkig niet lang daarna moest ik bevallen toen begon het bij mij bij elk wondje en ook de wondjes van mijn bevalling dacht ik dat ik het ook had ik sliep niet meer at niet meer had overal pijntjes 3 maanden na mijn bevalling ben ik toen opgenomen op de psychiatrie voor 6 weken ik kreeg medicijnen ik durfde ze niet in te nemen omdat ik bang was voor de bijwerkingen maar daar kwamen ze achter dus moest het toen onder toezicht innemen na een week of 5 ging het stukken beter met me na anderhalf jaar kon ik stoppen met de medicijnen waar ik heel blij mee was me angsten waren wel helemaal verdwenen erdoor dat was heerlijk maar ik voelde verder ook niet veel meer geen liefde geen blijdschap voelde me meer een soort robot nu anderhalf jaar gelden in oktober 2021 belande mijn vader weer in het ziekenhuis plotseling weer hoge koorts en hoge ontsekingswaarde maar weer niks te vinden de volgende dag was hij overleden toen na 2 weken begon het bij mij weer de hypochonderie kreeg heele vage klachten brandende huis steken in al me lichaamsdelen pijn in me benen buik maag borst soms veel doktersbezoek weer in therapie kreeg medicijnen dezelfde die ik toen had de bijwerkingen waren zo heftig belande toen 3 keer op de eerste hartlonghulp durfde ze ook niet meer in te nemen dus weer mee gestopt toen na 2 weken op een gegeven moment ging het weer weg ik deed toen veel ademhalingsoefeningen en ging naar therapie en deed meditaties . />Dat heeft zo een 6 weken geduurd voordat het weer goed ging toen nog een keer een aantal weken extreem last van gehad en nu weeral 2 weken dat ik bijna geen nacht slaap me huis staat in de fik bang voor elk wondje dat ik heb steken in me lichaam Doe nu wel weer me ademhalingsoefeningen en meditaties is er iemand die dit herkent of er over met me wil praten of tips heb ik ben radeloos /> />Groetjes Charissa

Ik begrijp dat je ongerust bent, maar googelen op internet maakt het voor jezelf alleen maar erger. Advies "ook al is deze ongevraagd" ga lekker wandelen of fietsen, en/of praat erover met kennissen/vrienden. />Sterkte.

>Heel interessant dit !! Hoeveel sessies heb je gehad als ik vragen mag ? />Gr Desiree>

>toen ik 25 was door omstandigheden en zware stress ,kreeg ik opeens zomaar het gevoel dat ik iets aan mijn hart had,bleef maar piekeren erover dat ik zomaar dood neer zal vallen ,begon vaak naar mijn hartslagen te luisteren kon niet meer slapen met de gedachten om niet meer wakker te worden ,en als ik ergens in de krant of in het nieuws of hoe dan ook hoorde dat een persoon zomaar dood viel door een hart stil stand werd ik weer zwaar depressief en angstig ,met de gedachten dat het bijmij ook zal gebeuren ,ik ben nu 50 jaar soms gaat het maanden soms weken goed en opeens als ik het weer lees ergens of hoor weer van mensen die zomaar jong doodvielen door een hartstilstand komt het elke keer weer terug dan ben ik weer maanden aan het piekeren met dezelfde gedacht ,heb al aardig wat psycholoog gehad ,en gebruik ook al zolang lexapro 30 mg maar niks helpt word er gek en moedeloos van ,maar blij eraan werken soms ben ik bang met de gedachten dat zoveel stress ook niet goed voor je is dan word ik daar ook angstig van en door angs krijg ik meer angst pffffffff soms weet ik het niet meer wat ik moet denken ,hoop dat jullie mij begrijpen en ik zal ook niet de enigste ziijn maar je word er zomoe van en het heerst heel je leven .dit was een beetje wat ik kwijt wil en vecht ertegen geeft het niet op hoe zwaar het ook is>

Hoi Desiree,>>Ik heb maar 1 sessie gehad. Je bent er in totaal 1 tot 1,5 uur mee kwijt. Er volgt eerst een intakegesprek en aansluitend een hypnosesessie. >

>Hoi, /> />Wat een herkenbaar verhaal! Ik ben heel erg bang voor ALS en MS en ik zie dat meerdere mensen daar specifiek last van hebben hier. Kun je mij vertellen waar je die hypnose hebt laten doen? Ik ben in ieder geval blij dat het jou geholpen heeft!>

>Hoi, /> />Ik heb de hypnose laten doen bij "De witte engel" in Horst-Meterik, Limburg. />Gerry, de hypnotiseur, is een hele fijne vrouw die je meteen een heel geruststellend gevoel geeft. />Het is inmiddels een half jaar geleden dat ik bij haar geweest ben en van mijn hypochondrië af ben. Wat een fijn en opgelucht gevoel om van die angst verlost te zijn! />Mocht je er ook naartoe gaan hoop ik dat het je net zo zal helpen als mij. />En als het jou (en/of anderen die dit lezen) inderdaad geholpen heeft, laat je hier dan even een reactie achter? Hopelijk kunnen we er op deze manier nog meer mensen mee helpen. /> />Heel veel succes! 😊>

>Ik kan zo snel niet vinden hoe oud dit bericht misschien al is, maar het geeft me zoveel kracht! Ik heb zelf ook veel last van hypochondrie, het beheerst mijn leven enorm. Ook ik ben vooral bang voor spierziektes. Ik heb nu 1 hypnotherapie sessie gehad en we werken er nog naar toe maar dit geeft me echt hoop dat ik zonder die heftige angst kan leven straks!!! Dankjewel voor je bericht!! >

>Hi wat fijn dat je verlost ben van hypochondrie, ik heb nu al 16 jaar last van hypochondrie, ik heb van alles geprobeerd wat op mijn pad kwam dus ook Hypnotherapie maar niets hielp. Heb je toevallig het telefoonnummer van de hypnotherpeut waar jij de behandeling heb gedaan. /> />Liefs Mien>

>Hoe herkenbaar allemaal!>

Dankjewel voor het delen van jouw ervaring! Ik heb al 15 jaar last van hypochondrie en angst en ik ben het nu ZAT. Heb net gelijk gebeld voor een afspraak hypno.

Hallo allemaal, /> />Een korte update. Inmiddels ben ik 38 en al ruim 2 jaar van mijn hypochondrië af. />Als ik aan de jaren als hypochonder terugdenk, en me bedenk hoe druk ik me al die tijd gemaakt heb, de stress die ik had, voel ik me weer opgelucht. Ontzettend opgelucht dat ik ervan af ben. />Ik geniet weer zoals het hoort en maak me niet druk meer als ik een keer jeuk heb, een trilling voel of een tinteling. />Er bestaat een leven zonder deze verschrikkelijke angst. />Ik ben maar een leek en weet niet of hypnotherapie voor iedereen werkt, maar het is het waard om het te proberen. />Baad het niet schaadt het niet. />Mocht je het gaan proberen en het heeft geholpen, laat hier dan een reactie achter. />Hopelijk helpt het meer mensen.

Beste hopelijk lezer. />Ik kamp al een tijd met hypochonderie />Wil graag me verhaal met jullie delen of uitwisselen. />Ik schrijf dit bericht nu on half 3 snachts omdat ik echt slapeloze nachten het begon bij mij vier jaar geleden toen was ik zwanger en mijn vader werd plotseling heel ziek koorts en doodziek hij belande in het ziekenhuis ze wisten niet wat hij had alleen zijn ontstekingswaarden waren heek hoog ze konden alleen nergens de ontsteking vinden hij zij dat hij pijn had aan een wondje op zijn elleboog maar daar deden ze niks mee op dat moment de volgende dag werd hij niet meer wakker hij lag in coma naar de ic gebracht met alle toeters en bellen na 3 dagen kwamen ze erachter dat hij een sepsis had een bloedvergiftiging langzaam vielen er organen uit en dat kwam door door dat wondje daar had hij een vleesetende bacterie hij had het toen overleefd maar ze zijden toen tegen mij dat de kans dat hij het zou overleven heel klein was maar hij kwam er redelijk goed uit gelukkig niet lang daarna moest ik bevallen toen begon het bij mij bij elk wondje en ook de wondjes van mijn bevalling dacht ik dat ik het ook had ik sliep niet meer at niet meer had overal pijntjes 3 maanden na mijn bevalling ben ik toen opgenomen op de psychiatrie voor 6 weken ik kreeg medicijnen ik durfde ze niet in te nemen omdat ik bang was voor de bijwerkingen maar daar kwamen ze achter dus moest het toen onder toezicht innemen na een week of 5 ging het stukken beter met me na anderhalf jaar kon ik stoppen met de medicijnen waar ik heel blij mee was me angsten waren wel helemaal verdwenen erdoor dat was heerlijk maar ik voelde verder ook niet veel meer geen liefde geen blijdschap voelde me meer een soort robot nu anderhalf jaar gelden in oktober 2021 belande mijn vader weer in het ziekenhuis plotseling weer hoge koorts en hoge ontsekingswaarde maar weer niks te vinden de volgende dag was hij overleden toen na 2 weken begon het bij mij weer de hypochonderie kreeg heele vage klachten brandende huis steken in al me lichaamsdelen pijn in me benen buik maag borst soms veel doktersbezoek weer in therapie kreeg medicijnen dezelfde die ik toen had de bijwerkingen waren zo heftig belande toen 3 keer op de eerste hartlonghulp durfde ze ook niet meer in te nemen dus weer mee gestopt toen na 2 weken op een gegeven moment ging het weer weg ik deed toen veel ademhalingsoefeningen en ging naar therapie en deed meditaties . />Dat heeft zo een 6 weken geduurd voordat het weer goed ging toen nog een keer een aantal weken extreem last van gehad en nu weeral 2 weken dat ik bijna geen nacht slaap me huis staat in de fik bang voor elk wondje dat ik heb steken in me lichaam Doe nu wel weer me ademhalingsoefeningen en meditaties is er iemand die dit herkent of er over met me wil praten of tips heb ik ben radeloos /> />Groetjes Charissa

Bedankt voor de tip, ik ben reeds 10 jaar hypochonder en het is zo zwaar dat ik bijna niet kan functioneren of genieten van het leven. Al bij talrijke psychologen geweest en dat heeft niets geholpen. Ik ga nu ook proberen met hypnotherapie. Het is heel duur, maar ik hoop dat ik er eindelijk vanaf kan geraken

Ik heb onlangs ook 3 sessies hypnose gehad. Om echt te zeggen dat ik er volledig vanaf ben, dat niet. Maar ik voel me wel rustiger en probeer het niet zo ver te laten komen om in een paniekaanval te geraken. Toch ben ik nog steeds heel alert op mijn lichaam, maar ik probeer het nu eerst een paar dagen aan te zien en vaak verdwijnen de 'symptomen' dan.

Bedankt voor het delen van deze ervaring! Ik weet niet of je dit zult lezen maar jouw berichtje heeft ervoor gezorgd dat ik gisteren ook naar ‘ Praktijk de witte Engel’ ben geweest. Ik heb ook een hypnose ondergaan. Het is natuurlijk nog vroeg om al iets te kunnen zeggen over de resultaten maar ik voel me wel echt rustig en vol vertrouwen. Over 3 weken ga ik nog een keer. Ik zal mijn ervaringen delen.

Ooh het lijkt mij zo fijn om er van af te komen !! Dit beheerst zo mijn ( ons ) leven . Ik woon in de randstad dus zal dan hier moeten gaan zoeken naar goede hypnotherapie . Wilma

>Hallo Hugo ik herken dit heel erg. Ik zit nu ook elke keer op Google. Mijn vriendin en moeder weten er van. Ik heb nu heel erg last van mijn ribben en ademhaling dus ja dan is het een longtumor. Gisteren had ik ook nog wat bloed in mijn slijm waarschijnlijk van mijn neus. Maar dan kan ik mij zelf wel voor de trein gooien. Zo bang ben ik dan. Elke keer kijk ik op Google ,en kom uit bij het zelfde dat is kanker.>

>Herkenbaar>

> />Dit is zo herkenbaar.. ik heb precies dezelfde gedachtes. Bij begonnen vorig jaar mei en sindsdien is alles wat ik voel kanker. Ook zie ik mezelf dan in het ziekenhuis een vreselijke diagnose krijgen, precies zoals je hierboven verteld. Ik word zo verdrietig, ongelukkig en boos van mijn eigen gedachtes en ik zou zo graag willen dat ik al die gedachtes uit kan zetten. Ik vind het moeilijk te geloven dat er niks aan de hand is omdat ik bepaalde dingen echt wel voel! Het doet me goed om te lezen dat ik hier niet alleen in sta maar ik vind het tegelijkertijd erg vervelend voor jullie omdat ik weet hoe ontzetten rot je je kan voelen. Veel succes!>

Sterkte..... Ik begrijp je..

Hallo /> />Je verhaal van hierboven komt me heel bekend voor sinds kort. /> />In september last beginnen krijgen van slapeloze nachten en paniekaanvallen/angstaanvallen. /> />De familie & mijn vrouw zeggen dat alles in mijn hoofd zit, dat ik 'nog maar' 26 ben en er dus niets mis kan zijn met me. /> />Ik voel me niet begrepen en kan dus ook nergens heen om mijn verhaal te doen zonder dat ze me uitlachen. Ik heb last van pijn op de borst, veel slijmproductie en een benauwd gevoel in de keel. Zelf mijn huisarts zegt altijd dat er niets mis is omdat bloedonderzoekn normaal resultaat geven. /> />Toch voel ik dat er iets mis met me is en ik weet niet wat. Het drijft mijn mentale toestand tot het verste, ik raak er echt vermoeid van om te worstelen met mezelf en nergens waar ik heen kan. Constant denk ik aan erge ziektes die mijn laatste kunnen zijn zoals kankers, ALS, hartproblemen enz /> />Kan iemand me helpen?! Ik ben doodop en moe van te worstelen met mijn eigen gedachten en niet begrepen te worden

Mega Herkanbaar dit. />Eergisteren een "beet" van een vreemde hond gehad van een dakloze in een grote stad Milaan. />Geen bloed , geen wonden, dus gewoon een kneep. /> />Minuscule blauwe plek van de "impact" als je het al zo kan noemen. /> />Toch ben ik besmet met Rabiës, en ben ik al 2 dagen bang, ook al zegt mijn huisarts aan de telefoon; " geen wonden, geen punctie, maak je geen zorgen" /> />Daarbij is italie en west Europa Rabiës vrij... /> />Great stuff...

Ik herken me zo in je verhaal. Ook van vroeger inderdaad. /> />Ik ben nu eigenlijk opzoek naar soort gelijke verhalen wat ik nu heb. Ik heb last van spanningshoofdpijn, gegoogeld natuurlijk voordat de dokter mij vertelde dat ik spanningshoofdpijn heb. Het kwam uit op een hersentumor. Ik blijf maar zoeken op symptomen en op een gegeven moment voel je vanalles wat je hebt gelezen en ga je aan jezelf twijfelen. Voel ik het wel of niet. Ben van de week nog een keer bij de huisarts geweest die mij wederom verteld heeft dat zij de symptomen niet herkend als een hersentumor en dat het gewoon spanning en angst is. Ik blijf het maar gewoon raar vinden wat spanning en angst met je lichaam kan doen.

Heel erg herkenbaar. Nog tips ?

Beste hopelijk lezer. />Ik kamp al een tijd met hypochonderie />Wil graag me verhaal met jullie delen of uitwisselen. />Ik schrijf dit bericht nu on half 3 snachts omdat ik echt slapeloze nachten het begon bij mij vier jaar geleden toen was ik zwanger en mijn vader werd plotseling heel ziek koorts en doodziek hij belande in het ziekenhuis ze wisten niet wat hij had alleen zijn ontstekingswaarden waren heek hoog ze konden alleen nergens de ontsteking vinden hij zij dat hij pijn had aan een wondje op zijn elleboog maar daar deden ze niks mee op dat moment de volgende dag werd hij niet meer wakker hij lag in coma naar de ic gebracht met alle toeters en bellen na 3 dagen kwamen ze erachter dat hij een sepsis had een bloedvergiftiging langzaam vielen er organen uit en dat kwam door door dat wondje daar had hij een vleesetende bacterie hij had het toen overleefd maar ze zijden toen tegen mij dat de kans dat hij het zou overleven heel klein was maar hij kwam er redelijk goed uit gelukkig niet lang daarna moest ik bevallen toen begon het bij mij bij elk wondje en ook de wondjes van mijn bevalling dacht ik dat ik het ook had ik sliep niet meer at niet meer had overal pijntjes 3 maanden na mijn bevalling ben ik toen opgenomen op de psychiatrie voor 6 weken ik kreeg medicijnen ik durfde ze niet in te nemen omdat ik bang was voor de bijwerkingen maar daar kwamen ze achter dus moest het toen onder toezicht innemen na een week of 5 ging het stukken beter met me na anderhalf jaar kon ik stoppen met de medicijnen waar ik heel blij mee was me angsten waren wel helemaal verdwenen erdoor dat was heerlijk maar ik voelde verder ook niet veel meer geen liefde geen blijdschap voelde me meer een soort robot nu anderhalf jaar gelden in oktober 2021 belande mijn vader weer in het ziekenhuis plotseling weer hoge koorts en hoge ontsekingswaarde maar weer niks te vinden de volgende dag was hij overleden toen na 2 weken begon het bij mij weer de hypochonderie kreeg heele vage klachten brandende huis steken in al me lichaamsdelen pijn in me benen buik maag borst soms veel doktersbezoek weer in therapie kreeg medicijnen dezelfde die ik toen had de bijwerkingen waren zo heftig belande toen 3 keer op de eerste hartlonghulp durfde ze ook niet meer in te nemen dus weer mee gestopt toen na 2 weken op een gegeven moment ging het weer weg ik deed toen veel ademhalingsoefeningen en ging naar therapie en deed meditaties . />Dat heeft zo een 6 weken geduurd voordat het weer goed ging toen nog een keer een aantal weken extreem last van gehad en nu weeral 2 weken dat ik bijna geen nacht slaap me huis staat in de fik bang voor elk wondje dat ik heb steken in me lichaam Doe nu wel weer me ademhalingsoefeningen en meditaties is er iemand die dit herkent of er over met me wil praten of tips heb ik ben radeloos /> />Groetjes Charissa />Lees minder

Al deze verhalen komen mij super bekend voor, heb zelf al anderhalf jaar last van extreme hypochondrie die voor mijn gevoel steeds erger wordt. Ik ga vijf keer per week naar de sportschool en word stukje bij beter sterker en vitaler. Het gekke hierbij is dat ik voor mijn gevoel steeds zwakker en zieker word. Ik moet mezelf continu bewijzen dat mijn gedachten nep zijn en dat ik gezond ben. Elke dag is het weer wat anders maar de ‘tumoren’ liggen wel erg op de voorgrond. Zoals ik al las was ALS ook al een bekende onder andere mensen. Ik kan daar nog bacteriële infectie, alzheimer, hersenbloeding en nog een paar ziektes die ik niet zal noemen. Soms was het zo erg dat als ik een psychische ziekte zag ik dit direct ik mijn brein gooide en het dus ook semi had (vaak was ik het na drie dagen vergeten en was het weer weg). Goede nieuws is dat ik laatst een soort ‘knop’ heb gevonden waarin ik mijzelf een soort heb herpakt en me weer ‘normaal’ voelde. Geen positieve gedachten die me zouden moeten geruststellen. Maar gedachten die klaar met het gezeik waren en gewoon wilden genieten. Ik ben er van overtuigd dat die knop er bij iedereen is. Hoewel de knop bij mij ook niet altijd even makkelijk te vinden is bij klachten, denk ik dat met tijd de angsten steeds minder worden.

Herkenbaar ik ben ook telkens bang dat ik wat mankeert al vanaf mijn 14 jaar ben nu 64 vet vervelend je word er zo moe van soms gaat het wat beter zou er zo graag van afkomen pfffff

Hoezzo dacht je dat je ALS had

Kan iedereen even een update geven hoe het gaat dat stelt mij gerust. Ik heb de zelfde symptomen. Ik stik steeds als ik net in slaap val

Dit is zooooooooo herkenbaar. Voorheen nooit last van gehad en opeens sinds een paar maanden heb ik Kanker en dan ook echt alle versies van Hodgkin / Darm / Borst / slokdarm you name it en ik heb het en nu sinds een paar dagen bedenk ik me dat ik MS heb ook de hartaanvallen / infarcten / beroertes zijn hier de Revu gepasseerd. Het is zo vermoeiend want ik moet mezelf elke keer weerhouden om bij elke tintelde vinger / jeuk / hartkloppingen de huisarts te bellen omdat ik bang ben dat hij me weg zet als gek. Nu heb ik een afspraak voor de tintelende vingers en armen en voeten voor donderdag en die ga ik afzeggen, want ik ben van mening dat ik de angst niet moet voeden.

>Hoi fabian /> />Ik herken je volledig in dit verhaal. />Mijn hoofd zat / zit ook nonstop bij mijn hart. />Ik heb al redelijk vaak gehad dat hij oversloeg en dat is een heel benauwd gevoel. />Wat jij ook zegt met gaan sporten dat is ook de key. />Ik rook ook al een tijdje maar moet daar echt mee gaan stoppen , want het werkt verder ook alleen tegen. /> />Groetjes>

>Fabian kan ik je misschien ergens anders op bereiken? Heb wat vragen :)>

>Hey Tessa. />Ik mag hier geen persoonlijke gegevens achterlaten dus heb je enig idee hoe?>

>Hallo Tessa en Fabian, />Misschien wil je de vragen op dit forum aan hem stellen? Waarschijnlijk zijn de vragen en antwoorden ook inspirerend voor anderen die met dezelfde problemen kampen!>

>dag fabian />Heel herkenbaar,zit voor de moment weer stijf vol angst.heb hier al jaren (15 jaar) last van en zonet weer raar gevoel rond de borststreek en maag en darmen verstoord. />Voel mij heel beroerd,ook weer gelezen dat een man 38 jaar na het winkelen is overleden door hartfalen en dat Maradona is overleden door hartstilstand.dit is voor mij voldoende om mij lichaamelijk rotslecht te voelen en zal hier weer enkele dagen bij zitten.ik zelf durf niet sporten want denk altijd dat ik iets ga krijgen.heb enkele jaren terug meegedaan met start to run en na het lopen was mijn hartslag uren erna nog hoog en voelde mij hier niet lekker bij waardoor ik hier ook ben bij gestopt.ben 37 jaar en dit is echt geen leuk leven zo.ga elk jaar op onderzoek bij cardioloog en vorig jaar had ik wat overslagen maar dat was onschuldig en toch spookt dit door mijn hoofd. />Ik hoop dat ik dit ooit zal kunnen plaatsen want denk dat dit voor de rest van mijn leven een rode draad zal zijn.sterkte aan lotgenoten.>

>Hoi Jorg, />Ik herken dit precies! Pijn op de borst steken misselijk en uiteraard tintelingen in me linker arm! Oh en vergeet vooral het moeilijke ademen niet. Uiteindelijk algeheel bloedonderzoek gehad echo van het hart ecg alles was perfect. Ben ik weer gaan googelen en die gaf aan vernauwingen. Het stopt gewoon niet. Lijk wel steeds zieker te worden>

Hoi Fabian, /> />Dankjewel voor het delen van je verhaal. Ik kamp zelf nu al circa 5 jaar met hypochonder. Ik ben me er bewust dat heel veel ook getriggerd kan worden door je levensstijl. Nou houd ik soms best een gezonde levenstijl erop na met sporten, gezond eten en genoeg slaap, maar dit is altijd doordeweeks. /> />In het weekend veranderd het in een cocktail van Alcohol, Sigaretten en soms drugs en heel veel vet eten. Ik weet dat ik deze dingen sowieso moet uitbannen of flink moet verminderen. Daar wordt aan gewerkt. /> />Nou vroeg ik mij of er dan speciale dingen die jij sowieso doet, of eet, drinkt noem maar op. Alle beetjes zullen denk ik helpen. Ik wil voorkomen dat ik namelijk aan de anti-depressiva moet omdat ik dit zie als een ''last resort''. /> />Bij voorbaat dank en sterkte met jou eigen weg. /> />Daniel

Hoi Fabian, /> />Dankjewel voor het delen van je verhaal. Ik kamp zelf nu al circa 5 jaar met hypochonder. Ik ben me er bewust dat heel veel ook getriggerd kan worden door je levensstijl. Nou houd ik soms best een gezonde levenstijl erop na met sporten, gezond eten en genoeg slaap, maar dit is altijd doordeweeks. /> />In het weekend veranderd het in een cocktail van Alcohol, Sigaretten en soms drugs en heel veel vet eten. Ik weet dat ik deze dingen sowieso moet uitbannen of flink moet verminderen. Daar wordt aan gewerkt. /> />Nou vroeg ik mij of er dan speciale dingen die jij sowieso doet, of eet, drinkt noem maar op. Alle beetjes zullen denk ik helpen. Ik wil voorkomen dat ik namelijk aan de anti-depressiva moet omdat ik dit zie als een ''last resort''. /> />Bij voorbaat dank en sterkte met jou eigen weg. /> />Daniel

Hoe zit het met suiker?? Ik wil dit gaan vermijden,met name de extra geraffineerde suikers.Wat weet jij daar van?

Hoi Fabian, /> />Ik heb precies dezelfde klachten. Ik vraag me af hoe het nu met jou gaat en of je nog steeds steken in je hart voelt. Na iedere maaltijd heb ik steken in me borstgebied en een branderig gevoel. Ik word helemaal gek van mezelf. Sporten lukt niet want dan ben ik uitgeput. Ik zou heel graag willen weten hoe het nu met je gaat.

Hallo Melissa, /> />Dat kan ook door wat maagzuur komen. Daar hebben veel mensen last van. Met voeding kun je al verschil maken. /> />Gr. jeroen /> />

Die goede vriend van jou is wijs! Maar ik herken mijzelf helemaal in jouw verhaal. Het is zo vermoeiend om altijd maar uit te gaan van het ergste scenario. Ik heb mijn begrafenis al 100x gepland. Ja, mensen lachen er om als ik vertel wat mijn angst is. Anderzijds kan ik me helemaal niets voorstellen bij mensen die een knobbel voelen en 2 weken later pas naar de dokter gaan. Ik zou er de volgende dag helemaal in paniek zitten. Ik loop de dokter niet plat en dat heeft ook geen zin. Ik moet al bedelen om een bloedonderzoek te mogen doen. Scans,.echo's en MRI's alleen als zij de noodzaak ervan inziet. Dat stelt me enigzins gerust....Zij heeft er uiteindelijk voor gestudeerd, denk ik dan maar. Accepteren dat je dood gaat is stap 1 en dat we er geen controle over hebben hoe dit zal gaan is stap 2. Sterkte!

Jouw verhaal is voor mij echt SUPER herkenbaar. Wellicht vind je het niks, maar zou wel eens keer met je willen babbelen er over als je daar voor openstaat. Zonder symptomen te delen hoor😉 /> />Gewoon eens wat delen en misschien elkaar wat tips geven

16 mei 2022, /> />Hoi, /> />Ik weet precies wat je bedoelt want ik denk sinds enkele maanden ook dat ik ALS heb. Als ik op Google kijk dan ben ik ervan 'overtuigd' dat ik het wel moet hebben. Op elk dingetje in en op mijn lichaam let ik dan. Het is om gek van te worden. Morgen heb ik een afspraak met mijn huisarts om medicijnen te laten voorschrijven die mijn angst onderdrukken want zo gaat het niet langer meer. Over één á twee jaar zal ik dan pas weten of ik het inderdaad heb of niet. Tot die tijd medicatie. /> />Ik wens jou in ieder geval veel sterkte en het allerbeste! /> />Groet, />Dennis

Heey daar, /> />Heel herkenbaar dit verhaal. Ik ben hypochonder van mijn 12 jaar en ben er nu 35. In mijn jeugd had ik altijd hiv. Elk krasje dat ik opliep van ergens tegen aan te lope /> of elke piercing die ik liet zetten was reden om aan te nemen dat het sterilisatie apparaat misschien toch niet zo goed werkte waardoor ik misschien besmet was. Nadien was het kanker.. Vervolgens MS. />Na de geboorte van mijn 2e kindje is door de bevalling mijn lichaam zodanig belast dat ik spierspanning kreeg = MS. Een bevalling doet echt veel met je lichaam weet ik nu.. />Alle mogelijke medische onderzoeken heb ik gedaan, géén MS. Ik ben in angst therapie gegaan en dit hielp voor mezelf. Zelf heb ik geen angst meer voor de dood dus blijven enge symptomen ook uit bij mij. Helaas heeft mijn zoontje 2 vlekjes op zijn lichaam waarvan de arts het noodzakelijk vond ze toch te laten onderzoeken door een dermatoloog. />Heeeel die hypochondrie maak ik nu opnieuw mee maar met angst voor mijn kind die ziek is. Ik Google, ik onderzoek heel z'n lichaam, ik bel elke arts op om zo snel mogelijk een afspraak te krijgen, ik zat zelfs op spoed met hem... />Helaas heeft mijn zoontje ook hypochondrie al probeer ik heel erg om niets van mijn angst te laten merken wat totaal faalt, uiteraard..

>Ik durf ook niet meer naar de huisarts. Ze zien me aankomen. Ik word ook niet goed van mezelf, ben de afgelopen tijd al vaak geweest en ik geloof de huisarts toch niet. Want die weet toch niks. Sinds ik in de overgang ben is mijn hypochondrie echt 100 x erger geworden. Maar altijd angst voor kanker. Ik heb geen idee waar dat vandaan komt. Ik wijt het eraan dat ik graag controle over alles wil hebben, maar dat kanker iedereen kan overkomen, dus ik heb er geen controle over. Ik check alles en lees ook alles erover, wat natuurlijk waardeloos is. Elk symptoom heb ik, mijn einde is nabij en ik moet mijn kinderen achterlaten. Ik ben zelfs al zover dat ik brieven wil opstellen voor mijn kinderen, omdat ik daar nu nog fit genoeg voor ben. Het is een vreselijk iets, hypochondrie, het ontneemt je alles. Paniekaanvallen, maagklachten, pijnen, doemdenken de hele dag door. Kost zoveel energie, maar kan dit niet stoppen. Ik lees van andere hypochonders dat ze na psychische hulp ook niet beter werden, dus dat helpt ook geen klap. Het document opstellen klinkt simpel, maar hoe kom je dan even op een nieuwe gedachte?>

>Hoi Rita, dank voor je verhaal ik heb er wel wat aan ,ik ga ook opschrijven . />Ik ben inmiddels ook bijna 59 en al 33 jaar een hypochonder vreselijk,wat een angst ik word er soms zo wanhopig van. />Mijn vader was ook een hypochonder hij is net afgelopen juni overleden hij is 80 geworden altijd bang bang bang, hij heeft er bijna niks van meegekregen een hartstilstand waarschijnlijk />Heel snel dood gelukkig voor hem. />Ik hoop dat er ooit nog een oplossing komt voor hypochondrie het is een heel zware ziekte , ik heb er alleen geen last van als ik verliefd ben, maar ja dat houdt op een gegeven moment ook op. />Ik hoop dat we elkaar op dit forum wat kunnen steunen onderling en vooral geruststelling is belangrijk. />Lieve groetjes />Elaine>

>Ik durf en ga ook niet meer naar de dokter,ook niet naar bevolkingsonderzoeken,zo ontzettend bang voor de uitslag. Ik schaam me hiervoor,ook omdat mensen het dom vinden als je niet deel neemt aan bevolkingsonderzoeken,altijd hetzelfde commentaar! Ik weet het best dat ik dan er vroeg bij ben,maar de angst voor de uitslag houd me tegen. Momenteel loop ik met mn ziel onder mn arm,door corona,elk kuchje vind ik eng,stel je voor dat ik corona krijg,dan maken ze een longfoto en vinden ze vast longkanker...Momenteel gaat t ff waardeloos met me...>

>Ik herken me in alle verhalen hier. />Vroeger ging ik iedere keer naar de dokter. Inmiddels ga ik niet meer en doe ook niet mee aan bewolking onderzoek. Ik schaam me heel erg van Ik ben nu 50 e het gaat steeds erger met mij. Mijn familie is het helemaal klaar mee. Het is voor hun natuurlijk heel erg vermoeiend. />Ik voel me alleen em onbegrepen . Steeds de gedachten dat ik.kanker hen en binnenkort dood ga. /> />Liefs />Teresa>

Hoi Rita, dank voor je berichtje. De huisarts gaat nog wel maar een medisch specialist vind ik eng. Maar omdat mijn leven zo lijdt onder mijn angst ga ik dan uiteindelijk toch maar. Maar intussen heb ik er dan al allerlei stressklachten (zoals maagzuur) bijgekregen. Jij hebt een medische achtergrond....ikzelf ook...denk dat dat een deel van mijn probleem is....Ik weet net iets teveel over allerlei enge ziektes... /> />

Hele goede tip die stencils ga ik ook doen

Aanvulling misschien een beetje raar maar ik heb ook een rare smaak gehad . Geen idee of dit Bij jou zo is maar ik had een metaal smaak langdurig dit bleek door pijnboompitten te zijn gekomen . Zoek maar is op

Sorry maar ik moest gewoon lachen om je reactie. Precies wat er in mijn hoofd omgaat. Niet per se bang voor de corona, maar wat als ze een longfoto willen maken. 2 jaar geleden was ik hoogzwanger en kreeg een verkoudheid, ik heb zo nu en dan dat het op mijn longen slaat en dan moet ik even aan de puffers. Nu was ik dus zwanger en had het benauwd dus ik werd naar het ziekenhuis gestuurd...nou nou nou.. tranen met tuiten gehuild. Ze wilden inderdaad een longfoto maken, ik heb geweigerd. Ze bleven maar aandringen, mij vriend bleef aandringen maar het ging echt niet gebeuren. Test wat je wilt, echo, bloed, maar geen foto. Tot ruzie aan toe. /> />Als ik het wel had gedaan had het waarschijnlijk een hoop angst weggehaald, maar de angst voor kanker is te sterk

Lieve allemaal, ik ben ook een hypochonder, ben inmiddels 69 jaar en hoopte maar steeds , dat als ik ouder zou worden het minder zou worden, maar stom natuurlijk omdat te denken, want het werd alleen maar erger en corona doet er natuurlijk ook geen goed aan. />Ik heb ook een tijdje alles opgeschreven en als je dat later terug leest, dan denk je bij jezelf, ( je bent niet goed bij je hoofd)Maar de volgende dag gaan we weer gewoon verder met hypochonderen. Word er zo niet goed van, ben alleen, woon alleen, dat is maar goed ook , denk ik dan, Dit kan ik toch niemand aan doen. LIEFS

Mijn God, wat een herkenbaarheid hier! Vooral ook dat niet naar de dokter durven. Enorm vervelend voor iedereen, maar ook wel een geruststelling dat we met zoveel zijn en dat maar weer blijkt dat al onze klachtjes en kwaaltjes niet daadwerkelijk betekenen dat het einde nabij is. Voor mij helpt vooral beter in mijn vel zitten door heel lief voor mezelf te zijn (dingen doen waar ik energie van krijg, vooral even rekening houden met mezelf), dan heb ik afleiding en zijn er opeens helemaal geen pijntjes meer. Maar ja als ik eenmaal in de vicieuze cirkel van de hypochondrie zit heb ik daar natuurlijk niet altijd de energie voor en zin in, dus dan is het moeilijk om dat te doorbreken. Gelukkig lukt het soms toch. Zet hem op allemaal!!

Ik ben ook een hypochonder van het zuiverste water, 78 jaar en herken mezelf helemaal in alle beschrijvingen. Sinds een jaar of 9 houd ik een medisch dagboekje bij en dat is mij tot steun, als ik dan weer misselijk, ziek ,zwak of akelig ben ik dat boekje en het herlezen stelt me dan even gerust, zie je wel toen had je dat ook al. Helaas komt dan ook weer dat duiveltje in mijn mind en zegt: ja,ja maar toen was je jonger en nu heb je echt wat, zeker kanker. />Heb goede berichten over hynose gelezen en ga een poging doen.

Hi, een document bijhouden lijkt mij ook super handig eigenlijk! Wat voor een soort document gebruikt u?

Hoi allemaal />Gelukkig ben ik niet de enige. 54 jaar en al vanaf 8 jaar hypochonder. Slik van mijn 30ste paroxetine en dit haalt "meestal" />De scherpe randjes eraf. Maar nu in de overgang en naar de gynaecoloog geweest met problemen. Nu zitten er Cysten en krijg ik pas over 5 weken een onderzoek.....je voelt hem vast al aankomen. Heb inmiddels eierstokkanker en beeld me van alles in. Eten lukt me slecht van de spanning en val af ....ja das weer een signaal van kanker en ja opeens voel ik mijn blaas omdat de arts dit vroeg. Ja en doodsbang dat ik vocht in de buik krijg......ik heb alle google pagina's gehad en ken ze uit mijn hoofd. Ik ben moe ja das ook weer een symtoon van kanker....en zo is het cirkeltje weer rond. Ik kan mij dus ook niet focussen op iets anders. Geen idee hoe ik hier uit moet komen. Heb nog 5 weken te gaan... />Herkent iemand dit??

Ik herken t moniek. Het is vreselijk. Ik heb wat microscopisch bloed in mijn urine. Ik wil niet naar een uroloog omdat ik dit wel eens vaker lang had na een. Blaasontsteking . Ik heb een arts die niet zo goed snapt hoe ik in elkaar zit. Ze wilt dat ik t even laat checken bij een uroloog.ik wil dat niet want ik ontplof in mijn hoofd van de stress. Ondertussen blijft t in mijn achterhoofd zitten en denk ik dat ik volgend jaar dood ben. Met alle onderzoeken denk ik gelijk aan k. Ik heb ook heel veel mensen verloren in mijn omgeving aan deze vreselijke ziekte. Niets anders hoor je om je heen.

Hallo allemaal, /> />Heel blij dit forum te hebben gevonden. Ik heb nu 17 jaar hyperventilatie en hypochondrie. Ik durf ook niet naar de dokter te gaan. Bang dat ze iets ernstig vinden. /> />Ik zit thuis van het werk met een burn out en dat breng heel wat fysieke klachten mee. Uiteraard nieuwe klachten die ik nog nooit gevoeld heb… ik maak mij zo een zorgen en die angst beheers mijn leven.

Allemaal zo herkenbaar />Durf niet naar de dokter om bloed te trekken />Al jaren zo bang dat ze iets zouden vinden />Allemaal begonnen met studies vpk toen ik 40 was /> />Ben er nu 57

Oh oh,wat een herkenbare verhalen! Ik ben ook al 28 jaar hypochonder en mijn grootste angst is kanker,met name longkanker. Bij mij slaan de vlammen al uit als ik zomaar hoest. Ik nam ook nooit deel aan bevolkingsonderzoeken, en heb zelfs anderhalf jaar lang met een ingetrokken tepel rond gelopen, wat kan duiden op borstkanker. Uiteindelijk ben ik gebroken en heb huilend de huisarts gebeld...Zij heeft mij natuurlijk doorgestuurd en ik schudde van angst,maar het was niks! Hoe blij ben je dan! Twee maanden later kwam de enveloppe voor bevolkingsonderzoek darmkanker,ik dacht,doe het,dan ben je opgelucht! Wat denk je....ik moest vervolgonderzoeken,en ben toen 3 kilo afgevallen van angst,want er gingen 4 weken overheen voor ik aan de beurt was! Gelukkig was toch alles goed. Anderhalf jaar geleden moest ik volkomen onverwachts een longfoto laten maken, ik kwam voor onderzoek ogen.....Ook deze was goed,maar het kriebelt alweer in mijn hoofd,want het is anderhalf jaar geleden....en ben weer net zo bang dat er wat zit. Het is een vreslijke angststoornis,en er wordt wat lacherig over gedaan,dus ik hang het maar niet aan de grote klok. Ik geef jullie allemaal een knuffel.

>Het internet is de boosdoener daar moet je echt proberen vanaf te blijven. Het zijn irreële gedachten die nu je leven gaan beheersen probeer die om te zetten aar positieve gedachten en zorg dat je genoeg ontspanning krijg door te gaan wandelen, lezen of sporten.>

>Vooral stress is bij mij een boosdoener. Maar ach, zo kan ik ineens last van een spier hebben en als het maar lang genoeg duurt ga ik er vanalles bij bedenken wat ik heb. Internet is de meest slechte raadgever van ons, geloof mij. Overal kan wel een ernstige ziekte achter schuil gaan. De rest zien we niet alleen dat ene woordje is al genoeg. Ik ben nu 41 en heb het gekregen na een flinke burnout op mijn 19 e . daarvoor had ik het al waarschijnlijk alleen wist ik waarschijnlijk niet wat voor ziektes er allemaal speelden. Internet lekker links laten liggen . hoe meer je kijkt hoe meer je krijgt. Ach, ik lach er soms zelf om, en de andere keer kan ik wel janken. Blijf plezier hebben en probeer te relativeren. Is het echt waar wat je hebt en is dat een reeele gedacht, of neemt je ziekte in je hoofd het weer over van de realiteit. Sterkte, en geniet van het leven.>

>Heb een doel in je leven.. Ergens waar je je op kunt focussen.. Internet volledig verbannen voor zaken op te zoeken.. />Zelf al hypochondrische vanaf mijn 16de. />Heb zelf al meerdere keren in een kust gelegen.. Heb al aids, kanker overwonnen.. Geen de ziekte een naam, geef mij de symptonen en ik heb het... Vreselijk.. Maar positieve mensen.. Een mooi doel helpen>

>Hoi , ik zit nou al momenteel een jaar met hypochondrie. Ben al door 2 psychologen geholpen maar er is geen verbetering te zien. Ook slik ik 30 mg antidepressiva. />Maar ook mijn gedachten gaan er dwars doorheen. Toen ik voor het eerst aanklopte bij de dokter. Zei ze , als er wat is moet je op thuisarts.nl kijken. En dat is echt het meest domme wat zei tegen mij gezegd heeft. Als ik voor iedereen mag spreken . Internet is de grootste boosdoener onder ons. Ik ben nu 19 en voel me al een jaar klote. Ik wens jou ook veel succes met de verdere behandelingen>

>Ik kamp al vanaf mijn 28 met hypockondrie.Ik kwam in NL en had last van heimwee.Toen ontdekte een knobbel in mijn borst Gelukkig was gewoon een cyste maar moest wel geopereerd worden om zeker te weten dat goedaardige was.Sinds dien is mijn leven altijd met angst.Je moet leren leven met deze aandoening een mij heeft enorm geholpen dat mijn huisarts begrijpen en open staan voor onderzoek als ik nodig vind.Helaas is geen wonder middel voor deze hersenen ziekte. Want dat is zeker wat het is.Een slechte functioneren van de kanaliseren van gedachten.Ik zou graag in mijn omgeving mensen willen ontmoeten die deze aandoening hebben.>

>Dag Mutsje, />Ik ben 46 jaar en ook al vanaf mijn jeugd angstklachten mbt hypochondrie. />Ik ben continue bang een hartinfarct te krijgen, voel natuurlijk ook de hele dag vage klachten tot extreme klachten. Ze e=hebben zelfs een kastje geinplanteerd om te kijken of er iets met mijn hart is maar is helemaal in orde. />Het blijft zoiets vreemds dat de ene mens dit enorm heeft en de ander denkt: waar kun je je druk om maken... />Ik begrijp je dus heel erg goed, wat bij mij helpt is meditatie en wandelen. Sterkte! />Yvonne>

Ik herken dit heel erg, zou u bij verhaal 105 kunnen kijken of mijn verhaal ook herkenbaar voor u is

Beter niet op internet zoeken, je raakt daardoor alleen maar van streek. /> />Gr, Ludwig

Zo herkenbaar dit allemaal te lezen blij dat ik niet de enige ben en idd als je alles opzoek op internet compleet gek word je ervan de dokter zei je moet dat niet doen ja makkelijk gezegd sterkte ook allemaal

Dit is zo herkenbaar. Ik probeer echt positief te blijven denken. Maar mijn negatieve gedachtes nemen de overhand. Ik pieker 24 / 7. Heb nu weer een hele tijd last van duizeligheid , benauwdheid op de borst. Hartkloppingen .. en krijg er zelfs paniekaanvallen van. Ik werk nu 2,5 jaar in het ziekenhuis en eigenlijk ben ik altijd hypochondier geweest maar lijkt het nu erger te worden. Denk door alle ziektes die ik tegenkom. Ik betrek het gelijk op mezelf. Continu in gevecht met 2 stemmetjes in me hoofd. Het ene stemmetje zegt kom op je bent gezond... andere stemmetje ja maar wat als het wel zo is.. super vermoeiend !!!!!! />Ik heb ook van de 1 op andere dag een angst voor bloed gekregen. Met bloedprikken val ik flauw en het zien van bloed wordt ik ook al niet lekker van... hoe kom ik hier vanaf...

>Is dit forum nog actief?>

>Beste, /> />Ik ben erg benieuwd hoe het jou is vergaan met de therapie. Zelf kamp ik al meer dan 20 jaar met ernstige hypochondrie en dwanghandelingen. Ik heb inmiddels alle vormen van therapie gehad, zelfs half jaar intern gezeten bij gespecialiseerde instelling, maar tot nu toe heeft niets geholpen. Ik ben echt alles verloren door deze ziekte, mijn werk, mijn vrouw mijn vrienden echt alles. Ik ben erg benieuwd of er iemand is die kan zeggen dat bepaalde therapie echt geholpen heeft.>

Hoi Barbara, het forum is actief! Je bent welkom om te delen of alleen de verhalen te lezen. We hopen dat je er iets aan hebt.

Dit is zo ontzettend herkenbaar. Ik heb ook precies dezelfde vage klachten (vaak schimmelinfecties, lymfklieren die altijd opgezwollen zijn, jeuk, last van mijn darmen, last mijn eierstokken, random bloedneuzen en noem maar op.......). Ik heb hier al 10 jaar last van en ik merk dat het steeds erger wordt. Ik denk continu dat ik kanker heb. Ene dag is het leukemie en de andere dag is het Hodgkin. Het zuigt al mijn energie uit mij, dus ik heb besloten om met een psycholoog erover te praten. Ik heb goede periodes en slechte periodes, maar op dit moment zit ik een zeer slechte periode. Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben......

Ik herken me hierin . Ik heb ook altijd wat . Benauwd />als ik wat heb oogontsteking 3 maanden wel heel lang. Tja heb in kanker /> />Blaasontsteking heb ik 3 keer gehad einde van het leven ook kanker /> />Cystes in me borst ook al 10 keer gecheckt niets aan de hand maar ik waande me al met borstkanker. /> />Hoofdpijn aan de kant van me ontstoken oog zie je toch iets ergs. /> />Flitsen om me oog ja einde. Maar nee hoofd scan niets gevonden . Gewoon iets van migraine /> />Wordt gek van pfff />Dus ja heel herkenbaar />Blijft ook maar doorgaan heel vervelend. />Kan nog wel tijdje doorgaan geloof ik

KNOBBEL IN NEK /> Ik denk ook dat ik de heletijd lymfeklierkanker heb omdat ik al bijna 2 jaartjes opgezwollen klieren heb. Verder geen andere klachten maar ik maak nu wel enorm zorgen. Dinsdag een afspraak bij de huisarts.

Hoe is het nu net je? Ik ben 38 en het beheerst mijn leven. Tnx voor dr tips

Ook dit verhaal is voor mij heel herkenbaar. Ik kan sowieso moeilijk praten en ben opgegroeid met een manisch depressieve moeder dus had sowieso weleens wat geestelijke klachten. Inmiddels gestopt maar heb 7 jaar voor mezelf gewerkt waardoor ik uiteindelijk in een burn-out geraakt ben met een zooitje paniekaanvallen erbij. Heb altijd gedacht dat ik mentaal nog wel redelijk sterk was maar wist niet wat me overkwam. De laatste paar maanden elke keer veel vage klachten waaronder die van jou en ben er sinds een dag achter waarom en hoe ik dit zelf doe. Ben gewoon onwijs aan het doemdenken en zoals iemand hier al schreef, GOOGLE IS YOUR WORST ENEMY ( sorry voor de hoofdletters maar het mag van mij wel opvallen haha) het beheerst mijn leven op het moment,allemaal niet prettig,zeker niet met 2 lieve dochters en een lieve vrouw. Soms denk ik wel is ; is dit het nou? Maar goed,inmiddels manier aan het verzinnen om er mee om te gaan,zodra ik merk dat m’n gedachtes weer gaan razen,snel afleiding zoeken, goed via je neus naar je buik ademen enzovoort,merk al een beetje verschil. Maar heel veel succes,laat je niet gek maken,het slaat nergens op wat we denken. Wat fabian ook zegt,goed eten,goed slapen en bewegen,zorg goed voor jezelf,heeft veel invloed op je mindset,echt waar.

Heel herkenbaar ik heb nu al anderhalve week zo een spierkrampen vanuit m'n nek schouder en arm zo erg pijn dat ik bijna flauw val maar nu ben ik dus heel erg bang dat het een hernia is of een bloedprop of iets waar ik mee moet gaan leren leven zonder dat ik nog iets kan doen ik ben zelfs bang om medicijnen te slikken door al die gekke bijwerkingen maar zit nu toch echt aan de tramadol diazepam en paracetamol anders is het niet uit te houden maar soms denk ik wel eens van weet je dit is geen leven zo in angst laat mij maar gaan dan ben ik ervan af maar ook weer raar want ben ook bang om dood te gaan dus al met al om gek van te worden en idd ik denk ook altijd ik word niet oud

Ja ik heb dit dus ook! Ik durf niet voor de baarmoederhals kanker onderdoen naar de gynaecoloog te gaan! Niet naar de tandarts want ben bang dat al me tanden getrokken moet worden ik durf niet naar de stad ben bang om “mensen” tegen te komen ik durf niet naar feesten… ik heb sinds kort een medicijn gekregen waar het wel minder mee is geworden die angsten maar ik merk dat k nog steeds niet naar de dokter en tandarts durf te gaan

Herkenbaar zou je contact met mik kunnen opnemen? /> />}">(Redactie: Helaas verwijderen we i.v.m. de privacywetgeving avg identificeerbare persoonsgegevens zoals telefoonnummers en mailadressen.)>

>“De centrale vraag die ik me constant stel is: />Voel ik iets, omdat ik er telkens aan denk? Of denk ik iets, omdat ik het telkens voel?” /> />Ik denk beide: je voelt iets omdat je er constant aan denkt en je denkt het omdat je van alles voelt. Een negatieve vicieuze cirkel die ik herken en zelf ook niet weet te doorbreken. /> />Fijn te lezen dat je ondanks de negatieve gedachten toch zo positief kunt zijn. Hoe is het gegaan bij de psycholoog?>

>Hallo allemaal, /> />Ik ben een vrouw van 27, al 6 jaar lang heb ik last van hypochondrie.. />Sommige periodes erger dan de andere. Op dit moment is het weer ondraaglijk en merk ik dat ik niet goed kan functioneren omdat ik continu bezig ben met wat ik voel in mijn lichaam! Rechts in mijn hoofd voel ik een doffe pijn, ben hier al mee naar de dokter geweest, er zijn wat testen gedaan en alles is goed! Toch maak ik me hier 24 uur per dag druk om, slaap niet in de nacht, alleen maar paniek aanvallen. Nu is het mijn hoofd morgen kan het weer een andere pijn zijn waar ik mij druk om maak. Ik ben doorverwezen naar de GGZ maar ivm een wachtlijst duurt het erg lang voordat ik een intake gesprek heb. Ik wilde mijn verhaal gewoon even kwijt en het is voor mijzelf toch wel fijn om te lezen dat ik niet de “enige” ben die dit probleem heeft.. geeft enigszins wat troost! >

>Ook ik heb last van hypochondrie. />Maagpijn misselijk zuurbranden diarree. />Denk het ergste .wie helpt mij.>

>Bij mij speelt het ook erg in vlagen op. Maar vooral de laatste 2 jaar heel erg. Als kind mijn vader verloren. Daardoor ben ik altijd erg alert en verantwoordelijk geweest. Geen echte puber streken gehad ook. /> />Daarna ging het heel lang goed. Ik ben inmiddels moeder en nu merk ik weer dat ik last heb van verantwoordelijk zijn, alert zijn. En helaas ook op ziektes. Tijdens 1 van mijn bevallingen is het mis gegaan medisch ( door een artsenfout) en ben ik op het IC beland. Dat was kantje boord. /> />Als moeder van 4 jonge kinderen pak ik ook alle virussen op. Überhaupt vermoeid. Maar de laatste 2 jaar gaat het echt niet lekker. Behalve geregeld ziek ook een long instelling en Corona achter de rug en daarnaast veel psychisch leed. Een vriend overleed aan kanker, een collega verloor haar kind bij een ongeluk. En ik maar malen, angsten hebben. Het is afschuwelijk. Van alle stress kreeg ik gordelroos op mijn borst. Voor de zekerheid moest ik ook een mammografie maken van de huisarts. Dat is nu 2 maanden geleden en het blijft maar malen; hebben ze wel goed gekeken? Waarom heb ik nog pijn? ‘S nachts heb ik paniek aanvallen. /> />En elke dag neem ik me voor boven mijn angsten te gaan staan, de uitvoer is er alleen niet naar>

Wat is jouw verhaal herkenbaar! Bij mij verplaatst de angst zich ook voortdurend naar andere plekken in mijn lichaam. En als een domter ergens een opmerking overmaakt, dan gebeurt dat ook daara bij mij (zoals afvallen, nachtzweten). Wat is hypochondrie toch een lastige aandoening. Ik wens je veel sterkte!

Hallo />Zo herkenbaar />Ik denk nu dus naar een maag onderzoek dat ik een bloeding heb wat ze niet weten />Omdat ik een lage bloeddruk heb en wat gedesoriënteerd ben />Niet gek na bijna week amper slapen />Gisteren was het ook nog mijn hart ik ben deze week al 3 x opgenomen />En blijk niks te hebben />En dan denk ik miss was het er toen nog niet wat als dit of dat />Heel dag ben ik mijn klachten op aan zoeken en overtuig dat ik dood ga />Ik loop ook constant met bloeddrukverlagend wat me nog gekker maakt />Ging tijd goed ben nu terug bij af het vreet aan mij />Ik zie wat ik me kinderen en man aandoe maar kan mezelf niet stoppen />Ik zal graag met iemand erover willen praten />Ben bang dat ik zo word opgenomen gek word etc />Ik wil mezelf terug

>He ine. /> />Ik snap je klachten helemaal.. Ik heb het verhaal 28 geschreven. En daar zie je wat mijn klachten zijn. Vooral dat licht in mijn hoofd de hele dag als ik beweeg vind ik verschrikkelijk.. En er komt altijd iets nieuws bij he.. En niemand die het snapt terwijl ik ook plezier wil. Denk aan een tumor parkinson ms enz. Alles behalve stress of angst.>

>van deze klacht ben ik af geraakt door naar een kinesist te gaan. Mijn nekspieren waren volledig aangespannen waardoor ik altijd het gevoel had van duizeligheid en raar gevoel in mijn hoofd. daardoor ook regelmatig krop in keel enz... />Maar ik heb ook lang aan hersentumor gedacht. ik ben bijna nooit zonder klachten. ik voel elke dag wel iets. het is zo vermoeiend.>

>Ik herken dit zo goed iedere keer wat anders dan maar weer naar de dokter. Ik heb het vanaf mijn 18 jaar en ben nu 63 jaar. Ik wil daar niet teveel over uitwijken maar soms wou ik dat ik niet meer wakker zou worden. Dan krijg ik eindelijk rust maar de andere kant is ik ben heel bang voor de dood. Maar ik ben nu op een punt dat ik het niet meer onder controle kan houden. Ik heb eigenlijk niemand die dit begrijpt dus moet ik vaak een masker op en doen net of het goed met me gaat kijk ik ben meer dan veertig jaar getrouwd en heb een zoon en kleindochter en die jaren zijn niet altijd leuk geweest ik vraag mezelf wel eens af waarom in eigenlijk geboren ben. Om te lijden en altijd bang te zijn. Je gaat jezelf afzonderen en heb weinig mensen waar ik mee omga gewoon om dat het verdomd moeilijk is het te veranderen en ik denk ook dat je jezelf niet kunt veranderen. Ik gebruik wel medicatie die de scherpe randjes eraf haalt maar ik wordt er niet beter van. ik denk dat je ermee geboren wordt en daarvan uit wordt je leven al bepaald. Ik hoop het nog eentijdje vol te houden maar hoelang ik dat nog kan ik weet het niet. /> />Ria>

>Hey hey, />Mag ik vragen hoe je het voor elkaar krijg om scans etc te mogen maken? Mijn dokter vind mij een hypochonder en geloofd me niet meer.. ik loop ook al 2 maand met duizeligheidsklachten en soms het gevoel niet te kunnen lopen of lichaam niet te voelen etc en huisarts weigert door te sturen naar kno arts of neuroloog zo frustrerend! Alle klachten schuift hij op psyschisch>

>Hey Melissa, /> />Dat is over een periode van 4 jaar natuurlijk. Mijn dokter kent mij al goed en die schrijft onderzoeken voor om mij gerust te stellen. Maar de laatste tijd ziet ze me ook niet graag meer komen hoor. Vorige week nog een bloedonderzoek laten doen>

>Whooo jouw verhaal is mijn verhaal en ook echt dezelfde klachten....niet normaal. Hoe gaat het nu met je?>

Kword ook helemaal gek van mezelf volgens dokter is er niks aan de hand maar ik weet gwn zeker dat ik wat engs heb heb sinds 5 weken een zwelling op me buik en allemaal buikklachten exstreem opgeblazen gevoel telkens rommende darmen buikpijn telkens op een specifieke plek maar wel steeds andere plek diaree en me eten verteerd niet zitten groten etensresten in me ontlasting ook trilt me hele lichaam sinds een week heb k geen eetlust meer en ben k echt ziek moe en onder me zwelling voel ik iets hards naar boven komen heb echo gehad niks op te zien alleen 2 buikbreukjes maar ik kan gwn niet geloven dat t niks engs is denk elke dag dat t me laatste dag is en dat ik dood ga

Zo herkenbaar. Je maakt jezelf ziek in gedachten... Ik heb precies hetzelfde. Nu al 4 weken last van keel gean pijn maar raar een krop gevoel. Google keelkanker.. Ook pijn in oor er hij gekregen. Ben nu zo bang. En durf niet nd huisarts. Wel afspraak gemaakt logopedie... Mischien stembanden overbelast. Verzin het maar.... />Een strijd die al 35 jaar duurt bij mij... 12 psygologen gehad. En na paar weken is het er weer... Hoe moet je verder... Zal het altijd zo blijven. Is dat leven?.... Sterkte meis. Leef met je mee

Heel herkenbaar al die lichamelijke klachten… />Het ene is zo goed als weg en hup, daar is de volgende klacht weer… />Heb heel veel last van mijn schouder en nek momenteel. En in mijn linkervoet voel ik veel tintelingen. Mijn spieren zijn ook heel gevoelig. />Ik heb al last gehad van oorsuizen, gek gevoel in mijn gezicht, oogmigraine, raar gevoel linkerbovenbuik, blauwe plekken op mijn benen, keelpijn, …CT van longen gehad; alles ok, echo buik: alles ok, KNO arts: alles ok, CT hersenen en verslag neuroloog: alles ok… />Én toch blijft de angst voor kanker of een hartziekte bestaan… Vreselijk!! />Wanneer weet je of er echt iets met je aan de hand is? />Momenteel ga ik naar een psychotherapeut en naar de osteopaat… />Sterkte voor jullie allemaal! />Heel lastig voor diegenen ook die hier geen last van ondervinden… Ik voel me dan soms aanstellerig, terwijl ik dit net niet wil zijn! 🙄

Sluit me helemaal aan Bij aan ik val ook van de ene in de andere aandoening. Tal kan ik er opnoemen!! Tal van onderzoeken en kwam nooit iets uit. Ook mijn kwalen blijven lang hangen even een voorbeeld oogonsteking van 4 maanden ik vind er niets op maar ik heb het weer en zo tal van andere dingen.

Ik leef al een week in een halve psychose, ik denk dat ik kanker heb en dit is uitgezaaid door mijn hele lichaam en ik nog maar een paar dagen te leven heb. ik heb heel taai slijm en af en toe een beetje bruin, rare knobbeltjes bij mijn amandelen )assemytrie net als bij kanker' maar de dokter zegt dat het van een infectie kn komen en dat daar ook de keelpijn slikpijn dikke slijm en alles vandaan komt. maar ik heb ook bij de aanhechting van mijn tong een soort van zweertje, heel klein en nog een rood plekje op mijn gehemelte. mn nek voelt dik maar de dokter heeft mijn lymfeklieren gevoeld en zei dat die ook oke waren. vannacht werd ik wakker met hele dikke keelpijn en mn amanndelen zijn dik en ik heb last van oorsuizen ik wordt helemaal gek en ben emotioneel uitgeput en ik weet niet meer wat ik moet ik wil nog leven maar heb het gevoel dat het elk moment klaar kan zijn iemand tips???

Al vanaf mijn 28 jaar last van kanker fobie.Ik heb vaak reële lichamelijk symptomen en deze beheersen mijn dagen.Zoeken op google es vreselijk omdat bevestigd mijn angst.Ik lees hier dat andere ook dat hebben en tocht voel ik me eenzaam daar in .Ik ken niemand in mijn omgeving die dit mee maakt.iIk ben opzoek naar oplossingen

Ik lees mezelf in deze berichten />Ik kijk net in een spiegel ik denk steeds dat alle dagen mijn laaste kunnen zijn soms heb ik er raar tunnelvisie op mijn ogen en draaierig en ik denk meteen aan een tumor ik heb steeds stress , angst enzo en sinds de geboorte van mijn zoontje is het van kwaad naar erger gegaan constant denken dat ik vannales mankeer of dat ik kanker heb ik heb nu donderdag een afspraak bij de kno om dat ik keelpijn heb dat maar niet verdwijnt ik denk dan meteen aan kanker hopelijk is het niet zo alle dagen is een strijd mijn lichaam is moe en op om dat mijn hoofd en gedachten maar blijft doordraaien />Pscgoloog is ingeschakeld nu de 26 mag ik er heen de mensen om me heen lachen en schuiven het allemaal weg en ik ben de zogenaamde dramaqueen de constante strijd met en angstgevoel is zo eenzaam zo voelt het voor mij maar ik vind het wel fijn dat er nog mensen zijn met deze gevoelens dat ik niet de enige ben :-(

Goedemorgen alle, door jullie verhalen te lezen voel ik mij minder alleen. Mijn verhaal is gestart nadat ik in januari besmet geraakte met covid. Heb sindsdien een enorme schrik opgelopen als ook mijn klachten. Het begon met hartkloppingen. Ben hiervoor bij de cardioloog geweest. Alles oke. Hierna kreeg ik pijn aan mijn linkerbeen. Sinds enkele dagen ook een doof gevoel met momenten. Verder krijg ik soms steken in mijn hand. Ben hiervoor naar de ha geweest. Hij zegt dat mijn zenuwen in de onderrug zijn ontstoken + heb een gezwollen spier in mijn knie. Ik maak me zorgen om deze zenuwpijn. Ben afgelopen dinsdag naar de fysische geneeskunde geweest heb een heel onderzoek gehad. Alles was oké mijn spieren en zenuwen werken nog prima. Deze klachten om heb ik sinds 4 dagen last van mijn maag, misselijkheid, zure oprispingen en een vol gevoel. Ben hiervoor naar de ha geweest, ik heb een maagontsteking. Mijn angst is dat ik slokdarmkanker heb, ben natuurlijk beginnen googlen wat het enkel erger maakt..

Ik denk ook konstand dat ik kanker heb heb ik keelpijn dan denk ik al dat ik keelkanker heb ik kan het niet meer af soms denk ik wat loop ik hier nog te doen dan denk ik aan zelfmoord of iets anders te doen ik weet het om meduur niet meer alles valt op ene hoop van teen komt ander

Hoi allen, />Nu 3 maanden ben ik thuis met hevige jeuk op mijn rug. Zelf denk ik aan huidkanker. Ben jaren geleden verbrand geweest op mijn rug. />Ik heb ook van tijd tot tijd pijn in mijn rug. />Dermatoloog zegt dat het psychisch is. />Ik niet! Ik ken mijn lichaam door en door goed! />Wie kent dit ook en voelt hetzelfde als ik? />Soms denk ik was ik maar dood.

Ik herken dit. Ongeveer een maand geleden is mijn opa overleden. Toen ben ik begonnen met van alles te voelen en te gaan piekeren. />Al heb ik zelf niet het idee dat dit ermee te maken heeft. Ik ben allerlei dingen gaan voelen. Onrustige maag, krampen, vermoeid, onrust, zweetvoeten, trillingen. Het begon met dat ik een rare moedervlek op mijn been had waarmee ik een app gebruikte om deze te controleren. Er stond hoog risico, ik ging natuurlijk opzoeken en kwam uit op dingen als melanoom. Ik heb hem toen laten weghalen en deze is onderzocht en bleek niks te zijn. Maar mijn onrust is niet weggegaan, ik voel me niet gerust en niet mezelf. Ik denk al 5 weken lichamelijke klachten te hebben. Ik voel ook echt dingen. Ondertussen heb ik ook bloed laten prikken en mijn teelballen laten controleren. Ik voelde een knobbel en dacht meteen aan teelbalkanker. Ik zei bij de huisarts dat ik een knobbeltje voelden. Hij controleerde en zei dat mijn ballen er goed uitzagen. Hij zei verder niks over het knobbeltje, dit heeft me eigenlijk niet veel meer rust gegeven. Ik begin te denken: “wat als hij dit niet heeft gevoeld” />Ik ben erg bang dat ik een ernstige ziekte heb( vooral kanker) en dat ik er te laat bij ben.

>He kim. /> />Ik snap helemaal wat jij mee maakt. Ik heb zelf ook al 4 maanden last van mijn armen en benen. En daar komt steeds meer bij. Onder rug soms borst tintelingen blauwe plekken enz. Maar ja let ook wel op alles! De internist heeft mij goed onderzocht en 5 busjes bloed afgenomen. Allemaal goed de neuroloog heeft gekeken allemaal goed. Nou gaat die voor mij een spier zenuw onderzoek doen maar dat vond hij niet eens nodig. Dus waarschijnlijk is het toch stress en geloof ik daar weinig van en denk ik alleen maar zitten we wel in de goeie richting te kijken. Gek word je er van.>

>Ik heb dit ook.. het is nu 2019 /> />Eng is het. Ik ben 28. /> />Muscle twitching over me hele lichaam.. vele denken aan bfs.. zie youtube.. we zijn niet de enige. /> />Als je vragen hebt voeg me toe op snapchat hussienfayez19 /> />Ik merk dat hier weinig echte gesprekken worden gevoerd... wees bewust van je onbewuste brein... onbewust geef je brein opdrachten door die jij hebt waargenomen(gelezen) op dokter google.>

>Hoi Kim, /> />Wat vervelend te lezen dat je hier last van hebt. />Jouw verhaal is zó herkenbaar. Hier ook de grootste vrees voor ALS en kanker. Het Googlen maakt het er uiteraard niet beter op, maar ik voel daar een soort drang toe waardoor ik het niet kan laten. />Ik kan voor mezelf nog niet iets vinden wat helpt, maar ik wilde je alleen laten weten dat je niet de enige bent. /> />Groetjes, />Mia>

>Ik herken je problemen helemaal! Ook ik ben erg bang voor ALS vanwege trillingen in mijn benen. Ik kan dan niet meer functioneren. />Het liefst zou ik ook niet meer willen werken. />Hoe gaat het nu met je?>

>Hoi Kim, /> />Ik ken je verhaal uit duizenden! Ook ik heb enorme last gehad van trillingen (fasciculaties ook wel genoemd) in mijn hele lichaam, overal. Uiteraard hiervoor gegoogled en toen de angst voor ALS gekregen. Ik was zo bang dat ik hunkerde naar te tijd dat ik kanker vreesde (daar kan je tenminste nog wat aan doen in de meeste gevallen). /> />Ik heb een hele goede huisarts en daarnaast een vriendin die geneeskunde studeert. Hun heb ik dan ook overladen met deze fasciulaties en angst voor ALS. Deze trillingen zijn een zeer bekend verschijnsel van mensen met een angststoornis. Wanneer je angstig bent, span je onbewust continue je spieren aan. Ook staat je zenuwstelsel op scherp. Deze systemen raken op een gegeven moment door de angst en stress overprikkeld en daardoor krijg je de fasciculaties. Zie het als een ander soort spierpijn. Daarnaast kan een magnesiumtekort zorgen voor fasciculaties. En je raadt het al, de magnesiumvoorraad in je lichaam wordt zwaar uitgeput in tijden van stress / angst. /> />Tot slot: Fasciculaties is niet het eerste symptoom van ALS. Dit begint met overduidelijke spierzwakte. Pas in een later stadium krijg je de trillingen. Een huisarts kan door middel van een basis neurologisch onderzoek al je hersenzenuwen testen. Wanneer zich hier geen bijzonderheden voordoen is het echt goed. Bij mensen met een spierziekte gebeuren er namelijk wel afwijkende dingen tijdens dit onderzoek die verder onderzoek bij een neuroloog vergen. /> />Hoop dat bovenstaande (in combinatie met je jonge leeftijd waarbij het echt extreem zeldzaam is) je gerust stelt. Laten we hopen dat er in de komende 10-15 jaar een medicijn wordt gevonden :).>

>Hallo Kim, Ik heb bijna de zelfde klachten als jou. Ik heb er ook al meerdere jaren last van. Het begon een jaar of 7 geleden dat ik overal op ging letten en dat ik de deur plat liep bij de dokter. 3 jaar geleden was ik doodsbang dat ik een vorm van Lymfeklierkanker te hebben want ik dacht een bultje te voelen onder mijn oksel dus daar ben ik toen voor bij de dokter geweest en die heeft me toen door gestuurd naar de psygoloog. Ik heb toen uiteraard wel steun proberen te zoeken op google maar dat is uiteraard niet gelukt. Toen dat eenmaal over was zeg maar ging het een tijdje goed tot vorig jaar. Ik voelde toen een spiertrillingkje en ben toen gelijk weer gaan Google en dan kom je natuurlijk uit bij symptomen van ALS en MS. Ik raakte vervolgens helemaal in paniek waardoor ik aan niks anders kon denken dus ben toen weer naar de dokter/ psygoloog gestuurd wat in eerste instantie niet bleek te helpen. Ik heb toen ook 2 maanden in de ziektewet gezeten want die ziekte was het enige waar ik toen aan kon denken. In mijn ogen kreeg ik ook steeds meer klachten erbij zoals spastische bewegingen want op een willekeurige avond schoot mijn voet een hele andere kant op toen ik op bed lag. Hier ben ik toen ook me naar de dokter/psygoloog geweest en die hebben me toen ook uitgelegt dat dat volkomen normaal is alleen dat dat meestal gebeurt in je slaap. Dat heeft een paar weken geduurd maar heb tussen tijds wel alles op geschreven en dat gaf ook wel een vorm van rust. In die periode heb ik heel slecht geslapen en moest toen ook slaap pillen slikken om in slaap te komen. Toen dat weer goed ging is het ongeveer een jaar goed gegaan. 29-04-2020 is mijn zoontje geboren en had toen nergens last van. Ik heb vervolgens 2 dagen op de bank gelegen zodat die kleine jongen bij mijn vriendin kon liggen maar na de 2e dag voelde ik die gedachtes weer binnen komen. Ik dacht mischien dat dat door de bank zou komen maar helaas. Ik voelde weer een spiertrillingkje en ben toen gelijk weer achter Google gekropen en ben nu weer terug bij af. Natuurlijk ook gezocht op alle andere symptomen dus Ben overal nu op aan het letten. Ik ben bijvoorbeeld ook aan het kijken of ik krachtverlies heb of spieratrofie. Ik ben me er niet van bewust en ben afgelopen week nog met mijn dochtertje naar het Amstelpark geweest en ze heeft al de tijd op mijn nek gezeten en heb nergens ook last van ookal denk ik van wel. Ik ben druk aan het zoeken op Google en op youtube hoe alles zich uit maar niet alles is even duidelijk. De spiertrekkingen (fasculaties) zijn bij ALS continue aanwezig heb ik gelezen en wat ik kon zien zijn ze ook een stuk heviger. Als ik er eentje heb is hij binnen een paar seconde weer weg en doet verder ook geen pijn. En wat ik heb begrepen zijn ze bij ALS continue aanwezig en zijn ze ook een stuk heviger. Er staan hele film opnames op YouTube over fasculaties van gemiddeld 2 minuten. Ik kan me telefoon niet eens pakken, zo snel zijn ze weg. Ik hoop dat ik je hier een beetje mee geholpen heb. Groet Remco>

>Hoi allemaal, /> />Dit is zo’n herkenbaar verhaal.. Ik ben nu 29 en ben al 10 jaar bang dat is MS of ALS heb. Het is nu erger dan ooit omdat ik regelmatig spiertrekkingen in mn bovenbenen en armen heb. Mijn rug zit ook erg vast en mijn armen en benen voelen ook soms zwaar.. Af en toe heb ik ook een prikkende huid.. De dokter heeft al 2 x een basis neurologisch onderzoek gedaan maar alles lijkt gewoon goed. Het lijkt ook net alsof als ik de symptomen google, ze daarna ook echt ga voelen. Ik zit sinds kort weer bij een psycholoog maar vind het zo ongeloofwaardig dat dit allemaal door stress en angst kan komen.. />Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben.. Sterkte!>

>Beste mensen, /> />Even een berichtje om jullie tot rust te stellen (voor zover het lukt) /> />Ik voelde de eerste spier trekking in mijn onder rug toen was ik 22. Nooit serieus genomen. Totdat ik het begon te voelen in de punt van mn tong. Toen heb ik gegoogled en zo is mijn angtstoornis begonnen. Ik raakte volledig in paniek, gestopt met school en echt heel bang geweest. Alle symptomen kreeg ik ineens! Van kramp tot spiertrekkingen tot spierverzwakkingen. Ik ben naar de dokter gegaan en stond erop dat ik een onderzoek wou. />De dokter zei al; misschien moet je ook met een psychiater praten.. />Ik heb 2x een uitgebreid onderzoek naar mn zenuwstelsel gehad. Hieruit bleek dat ik BFS heb. Niks ernstigs gewoon even wennen! /> />ALS is echt super super zeldzaam onder de 40. Daar boven trouwens gelukkig ook. /> />Ik hoop jullie hiermee tot rust hebben gesteld! /> />Groetjes Rick>

hai ik ben floris en ben 14 jaar oud />ik heb precies het zelfde ik heb het nu al een jaar sinds mijn vader isopgenomen in het ziekenhuis vorig jaaar. ik had paar weken terug dat ik bang was dat ik keelkanker had omdat ik heel veel last had van een droge keel en soms moeite met slikken is nu weg. />maar denk ik dat ik iets ergs heb in me hoofd. omdat ik sinds paar dagem veel last heb van me benen en armen. tintelingen, krampen en pijntjes en trillende benen of armen me tante is dokter en zegt elke keer dat het niks is maar het stelt me niet gerust. iemand de zelfde klachten?

Hai />Ik herken dit helaas maar dan met wenkbrouw trilling ik ben ook bang en zeer hypocondrisch aangelegd niks helpt

Lieve kim, /> />Ik begrijp je angst heel goed.. sterker nog.. ik heb mijn vader 2 jaar geleden verloren aan ALS. Als ik nu ergens last van heb schiet ik soms gelijk in de stress... Maar lieverd... geloof mij ALS verloopt toch wel iets anders dan je denkt.. ik zal je de details besparen want dan denk je straks helemaal bij elk dingetje dat je deze ziekte heb.. Maar wat jij hierboven schrijft is absoluut geen ALS. Het lijkt er eigenlijk niet eens op. Ik hoop dat ik je hier een beetje gerust kan stellen hiermee. Groetjes

So herkenbaar dit iedereen die angsten heeft merk ik gaat altijd van de ergste uit kanker tot dood gevolg ik heb dat ook en dan gaat het een tijdje goed en dan ben ik weer overal bang voor loop ik de dokters weer af dit gaat nooit meer over ma de dag dat je accepteert dat je deze angsten heb wordt het minder raar maar waar ik heb ook nog steeds maar minder vaak maar als ik het heb dan heb ik ook meteen die ziekte denk ik dan en wordt ik weer bang en rog heeft het iets te maken met onze jeugd wat we mee hebben gemaakt trauma of zo en dat we dit so verwerken of mee omgaan wil je er over praten ben ik een en al oor ***************@gmail.com /> />(Redactie: Helaas verwijderen we i.v.m. de nieuwe privacywetgeving avg identificeerbare persoonsgegevens zoals telefoonnummers en mailadressen.) ;

Zo herkenbaar, ben er bewust van dat jezelf voeding geeft aan je angst, internet maakt zoveel maal erger, je bent stiekem opzoek naar de bevestiging dat je het hebt. />Deze ziekte draait allemaal op controle te willen hebben op je lichaam. Maar het feit is dat wij juist de controle verliezen over ons denken... alles wordt versterkt door het denken. Dit zul je pas opmerken als er ineens dagen zijn dat het bijvoorbeeld heeel druk was. Op het eind van de dag merk je pas dat je er bijna niet aan gedacht hebt...mindfullness zou een uitkomst kunmen zijn. Maar ook ik ben er nog lang niet..

Ik het zelfde.

Hoi Kim en anderen, wat een herkenbare materie. Zelf vier maanden geleden allerlei vage klachten gekregen waardoor ik door m'n werkgever de ziektewet in ben gestuurd. Trillen op m'n benen, niet uit mn woorden komen, moeilijk ademhalen en komt 'ie: fasciculaties en tremoren. /> />Google is je beste vriend zegt men weleens. Nou, in dit geval niet. De complete doodsangst sloeg toe bij de fasciculaties na het lezen over ALS. Deze waren permanent, over het lichaam en heel hevig. Ik kon er niet door slapen, maar door de angst niet eens eten en normaal functioneren. Ik sta normaal sterk in mijn schoenen (voor zover dat iets zegt), maar ik heb anderhalve maand lang iedere dag gehuild. Angst, stress en verdriet. Voor een redelijk fitte en vreugdevolle man van 31 een zwaar dal. /> />De huisarts wuifde het keer op keer weg, al kreeg ik allerlei onderzoeken voor de vele vage klachten (m'n longen werden gescand vanwege de benauwdheid, bloedonderzoek etc.). De standaard neurologische testjes kwam ik ook door. Tot ik echt niet meer kon slikken, angstremmers niet meer hielpen en ik in drie weken tijd bijna tien kilo kwijt was. /> />Doorverwezen naar de neuroloog. Ook daar kwam ik de testjes goed door (met de vingers naar de neus, met de ogen dicht vooruit lopen etc.), Maar hij wilde vanwege de fasciculaties en mijn toestand wel een EMG doen. Die heb ik gehad, en na vier helse weken kreeg ik de uitslag: geen afwijkingen gevonden. In de tussentijd kwamen de fasciculaties en andere klachten tot een hoogtepunt. Ik huilde meer dan dat ik niet huilde en was compleet verlamd. /> />Hoe dan ook: anderhalve maand geleden dus de uitslag gehad dat er niets aan de hand was. Maaaaaar er is natuurlijk een reden dat ik via Google op deze website ben uitgekomen. /> />Na de uitslag leek het even bergopwaarts te gaan. Het was tenslotte waarschijnlijk toch "slechts" een hevige burnout of andere klachten in de psyche. Prima, daar kom je met wat rust wel bovenop dacht ik. Een maand, zes maanden of twee jaar, het gaat me lukken. Eten en slikken lukten weer makkelijker, de kilos vlogen er weer aan en ik begon voorzichtig weer met enkele uurtjes werken. Zelfs de fasciculaties leken wat milder te worden: de hotspot in mijn linkerkuit verdween (deze heeft anderhalve maand lang iedere vijf seconden dag en nacht "geklopt"). /> />Helaas iets te optimistisch: de fasciculaties zijn nog steeds aanwezig en ik zie ze ook wanneer ik mijn tong uitsteek. Op welk moment van de dag ik dit ook doe. Mijn spraak gaat slechter (al geeft mijn omgeving aan nauwelijks iets te horen, ik moet er verschrikkelijk veel moeite voor doen om goed te kunnen articuleren), slikken gaat lastig (vaak het gevoel dat ik daadwerkelijk stik, maar het slikken kost veel moeite en voelt heel zwaar aan) en (vooral in de ochtend) kan ik nauwelijks een vuist maken met mijn handen. Telefoon vasthouden met één hand en even scrollen zit er dan ook niet in. Op andere momenten, zoals nu terwijl ik dit vanaf mijn mobiel typ, gaat het gewoon prima, maar de angsten voor spierzwakte slaan dan extreem toe. /> />Ik lig weer nachtenlang wakker. Ben weer bang. Ik volg tenslotte het patroon dat je overal vindt: fasciculaties over het hele lichaam, steeds moeilijker spreken, moeite met slikken en veel speeksel, op momenten (maar wel dagelijks) krachteloos in de handen. Nu ik die fasciculaties ook in mijn tong zie word ik weer gek. /> />Het vreemde is: de EMG van 10 weken geleden liet helemaal niks zien. Toen had ik al fasciculaties, dus als er wat aan de hand zou zijn hadden ze dat al moeten zien. Toch zijn er allerlei extra klachten bijgekomen (spraak, zwakte in de handen etc) waardoor ik opeens weer de angst heb, terwijl ik toch gerust was gesteld. /> />Onder de streep hoop ik dat het met eenieder hier goed gaat en dat men rust heeft gevonden in de klachten die dus veel vaker voorkomen dan die nare ziekte. En ik ben blij dat we hier ons verhaal kunnen delen, het helpt mij om hier mee te lezen. Sterkte allemaal.

Hier ook zo, zolang ik mij kan herinneren heb ik hier last van. Tijden gaat het goed, tot ik iets lees of hoor en hoppa daar is hij weer. Ik zoeken op d’r Google en ja hoor dat heb ik ook. Paniek, dokter bezoek tot specialist…. Maar er komt nooit wat uit. Van hartaanval tot slokdarm kanker en nu ALS. Iemands moeder heeft/had dit inmiddels overleden en ja je begrijpt het al….. de stress is keihard terug. Ik durf er niet meer over te praten, ik schaam me omdat ik diep van binnen weet dat het weer niets is….. of wel???? Zo onzeker wordt ik ervan. />Heb Emdr gehad, gesprekken gevoerd. Schriftjes vol geschreven en geklodderd, niets helpt. />Hoop hier antwoorden te krijgen / vinden voor mijn hypochondrie. Ik lees hier zelfde verhalen, wat jammer hè dat we zo zijn zo gaan er vele mooie momenten aan je voorbij 😔

IK heb ook ziekte vrees. />IK heb alle ziektes, zware scoliose, tong kanker, geen speeksel, geen maag, verleis van vet en spiren, kan amper stappen, kan niet slapen, loramet helpt niet. Ik zal door draaien? Ben al verschillende keren opgenomen in de psychiatrie. IK blijf in bed liggen angst van de dood en de hel want ik ben bezeten. Eeuwig lijden nog erger dan hetgeen ik u ervaar

Ik herken me zo in jullie verhalen pfff ik ben ook zo panishe en ziekte vrees heb ook die trillingen oog,tong,mond nek bah overal zo beetje ben zo bang 😭😭😭😭 elke keer wel weer iets nieuws dan dit dan zo

Kan iemand even zeggen van al deze berichten dat alles goed gaat? En dat ze nog leven.

Als ik dat ga doen ben ik zo blut :p

Hoi, /> />Heel herkenbaar je verhaal! Ook 31 en zelfde klachten. Ook emg gehad, kwam niks uit. Ergste is dat het je dan alsnog niet gerust stelt.. /> />Dokter en neuroloog geven echt aan dat ALS anders begint en een ander verloop heeft. Wat mij bang maakte is dat ik ook last van m'n tong kreeg ( alsof ik moeilijk kan articuleren). Zij gooien al deze klachten op stress en na het opzoeken en lezen kunnen al die klachten door stress komen. Ook al ervaar je geen stress op dit moment. Kan ook door jarenlang hard werken of bijv iets uit hetr verleden komen. /> />Ik begrijp je angst en voel precies hetzelfde maar probeer echt aan de goede dingen te denken en zoek hulp bij bijv een psycholoog. Ik ben nu bij iemand die doet hapno therapie. Eerste sessie gehad en verwacht niet dat het gelijk over is. Geduld... /> />Laat even weten hoe je emg is gegaan ? /> />Groetjes

Idem klachten hier.. al enkele maanden aan de hand. Neuroloog vermoed autoimmuun reactie na covid/vaccin. Reeds 2x zeker besmet geweest.

Ik heb precies zoals bovenstaande en maak mij erg veel zorgen. Ik denk ook aan ALS en kan het niet loslaten. Ik wil echt onderzocht worden. Vooral trilling in mijn linker dijbeen en vlak boven de knieën. Ene keer voelt het als een plopjes en de andere keer als een trillende telefoon op je been. Zijn maar secondes. Ik heb het alleen als ik ontspan. /> />Hoe is het nu bij jullie? /> />Ik heb een PTSS angst paniek en mijn benen voelen raar twee weken na corona besmetting. Ik hoop dat het door corona en stress komt. Ik hoop niet dat ik enge dingen mankeer.

Herkenbaar. Ik heb al lange tijd last van hartritmestoornissen. Hiervoor in 2018 bij de cardioloog geweest, testen gedaan, 24uur lang een holter gedragen. Conclusie, waarneembare stoornissen, maar niet erg genoeg om er wat aan te doen. In nov 2022 zat ik op de bank toen mijn hart op hol sloeg. Hartslag van 200, duizelig en gevoel van flauwvallen. Meegenomen door de ambulance waarna ze in het ziekenhuis het hart niet in ritme kregen met medicatie. Bloed was goed, longen goed en het hart geen afwijkingen. Diagnose, idiopatisch boezemfibrileren. Dus zonder duidelijke oorzaak. Een schok (cardioversie) heeft mijn hart in ritme gebracht. Daarna kreeg ik het steeds vaker in bed met paniekaanvallen tot gevolg. Behoorlijk veel stress en angst gehad. Daarna begonnen de gekke klachten. Tintelingen in de armen, zware benen en gevoel dat ik moest nadenken met lopen. Vervolgens kwamen de fasciculaties. Wat ga je doen, googlen. Idd ALS, MS en wat nog niet meer. Mijn zus heeft ook MS, dus de paniek sloeg toe. De huisarts en internist denken stress. Dus psychosomatische fysio gevolgd om te ontspannen. Dat helpt, maar de angst blijft. Begin april naar de neuroloog. Momenteel zijn de spiertrekkingen minder, maar ik heb ook last van veel spierpijn in de armen, slap gevoel in de armen en mijn rechterbeen. De ene dag is het erger dan de ander, maar het is nooit zoals het was voor mijn ziekenhuisopname. Dus ook wel bang dat iets anders het boezemfibrilleren heeft uitgelokt, ook al linken de cardiologen mijn andere klachten niet hieraan. Ik snap al jullie angsten wel…. Heb er nu al zeker 3 maand last van zonder echt merkbare fysieke verbetering.

Wauw wat een herkenning, wat fijn om te lezen! Ik heb sinds de kerst ongeveer last van fasciculaties en inwendig trillen. En ook ik heb vlak voor het begon Covid gehad en ik liep net bij de praktijkondersteuner ivm overspanningsklachten. Ik heb me suf gegoogled, het domste wat ik ooit heb kunnen doen. Ik heb mezelf helemaal overtuigd van MS. De neuroloog heeft me lichamelijk onderzocht en zag geen noodzaak voor verdere tests, duidelijk geval van stress en evt iets post viraals, vertelde ze. Bij de psychosomatisch fysiotherapeut leren ze me nu omgaan met mijn klachten, dit is echt een aanrader! /> />Ook ik ben niet 100% gerustgesteld, vandaar dat ik toch heb gekozen voor een doorverwijzing naar een psycholoog om met mijn angstklachten om te gaan. Zoals mijn vriend het zei: hoe arrogant moet je zijn om te denken dat jij met je google studie het beter weet dan een neuroloog met 10 jaar geneeskunde? En daar heeft hij natuurlijk wel een punt… /> />Dankjewel voor je reactie hierop. Weten dat iemand hetzelfde heeft doorgemaakt en dat het toch echt van stress kan komen helpt me om het beter te accepteren allemaal!

Dit is waarschijnlijk al een wat oudere post, maar hopelijk help ik hier nog iemand mee: in de winter van 2020 (vóór corona) kreeg ik onverklaarbare beenklachten: warm gevoel, tintelingen, iedere nacht slaaparm. Dit zijn géén ALS klachten. Toen de dokter echter klinische testen had gedaan (waar niets uitkwam) die óók bij ALS passen kwam ik de term nietsvermoedend in mijn Google speurtochten tegen. En warempel: binnen 2 dagen erna werd ik me bewust van fasciculaties in mijn been. Wat toen volgde was een, helaas door mijzelf gecreeerde kan ik nu zeggen, psychische hel die op zn heftigst een half jaar heeft geduurd, en daarna in feite nog een jaar voordat, stapje voor stapje, het besef kwam dat ik niet doodging. Als vader van 3 jonge kinderen ging ik helemaal kapot. Deels heb ik daar de mensen om me heen, die wel beter wisten, in meegenomen. Ik wist álles wat er qua info en ervaringsverhalen in het NL en EN te vinden was op internet. De neuroloog verzekerde me dat ik geen ALS had, en als ik nu heel eerlijk ben geloofde ik wel dat hij het meende, maar wist zeker dat hij ernaast zat. Ik heb zo'n beetje álle klachten gehad qua fasciculaties (overal in mijn lijf) en ontdekte in die periode legio spierverschillen links en rechts (rechterpink bleek door te zakken, linkervoet kon niet zelfstandig op tenen omhoog liften, et cetera). Dit waren ECHTE klachten, alleen weet ik nu dat ze niets betekenen. Ik heb voor verschillende deelproblemen bij verschillende therapeuten gezeten, en allemaal deden ze hun best, maar achteraf gezien hadden ze me het best geholpen door te zeggen: ga fietsen, ga wandelen, ga fitnessen (daarin hielp de corona tijd overigens niet mee), ga je lichaam weer vertrouwen - in plaats van meerdere doelloze sessies aan te bieden. />Ik ben nu ruim 3 jaar verder. De fasciculaties in met name de kuiten en voetbogen zijn permanent, 24/7 - en ik lig er geen seconde wakker van. Lees: het hoeft niet over te gaan! Het hoort erbij. De kans op ALS onder de 40 is sowieso onnoemelijk klein. De kans op ALS nádat een neuroloog heeft gezegd dat je het niet hebt is vermoedelijk 1 op 1 miljoen. En ik weet uit ervaring, ondanks dit hele verhaal, dat ik de meesten van de lezers niet volledig gerust zal stellen. Toch hielp het mij als ik incidenteel zo'n verhaal las. De vervelende waarheid was en is namelijk: bijna al die mensen die hun BFS angsten delen op internet komen er nóóit meer terug zodra ze hun angsten onder controle hebben gekregen. />Hopelijk hebben jullie er wat aan, en maak je niet dezelfde fout als ik door 1,5 jaar van je leven te verspillen.

1 vraag, hoe komen jullie in slaap met fasciculaties? Hier is dat een drama. />Ik heb al jarenlang overmatige stress en allerlei nare klachten daardoor. Zo ook zenuwtrekjes onder mijn voeten. Trekt door naar de enkels, kuiten en knieën, met als gevolg futloze en krachteloze benen en minstens 5x per nacht wakker worden en moeilijk in slaap komen. Moet 2 maanden wachten tot ik bij de neuroloog terecht kan. In tegenstelling tot vele ben ik niet bang voor een ernstige ziekte. Wel voor hoe mijn leven eruit blijft zien als deze zenuwtrekjes blijvend zijn.

1 vraag, hoe komen jullie in slaap met fasciculaties? Hier is dat een drama. />Ik heb al jarenlang overmatige stress en allerlei nare klachten daardoor. Zo ook zenuwtrekjes onder mijn voeten. Trekt door naar de enkels, kuiten en knieën, met als gevolg futloze en krachteloze benen en minstens 5x per nacht wakker worden en moeilijk in slaap komen. Moet 2 maanden wachten tot ik bij de neuroloog terecht kan. In tegenstelling tot vele ben ik niet bang voor een ernstige ziekte. Wel voor hoe mijn leven eruit blijft zien als deze zenuwtrekjes blijvend zijn.

Klinkt heel herkenbaar allemaal. Ik ben 32 een dochter van één. Onlangs de diagnose CVID gekregen. Een zeldzame afweerstoornis. Paar zeer spannende maanden ervaren toen ook nog gedacht werd aan lymfeklierkanker of leukemie. Nu een maand na de diagnose ook nog spanning van het kopen van een huis. Een roerig jaar dus! Van een kind krijgen tot diagnose CVID tot huis kopen. Nu opeens last van fasciculaties en een soort constante zenuwen die door m’n benen en armen gieren. Tien jaar geleden mijn vader verloren aan ALS en nu dus meteen erg bang dat het niet met de spanning en stress maar daarmee te maken heeft. Maandag een gesprek met de huisarts. Hopelijk is het puur een effect van de spanning van de afgelopen maanden!

Hey, sinds enkele weken ook last van zenuwtrekjes in mijn hele lichaam (rug, buik,schouders,mond,ooglid,kuiten,bovenbenen). Ook beef ik als ik voorover gebogen zit. Ook schokken mijn benen af en toe. Mijn vingers gaan ook een beetje op en neer. />Is dit voor iemand herkenbaar?

Hoi Nick, heeft de huisarts je gerust kunnen stellen? Ik heb hetzelfde als jij. Ben ook bij de huisarts geweest en zij komt toch bij mij uit op spanning / stress. Vind t soms lastig te geloven maar lezen op dit forum dat meer mensen er last van hebben helpt wel. /> />Grt Ilse

Hoi Nick, heeft de huisarts je gerust kunnen stellen? Ik heb hetzelfde als jij. Ben ook bij de huisarts geweest en zij komt toch bij mij uit op spanning / stress. Vind t soms lastig te geloven maar lezen op dit forum dat meer mensen er last van hebben helpt wel. /> />Grt Ilse

Het is echt raar of een slappe arm nu die ik sinds 2 weken heb, ondertussen naar de huisarts geweest ik blijf nog afvallen alleen was de ijzer nog wat laag de vitamines zijn wat omhoog gegaan hopelijk is dit wat angst allemaal doet

Hi allemaal, /> />Ik herken jullie verhaal. Eind januari 2023 begonnen bij mij de spiertrekkingen. Het ergste wat ik kon doen was googlen. Hier zie je gelijk wat over ALS. Sinds dien 3 x naar de huisarts geweest en die denkt stress/spanning. Ik heb periodes dat het wegzakt/ nouwelijks aanwezig is en daarna weer best heftig terug komt. Nu heb ik begrepen dat bij ALS fasculaties continue aanwezig zijn. Sinds 4 dagen heb ik ze continue in mijn kuitspier de trillingen bij rust. Ben helemaal overstuurd weer. Eind september pas afspraak bij de neuroloog. /> />Herkent iemand dit ook?

Ik herken zoveel van hier en de angst. Werd wakker met zware benen, alsof ze verzuurde. 3 Dagen mee gelopen en ontzettend moe. Heb eens covid gehad en toen had ik dit gevoel ook in mijn kuiten. Zwaar/minder kracht gevoel benen en armen en google, mijn leven stond ineens op z'n kop. Bloed huisarts perfect, doorgestuurd neuroloog. 4 Weken wachten, maar mijn angst werd zo erg dat ik zelf ineens spiertrekkingen kreeg in mijn benen voornamelijk. Heb denk ik 2 keer een paniek aanval gehad vanuit slaap. Verdoofde armen gevoel. Mijn spieren staan volgens mij allemaal gespannen van de stress wat weer een zwaar gevoel geeft. Zo werd ik ook een keer wakker met een stijve nek kaken en alsof mijn tong stijf was. Mijn lichaam verkrampt. Word er gek van. Neuroloog geeft aan dat alles goed is na wat testjes en bloed geprikt te hebben. Komt nog een EMG onderzoek, maar dan zijn we weer een maand verder. Spiertrillingen zijn zo goed als weg.

Amai zo herkenbaar ! Ik loop hier al mee sinds maart!Corona besmetting gehad (al 3 keer) en het sloeg op m’n benen. Heel veel pijn in de achterkant van m’n bovenbenen zo is dat beginnen en wist ik dat het COVID was. Die benen blijven nu wel gevoelig dus is het volgens mij iets anders. Al vaak naar de huisarts geweest (echo benen ok, sportarts keek ook eens en deed neuro testjes van de reflexen, ok) />Heel heftige 4 jaren achter de rug (iVf/ICSI, geboorte sterrenkindje op 6 maand, 1,5 jaar geleden geboorte van onze tweeling met hoge risicozwangerschap (opname vanaf vrij vroeg in de zwangerschap omwille van complicaties waarbij de hartjes elk moment kunnen stilvallen) dus 3x per dag aan de monitor om te checken of de hartjes nog goed kloppen (weken aan een stuk). />In het zieken en tijdens trajecten telkens goed opgevold.. tijdens die lange opname ook af en toe hypochondrie aanval gehad en een checkl-up van mijn keel gevraagd onder andere. Bleek de ziekenhuislucht te zijn die me parten speelde. />Lang verhaal kort: sinds maart spiertrillingen over m’n hele lijf, dagelijks wel overal eens maar vooral in m’n kuiten. Heel stijf gevoel in m’n kuiten alsof ik elke dag een marathon doe. Nu met een tweeling van anderhalf is het pittig. Maar zoveel mensen doen het en ik heb ook last op een dag dat ze naar de crèche zijn. Dus ik kan moeilijk geloven dat het zoals de dokter zegt mijn lichaam is die reageert op vermoeidheid en nog steeds onderbroken nachten. />Ik zou elke dag wel een afspraak bij de neuroloog willen maken, maar mijn man houdt het tegen. Om niet meer mee te gaan in m’n angst. Huidige angst = ALS! Kwam nu veel in de media en stijfheid in de kuiten is zo’n symptoom dacht ik.

Lieve allemaal, /> />Ik hoop jullie met mijn bericht enigszins te kunnen geruststellen. Ook ik heb in deze vreselijke angst gezeten toen ik begin 2021 spiertrekkingen kreeg. Ik dacht dat mijn lichaam wat op de kop stond na een zeer stressvolle periode maar mijn huisarts vroeg mij wel langs te komen. Bij mijn praktijk is dit gebeuren niet zo bekend. Ik werd op mijn verzoek doorgestuurd naar een neuroloog. Basis onderzoek gehad, alles oké. Ik mocht geen EMG want dat zou puur voor geruststelling zijn en onder 40 jaar doen ze dit gewoonweg niet (terwijl ik nu lees dat veel van jullie dit wel krijgen). /> />Ik heb zo lang in angst gezeten. Overal spiertrekkingen, ook in mijn tong. Soms op 1 plek een week achter elkaar (hotspot). Ik kon amper slikken en praten van de spanning. /> />2 jaar later heb ik ze nog steeds, lang niet zo heftig meer. Ik denk dat ze komen door mijn angststoornis. Lange tijd spanning / stress zorgt voor een overprikkeld zenuwstelsel. /> />Ik heb nog steeds angsten want mijn angststoornis is niet over. Weet aub dat spiertrekkingen zeer veel voorkomen en laat je leven er niet teveel door beïnvloeden want angst is vreselijk.

Ik herken deze verhalen helemaal en de angst voor ALS. Ik heb sinds maand of 2 last van spiertrekkingen in mijn benen ben gaan googlen en ALS is eerste wat je ziet. Ben er heel veel mee bezig en heb echt angst. Moet nu over 4 weken naar de neuroloog en hoop dat die mij gerust kan stellen want dit is niet fijn leven continu die angst 😟

Hi allemaal, /> />Wat een herkenning allemaal. Toch fijn om een stuk herkenning te lezen. />Mijn fasculaties begonnen 2,5 jaar geleden met af en toe een trilling in mijn rechterkuit. Nu zijn ze 24/7 aanwezig als een golf beweging zowel in mijn rechter- als linkerkuit. Laatste weken nog erger en ik ga stuk van de angst. Ik heb al een EMG onderzoek gehad vorige jaar maar heb nu in februari weer een afspraak met mijn neuroloog. Het wordt steeds erger. Ik denk steeds ‘wat als het EMG te vroeg was om een ernstige ziekte te ontdekken’. Zelf al helemaal overtuigd van ernstige aandoening en dat maken de fasculaties erger. De bekende vicieuze cirkel. Vorige jaar mijn man overleden dus veel stress en stress gehad. Ik ben net 40 dus ik hoop dat alle klachten komen van de stress. Fasculaties, moeilijk articuleren, trillen en snel verzuring. Kortom, ik word gek en maak mezelf gek. Het helpt wel als ik een Oxazepam slik (en een glas wijn 🤪)

Hallo, />Ik ben vrij jong 19 jaar maar heb helaas een hoop ellende meegemaakt, en afgelopen jaar kwam bij mij de bekende druppel die zich uitten tot lichamelijke klachten en voor namelijk de spier trilling over mijn gehele lichaam. Zelf heb een zeldzame hersenaandoening en heb ik daar voor een drain gekregen maar dat is allemaal niet gemakkelijk gegaan naar de heftige periode heb ik extreem veel last gekregen van spiertrilling, hier voor heb ik een emg onderzoek gehad en daar kwam niks uit. Door deze gekke period heb ik veel last van hyperventilatie, />Angsten, stress en ben het vertrouwen kwijt in mijn eigen lichaam dit is zeer waarschijnlijk de oorzaak van mijn spiertrilling want er zit dus letterlijk te veel spanning in mijn lichaam en het zenuwstelsel is overprikkeld. Ik hoop dat dit mensen gerust kan stellen dat te veel stress, angst en hyperventilatie die oorzaak kan zijn van je spiertrilling want je spieren krijgen te weinig c02 wat zich weer kan leiden tot spiertrillingen. Ik hoop dat ik over een tijdje hier kan terug komen om te mededelen dat de trillen minder of zelf verdwenen zijn. En een tip: stop met Googlen het maakt je knetter gek, luister naar je arts/neuroloog want geloof me die heeft er veel meer verstand van. />Groeten Bo

Hi Bo, /> />Wat fijn om hier een recent bericht te lezen van jou. Wat een ellende heb jij al meegemaakt en dan zeker nog zo jong. />Heb je tips hoe je van een overbelast zenuwstelstel een rustiger zenuwstelsel kan maken? Ik probeer met ademhalingsoefeningen maar dat werkt maar kort. Heb je ook overlast van fasculaties? Afgelopen dagen heb ik ze in mijn hals en borstbeen. Ik word er gek van en zo onzeker! Dan denk ik weer ‘ach het zo vast geen ALS zijn, hoe groot is die kans’ tot dat ik weer denk ‘waarom zou het mij niet treffen…’ Kortom, ik maak mezelf gek met alle gevolgen van dien. Niet slapen, hele dag Oxazepam en teveel drinken. Ik hoop dat de neuroloog in februari mij gerust kan stellen. /> />Ja wat symptomen had jij nog meer door je hyperventilatie en stress? /> />Liefs Marie

Hoi allemaal, /> />Super herkenbaar wat ik hierboven lees! Ik heb sinds een paar maanden lichte schokjes in m’n lichaam, geen trillingen of iets, maar dat het echt ineens wen beetje beweegt. Na te gaan Googlen, kwam ik uit op ALS en ineens last van fasciculaties in voornamelijk mijn kuiten, maar met momenten ook in andere delen van m’n lichaam. Nu ben ik doodsbang dat ik ALS heb en in m’n hoofd m’n begrafenis al geregeld. Wat een onzekerheid kun je voelen zeg! Ik ben gelukkig doorgestuurd naar de neuroloog en in afwachting van een afspraak voor een emg.

Beste anoniem, /> />Heel herkenbaar. Ik heb ook alles in mijn hoofd geregeld. De hele dag doodsbang en dat maakt het juist nog erger. Fijn dat je een verwijzing hebt naar de neuroloog. Hopelijk kan hij/zij jou geruststellen. Heb je nog andere klachten dan fasculaties? /> />Groetjes Marie

Hoi Marie, /> />Nee, gelukkig geen andere klachten. Wel merk ik dat ik er dagelijks veel mee bezig ben door bijv. extra letten op spierkracht en of dat allemaal goed gaat. Tot op heden wel en lijkt het erop dat dat wel goed zit. Desondanks maak ik mezelf in m’n hoofd gewoon helemaal gek door die fasciculaties. /> />Hoe gaat het met jou? /> />Groetjes

Hi anoniem, /> />Fijn dat je verder geen andere klachten hebt. Spierkracht in de gaten houden is een goeie. Wanneer mag je naar de neuroloog? Ik begin februari. />Ik heb echt overal fasculaties en ook in mijn romp. Dat voelt zo raar. Door de stress ws ook nog andere klachten zoals moeilijk articuleren en tintelingen. Ik word er gek van maar vooral onzeker en bang. /> />Groetjes Marie

Bij mij is de stress helaas ook nog niet weg, wel wat beter dan het was en heb ook het idee dat ik minder spiertrekkingen heb als ik ontspannen ben. Alleen omdat ik me zo bewust ben van mijn hele lijf, merk ik nu dus ook alles en dat maakt je dan ook weer nerveus. Bijv ook dat ik meer zweet dan normaal, zeker ook snachts. Lees dat dit ook heel goed met stress te maken kan hebben, maar ook andere oorzaken zou kunnen hebben wat de onzekerheid weer aanwakkert. Eigenlijk zou ik moeten vertrouwen op de neuroloog die heeft gezegd dat er geen neurologische afwijkingen zijn, maar blijkt toch lastig.

Hi Nick, /> />Ja de stress en onzekerheid is gekmakend. Heb je nog andere onderzoeken gehad dan alleen door de neuroloog zelf? /> />Ik heb ook een hernia verleden dus ik hoop dat dat ook een hoop kan verklaren. Laatste dagen voelt mijn hele rechterbeen raar. Tintelen en dof gevoel. Dat kan ze hernia zijn maar ook weer wat anders… /> />Groetjes Marie

Voor iedereen : /> />Zijn jullie vit B12 waarden al eens onderzocht? /> />Bij mij fasciculaties door vit B12 tekort, ik krijg nu injecties. />Afwachten of mijn lichaam spontaan zelf weer de vitamine aanmaakt... />Mijn vader is overleden door ALS dus bij mij was er méér dan angst 🥺. /> />Misschien is er hier iemand mee geholpen.

Hi Fontaine, /> />Wat ontzettend triest dat jouw vader is overleden aan ALS. Wat een angst en verdriet. Sterkte. /> />Ik ben niet gecontroleerd op b12. Ik zal het eens vragen aan de huisarts. Bij mij zijn de fasculaties toegenomen na 1,5 jaar (man onverwachts overleden destijds). Vrijdag neuroloog gezien en medicatie gekregen ook krijg ik voor mijn gemoedsrust nog een EMG in maart. Daarna hoop ik het los te kunnen laten en dat het ‘gewoon’ fasculaties zijn. /> />Heb jij verder nog andere klachten? /> />Groetjes Marie

In de herfstvakantie van 2022 kreeg ik voor de tweede maal corona. In de periode daarna begon ik spierkramp in mijn rechter kuit te krijgen. Vooral tijdens het slapen. In mei 2023 viel het mij op dat ik fasciculaties had in mijn rechter kuit. Dit is tot nu 24/7 aanwezig en zo nu en dan ook in mijn linkerkuit. Ik heb een mri gehad van mijn onderrug de neuroloog dacht het het misschien een (rest)verschijnsel kon zijn van een hernia. Dit leverde niets op. Hierna nog een EMG gehad en ze zeiden dat ik er geen aanwijzingen zijn voor ALS. Inmiddels zijn we 11 maanden verder.

Hi Dennis, /> />Herkenbaar verhaal (behalve dat van corona want dat heb ik nooit gehad). Ik heb sinds bijna drie jaar fasculaties. In het begin paar trekken maar nu verspreid over beide kuiten 24/7. Vorige week tweede EMG gehad en wederom uitslag dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Hier ga ik dan maar vanuit. Ook heb ik drie hernia’s gehad maar dat is al even geleden. Ik heb nu wel medicatie voor de nacht en dat brengt de fasculaties wel iets tot rust. /> />Ik laat de zorgen nu ook los en dat geeft veel rust in de bovenkamer en hopelijk heeft dat uiteindelijk ook invloed op de fasculaties. /> />Groetjes Marie

Hi Dennis, /> />Herkenbaar verhaal (behalve dat van corona want dat heb ik nooit gehad). Ik heb sinds bijna drie jaar fasculaties. In het begin paar trekken maar nu verspreid over beide kuiten 24/7. Vorige week tweede EMG gehad en wederom uitslag dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Hier ga ik dan maar vanuit. Ook heb ik drie hernia’s gehad maar dat is al even geleden. Ik heb nu wel medicatie voor de nacht en dat brengt de fasculaties wel iets tot rust. /> />Ik laat de zorgen nu ook los en dat geeft veel rust in de bovenkamer en hopelijk heeft dat uiteindelijk ook invloed op de fasculaties. /> />Groetjes Marie

Hoe gaat het nu met jou? Ik heb dezelfde klachten… en angsten ☺️

Wat 'fijn' om herkenning te lezen. Sinds afgelopen maand last van fasciculaties in voornamelijk in m'n linker en soms in rechterkuit. Maar voel ze soms ook op andere plekken in m'n lichaam...En idd googelen wordt je niet gerust op🙈. />Zie het nog even aan...Afgelopen periode ook stressvol i.v.m. medische molen/zorgen om moeder en schoonmoeder.. />Maar anders ga ik misschien toch maar voor zekerheid bezoekje aan huisarts😕

Hi Chantal, /> />De angsten heb ik los kunnen laten. Het geeft zo veel rust. Dat komt wel door het onderzoek. Uiteraard hoop ik nog steeds dat het uiteindelijk minder wordt want het blijft extreem vervelend, vooral in rust. /> />Wat voor klachten heb jij Chantal? /> />Groetjes Marie

Hoi Marie, /> />3 jaar zeg dat is een behoorlijke poos. Het is vervelend maar na het laatst onderzoek kun je misschien wel rust vinden in de bovenkamer en ik hoop het in iedergeval voor jou. Ik merk dat gedurende de tijd verstrijkt me iets minder zorgen ga maken. Ik ben een aantal weken geleden nogmaals naar de huisarts gegaan ivm de klachten en die adviseerde magnesium en VitB complex totaal. Hier hebben ze in december 2023 nog naar gekeken er waren toen ook geen afwijkingen in het bloedonderzoek. Ik merk iets minder krampen maar fasciculaties worden er niet minder van. Ik merk dat inspanningen vooral na wielrennen hele heftige fasciculaties veroorzaken welke na een tijdje wel weer afnemen qua heftigheid. En dan doe ik maar een rondje je van 50 km.

Hoi Marie, /> />3 jaar zeg dat is een behoorlijke poos. Het is vervelend maar na het laatst onderzoek kun je misschien wel rust vinden in de bovenkamer en ik hoop het in iedergeval voor jou. Ik merk dat gedurende de tijd verstrijkt me iets minder zorgen ga maken. Ik ben een aantal weken geleden nogmaals naar de huisarts gegaan ivm de klachten en die adviseerde magnesium en VitB complex totaal. Hier hebben ze in december 2023 nog naar gekeken er waren toen ook geen afwijkingen in het bloedonderzoek. Ik merk iets minder krampen maar fasciculaties worden er niet minder van. Ik merk dat inspanningen vooral na wielrennen hele heftige fasciculaties veroorzaken welke na een tijdje wel weer afnemen qua heftigheid. En dan doe ik maar een rondje je van 50 km.

goedemorgen allemaal, /> />bij mij begon het 3 jaar geleden ook zo. ik kreeg na het janssen vaccin opeens spiertrekkingen door me hele lichaam wat overigens tot op de dag van vandaag nog zo is. kort daarna merkte ik dat ik krachtverlies had en mijn vingers niet stil kon houden ook had ik tintelingen in mijn voeten vooral. weer een paar maanden daarna begon voor mij de drama want ik ging allemaal pixels zien en kreeg allemaal flitsen in mijn gezicht continu. ook werd ik een tijdje duizelig wat later is weggegaan. toen weer naar de huisarts geweest en mijn bloedgeprikt. uiteindelijk zat ik iets lager in b12 dan wat hoort dus ik medicatie innemen voor b12 maar niks verbeterd. ook kreeg ik vaker last van krampen. en ik moet er wel bij zeggen dat ik aan het begin van elke nieuwe klacht hele heftige paniek en stress had 24/7. ik kreeg later ook last van mijn slaap ik word namelijk elke dag standaard tussen 4 en 6 wakker. en steeds werd het door de mensen om mij heen en de huisarts op stress gewezen. nu ben ik weer een periode van 3 weken lang al duizelig en heb nu eindelijk een verwijzing naar de neuroloog gekregen. ik ben zo bang dat het een tumor is in mijn hoofd of ruggenmerg, maar ik hou jullie op de hoogte.

goedemorgen allemaal, /> />bij mij begon het 3 jaar geleden ook zo. ik kreeg na het janssen vaccin opeens spiertrekkingen door me hele lichaam wat overigens tot op de dag van vandaag nog zo is. kort daarna merkte ik dat ik krachtverlies had en mijn vingers niet stil kon houden ook had ik tintelingen in mijn voeten vooral. weer een paar maanden daarna begon voor mij de drama want ik ging allemaal pixels zien en kreeg allemaal flitsen in mijn gezicht continu. ook werd ik een tijdje duizelig wat later is weggegaan. toen weer naar de huisarts geweest en mijn bloedgeprikt. uiteindelijk zat ik iets lager in b12 dan wat hoort dus ik medicatie innemen voor b12 maar niks verbeterd. ook kreeg ik vaker last van krampen. en ik moet er wel bij zeggen dat ik aan het begin van elke nieuwe klacht hele heftige paniek en stress had 24/7. ik kreeg later ook last van mijn slaap ik word namelijk elke dag standaard tussen 4 en 6 wakker. en steeds werd het door de mensen om mij heen en de huisarts op stress gewezen. nu ben ik weer een periode van 3 weken lang al duizelig en heb nu eindelijk een verwijzing naar de neuroloog gekregen. ik ben zo bang dat het een tumor is in mijn hoofd of ruggenmerg, maar ik hou jullie op de hoogte.

Vervelend Dani, lijkt me zeer onprettig als ik het zo lees. Dat mensen om je heen verwijzen naar stress is herkenbaar. Ik krijg dit ook erg vaak te horen aangezien ik altijd wel bezig of druk met van alles ben. Probeer jezelf niet te druk te maken(dat is makkelijker gezegd dan gedaan) en eerst het onderzoek af te wachten. Het lijkt me in iedergeval fijn dat ze je klachten nu serieus nemen. Ervaar jij nu nog steeds krachtverlies? Desondanks de uitgevoerde onderzoeken ben ik ook nog niet geheel gerust. Maar mijn klachten zijn tot nu toe stabiel en zie dat maar als een goed iets. (Wel 24/7 fasciculaties in rechter kuit nu 1 jaar lang) succes met je onderzoeken. Hopelijk valt alles mee en heb je snel duidelijkheid.

Hoi allemaal, />Herkenbaar… />Ik heb sinds een dikke week plopjes / spiertrillingen in mijn linker bilspier. Bijna continu en heel soms is het even weg, en als ik actief ben voel ik het ook niet. />Ik maak me ook zo’n zorgen. Ben een beetje hypochondrisch. />Vorig jaar is er bij mij door middel van EMG vastgesteld dat ik polyneuropathie heb. Dus bij mij is er schade aan de zenuwen. En nu ben ik dus bang dat ze een verkeerde diagnose hebben gesteld want als je googelt kom je steeds bij ALS uit. Mijn verstand zegt ‘doe normaal’ maar mijn hypochondrie zegt; ‘ tja waarom jij niet’ />Ik heb ook echt wel polyneuropathie want ik heb die klachten ook echt. Maar die spiertrillingen in mijn bil kan ik daar niet direct bij plaatsen dus dan denk ik…zou ik nog iets anders hebben? />Ik slik al maanden magnesium maar ik kwam er achter dat ik de verkeerde soort slik die weinig doet dus dat heb ik nu veranders sinds een paar dagen. />Verder heb ik dus polyneuropathie doordat ik een B12 deficiëntie heb. Daarvoor prik ik sinds 2 maanden 2x per week mezelf met B12 vloeistof. Spiertrillingen passen bij B12 tekort maar ik had ze voorheen nooit en waarom nu dan wel. Ik heb niet het idee dat ik spierzwakte heb al kan polyneuropathie hier op termijn wel voor zorgen. />Ook voel ik de trillingen wel eens onder mijn middenrif en dan denk ik zijn dit nou spiertrillingen of mijn darmen. />Al met al maakt het mij onzeker en wil ik best een afspraak maken met mijn neuroloog maar die schijnt voor langere tijd afwezig te zijn en zo’n afspraak duurt sowieso weken voordat je aan de beurt bent en ik wil niet direct overkomen als een paniekvogel hoewel ik dat wel ben, haha. />Hopelijk is het een beetje herkenbaar want het is fijn om dat soms te lezen.

Hoi allemaal, />Herkenbaar… />Ik heb sinds een dikke week plopjes / spiertrillingen in mijn linker bilspier. Bijna continu en heel soms is het even weg, en als ik actief ben voel ik het ook niet. />Ik maak me ook zo’n zorgen. Ben een beetje hypochondrisch. />Vorig jaar is er bij mij door middel van EMG vastgesteld dat ik polyneuropathie heb. Dus bij mij is er schade aan de zenuwen. En nu ben ik dus bang dat ze een verkeerde diagnose hebben gesteld want als je googelt kom je steeds bij ALS uit. Mijn verstand zegt ‘doe normaal’ maar mijn hypochondrie zegt; ‘ tja waarom jij niet’ />Ik heb ook echt wel polyneuropathie want ik heb die klachten ook echt. Maar die spiertrillingen in mijn bil kan ik daar niet direct bij plaatsen dus dan denk ik…zou ik nog iets anders hebben? />Ik slik al maanden magnesium maar ik kwam er achter dat ik de verkeerde soort slik die weinig doet dus dat heb ik nu veranders sinds een paar dagen. />Verder heb ik dus polyneuropathie doordat ik een B12 deficiëntie heb. Daarvoor prik ik sinds 2 maanden 2x per week mezelf met B12 vloeistof. Spiertrillingen passen bij B12 tekort maar ik had ze voorheen nooit en waarom nu dan wel. Ik heb niet het idee dat ik spierzwakte heb al kan polyneuropathie hier op termijn wel voor zorgen. />Ook voel ik de trillingen wel eens onder mijn middenrif en dan denk ik zijn dit nou spiertrillingen of mijn darmen. />Al met al maakt het mij onzeker en wil ik best een afspraak maken met mijn neuroloog maar die schijnt voor langere tijd afwezig te zijn en zo’n afspraak duurt sowieso weken voordat je aan de beurt bent en ik wil niet direct overkomen als een paniekvogel hoewel ik dat wel ben, haha. />Hopelijk is het een beetje herkenbaar want het is fijn om dat soms te lezen.

Hoi allemaal, />Herkenbaar… />Ik heb sinds een dikke week plopjes / spiertrillingen in mijn linker bilspier. Bijna continu en heel soms is het even weg, en als ik actief ben voel ik het ook niet. />Ik maak me ook zo’n zorgen. Ben een beetje hypochondrisch. />Vorig jaar is er bij mij door middel van EMG vastgesteld dat ik polyneuropathie heb. Dus bij mij is er schade aan de zenuwen. En nu ben ik dus bang dat ze een verkeerde diagnose hebben gesteld want als je googelt kom je steeds bij ALS uit. Mijn verstand zegt ‘doe normaal’ maar mijn hypochondrie zegt; ‘ tja waarom jij niet’ />Ik heb ook echt wel polyneuropathie want ik heb die klachten ook echt. Maar die spiertrillingen in mijn bil kan ik daar niet direct bij plaatsen dus dan denk ik…zou ik nog iets anders hebben? />Ik slik al maanden magnesium maar ik kwam er achter dat ik de verkeerde soort slik die weinig doet dus dat heb ik nu veranders sinds een paar dagen. />Verder heb ik dus polyneuropathie doordat ik een B12 deficiëntie heb. Daarvoor prik ik sinds 2 maanden 2x per week mezelf met B12 vloeistof. Spiertrillingen passen bij B12 tekort maar ik had ze voorheen nooit en waarom nu dan wel. Ik heb niet het idee dat ik spierzwakte heb al kan polyneuropathie hier op termijn wel voor zorgen. />Ook voel ik de trillingen wel eens onder mijn middenrif en dan denk ik zijn dit nou spiertrillingen of mijn darmen. />Al met al maakt het mij onzeker en wil ik best een afspraak maken met mijn neuroloog maar die schijnt voor langere tijd afwezig te zijn en zo’n afspraak duurt sowieso weken voordat je aan de beurt bent en ik wil niet direct overkomen als een paniekvogel hoewel ik dat wel ben, haha. />Hopelijk is het een beetje herkenbaar want het is fijn om dat soms te lezen.

Hi allen, /> />Jeetje wat zorgen al die plopjes toch voor veel stress. En het erge is dat de kans is dat het nooit meer weg gaat en dat het nog erger kan worden. /> />Ik heb inmiddels wel helemaal rust dat het idd iets goedaardigs is en geen enge dingen zoals ALS. Dit is wel het gevolg van onderzoek bij de Neuroloog en dat ik na jaren plopjes geen andere klachten heb gekregen. Ook werkt de medicatie die ik heb gekregen van de Neuroloog voor de nacht erg goed. Maar al met al, blijft het allemaal goed irritant en altijd aanwezig. /> />Hoe gaat het nu met jullie? /> />Groetjes Marie

Ik heb er ook weer 1 dag hinderlijk last van gehad. Was een hele tijd weg. Sinds gister is t alweer verminderd. Nu alleen nog een vervelend gevoel in mn onderbenen, alsof ze heel dik zijn of dat er veel ‘gewicht’ in zit

Ik heb sinds 6 weken ook last van facicultaties in de linker kuit meer dan in de rechterkuit. Ik heb EMG gehad , deze was goed. Ook ben ik bij neuroloog geweest en deze heeft de reflexen gecontroleerd. Dit was ook oké. />Verder heeft de osteopaat ook gisteren nogmaals de reflexen gecontroleerd. Deze waren ook />Prima! Verder voel />Ik dat ik af en toe niet kan ontspannen in mijn benen . />Ik ervaar veel stress op dit moment . />Ook dat lees je veel! Facicultaties door stress en angst. />De ene dag kan ik er beter mee omgaan dan de andere dag, dan maak ik mij heel veel zorgen. />Hopelijk gaat het gauw beter />Gr. Nicole

Ben ik weer… />Ik had de plopjes / trillingen in mijn bil uiteindelijk ongeveer 2 weken gehad. Toen waren ze ineens weg en zijn 2.5 week weggebleven. Nu sinds gisteren weer terug. Ben benieuwd hoe lang het dit keer duurt.

Volgende week EMG, ben knalnerveus, zo bang voor het 3 letterwoord. />Plopjes in kuiten eigenlijk dagelijks, erger na enigszins inspanning. Daarnaast ook wisselend in rug, bovenarm, duim, buik, billen, soms ook nek en hals. />Heb ook paar jaar gevoelsstoornissen door een nog onbekende vorm van neuropathie maar die trillingen maken me nu superongerust omdat ze buiten de kuiten nu ook op andere plekken zitten

@richard /> />Ik heb ook een emg gehad omdat ik last had van spier trekkingen. Kwam uiteindelijk niets uit. Ik hoop dat dit voor jou ook geld. Af en toe heb ik er nog wel last van, maar het is al stukken minder als in het begin

Hallo allemaal, />Fijn om te lezen dat er meer mensen zijn zoals mij. Op dit moment ervaar ik veel stress. Eerst had ik een aantal weken last van stijve nekspieren en raar gevoel in mijn hoofd. Nu sinds een week een trillend spiertje in mijn lies en in rust maar vooral 's nachts ook trillingen aan de linkerkant van mijn neus en in andere delen van mijn lichaam. Ik heb zonet gegoogeld in mijn bed wat ik niet had moeten doen en lees de ernstige ziektes..ik durfde niet eens verder te lezen. Met als gevolg dat ik nu beneden op de bank zit en de trillingen nog erger voel. Ik ben er angstig van. Ik heb ook periodes van hyponchondrische klachten en ik heb dit eerder gehad. Maar dan maanden last van trillend spiertje van ooglid gehad. Dat is toen ook uiteindelujk weggegaan. Dat stelt mij enigszins gerust maar dan toch denk je dat het nu misschien iets ernstigs kan zijn. Gek word ik ervan en dan vooral het piekeren. Daarom toch fijn om te lezen midden in de nacht dat er meer mensen zijn met dezelfde klachten en gedachtes. Overdag en in activiteit heb ik ook minder last van de trillende spiertjes morgen maar actief bezig gaan.

Heel herkenbaar hoor inclusief de negatieve gedachten! />Heb je wel eens je B12 en magnesium na laten kijken?

Beste mensen, /> />Ik meld me ook even in dit topic. Ik lees veel herkenbare dingen. />Bij mij begon het met vastzittende nek- en schouderspieren. Daarna trillen. Nu ben ik dus best hypochonder aangelegd. Dus ik dacht aan parkinson. Toen kwam ik er achter dat heftige emoties trillen verergeren dus hield het op. Alsof ik gerustgesteld was. Ik werd kort daarna flink verkouden en ineens brandende ledematen. Ik kreeg wat paniek en ben hypochonder aangelegd. Ik dacht gelijk aan MS. Steeds meer vage klachten erbij: koud en branderig gevoel. Spierschokjes etc. Dat is nu minder. Nu last van fasculaties. In arm kuit, nek en soms buik. Inderdaad nooit googelen want voor je het weet heb je ALS. Fasculaties zijn wel iets minder. Ik denk dat het bij mij door angst komt. Zeker na hier en op andere sites e.e.a. gelezen te hebben. />Ik heb ook intense jaren achter de rug met het ziek zijn en overlijden van mijn broer (38) ik vermoed dat ik daar deze klachten door heb. Te lang en te veel stress en nu daardoor angstklachten. />Ik heb een afspraak staan met psycholoog en psychosomatische fysiotherapie. Ik hoop dat het dan wat beter gaat. Want het beheerst m'n leven best wel momenteel.

Allemaal herkenbaar, precies hetzeflde meegemaakt. Dat wachten....... dat maakte het alleen maar erger. Na EMG kreeg ik ook de diagnose BFS. Ik ben nu 6 jaar verder en ik heb het nog steeds maar ik heb er geen last meer van omdat ik het niet meer registreer. Maar m'n kuiten zijn constant aan het samentrekken. /> />in 2007 ziekte van pfeiffer gehad en in 2017 begonnen die fasciculaties nadat ik burnout raakte vanwege m'n Chronische vermoeidheid na de pfeiffer infectie. Ik denk gewoon een reactie van je lichaam van uitputting. Hopelijk gaat het ooit nog eens weg :)

Ze lopen ons te vergiftigen en dit is geen grap zoek eens op chemtrails in de lucht we ademen het allemaal in elke dag maar weer zware metalen kwik dat gaat voor iedereen op een dag opbreken je krijgt er allemaal rare neurologische klachten van,het hoopt zich op in je lichaam de deeltjes die naar beneden komen zijn zo klein dat je lichaam ze niet herkend en doorlaat met alle gevolgen van dien dit is geen grap en door grote artsen onderbouwt,iedereen zult uiteindelijk zijn ziekte krijgen hierdoor maar wat het meeste onstaat zijn neurologische klachten waar artsen geen raad mee weten,ik heb precies dezelfde klachten en dat verhaaltje komt door stress is bullshit we hebben ons hele leven en het leven daarvoor stress gehad en deze klachten nooit gehad nooit iemand over gehoort,We zijn gewoon beschadigd door die chemtrails troep dus we hebben een ziekte alleen heeft deze ziekte nog geen naam.

Ik ben zo blij dat ik jullie gevonden heb! Ook ik heb met periodes fasculaties, eerst alleen branden benen en spiertrekkingen in kuiten, later ook in armen en gezicht! Ben me helemaal kapot schrokken... Ik mag nu over twee weken door de MRI omdat ik vorig jaar ook aan een hernia ben geopereerd. Veel mensen om mij heen denken dat ik een burn out heb, of in ieder geval dat ik het te druk heb en dat het door stress komt. Alleen... ik ervaar dat dus niet zo. Ik heb een fijne baan, een lief gezin, geen geldproblemen. Kun je een burn out hebben zonder het te weten?? Is dat wat mijn lichaam me verteld?? Want ik wil er met alle liefde aan werken maar dan moet ik wel weten wat het probleem is...

Zijn hier nog mensen die terug kunnen komen op hun situatie? /> />Na twee enorme tropenjaren en daarna een aantal maanden eindelijk weer rust, dacht ik, werd ik van het een op het andere moment niet lekker. Heel misselijk, zweten en dan weer koude rillingen, diarree. Na een kleine week lag ik ‘s nachts op mijn rug en ging mijn hele rechterzijde tintelingen met doof gevoel in voet. Bij beweging zakte dit vrij snel weg. Maar ik weet zeker dat ik niet verkrampt had gelegen zeg maar. />Dag erop kreeg ik overdag aan die zijde tintelingen in arm en gezicht, daarna stijve kaken en ‘s avonds kaakklemmen. Erg angstige dagen. />Dag erna kreeg ik een paniekaanval met kramp in keel (dichtgeknepen gevoel). /> /> />Nu twee weken later kreeg ik, na een dag oogtrillingen, overal in mijn lichaam van die “plopjes” en “trekjes”. Echt overal en nergens en telkens kort. Ik had ook nog steeds last van spierpijn in de arm van de tintelingen. Dat ging op en af maar is nu erg aanwezig. Eerst bovenarm toen vingers toen onderarm. />Gister veeeeeel plopjes in mijn rechterbeen, die staat nu ook stijf qua spieren. Doet zeer. /> />Maak me echt, onnoemelijke zorgen. /> />Ik raak niet uit de angstspiraal en heb het idee ALS te hebben. MS zou een “opluchting” zijn. />Neuroloog deed twee weken geleden testen, toen had ik nog niet die trillingen en ook niet die spierpijnen.. dus die zag toen niks schokkends… maar ja… /> /> />Hoe moet je hier in godsnaam mee om gaan. />Men zegt: ga door met levens maar hoe dan als je je zo ongerust voelt? />Ik ben 33, moeder van twee hele jonge kids. Ben nog niet klaar om te sterven. /> />Soms probeer ik me gerust te stellen met de gedachte dat ik wel echt een kneitermooi leven heb gehad. Je weet immers nooit wat je gaat overkomen en of je brute pech gaat hebben. En denk ook echt dat dit de enige conclusie is in heel deze angststoornis. Want het is toch puur een doodsangst. En die hebben veel mensen. /> />

Hoi Marjolein, />Ik herken al je klachten (ik had/heb bijkomend ook nog duidelijk teken van L’Hermitte). Ze vonden via MRI een letsel in mijn ruggenmerg, wat wijst op neuro-inflammatie. Ik heb momenteel de diagnose nog niet, want 1 letsel is onvoldoende, maar mogelijks wordt het MS. /> />Mijn neuroloog gaf aan dat gevoelsgewaarwordingen (dus tintelingen enz.) geen symptoom zijn van ALS.

Hallo N.n. /> />Allereerst mega dank voor je antwoord. /> />Wat rot dat er bij jou iets is gevonden. Is ook een reden dat ik dan ook weer angst heb voor een MRI. Maar ik heb nu oxazepam genomen om wat rustig te blijven want heb er een aardige angststoornis door ontwikkeld. /> />Het probleem is ook dat er telkens wat bijkomt. De kracht in rechterarm lijkt minder, dus snel spierpijn als ik bv een zware pot opendraai of verplaats of kind kort draag. Maar dit is nu links ook ontstaan en dat zónder tintelingen die eraan vooraf zijn gegaan. /> />Daarnaast sinds 1,5 dag een strakke hals/keel die lijkt te worden dichtgeknepen. Maar in geval van ALS zou dat allemaal wel snel zijn, in 2 weken zoveel gebieden die worden aangedaan ineens. Want volgens mij gaat dat ook meer eerst vanuit 1 gebied, dus bv de armen of de stem. Maar toch ik ben er niet gerust op en ben zelfs al boodschappen voor m’n kinderen aan het inspreken voor hun verjaardagen, zo overtuigd ben ik van ALS. M’n vingers zijn ook regelmatig zo stijf…. />Ben zo bang…. />Doe mij ook maar MS , echt. Als ik maar wat langer nog mag leven dan 1-2 jaar…

Hoi Marjolein, />Die bijsluiter van oxazepam al eens gelezen? Ik nam een tijdje soortgelijke medicatie en dat deed wel vreemde dingen met mij dus ik ben gestopt. Stress kan heel veel dingen veroorzaken en kan ook trigger zijn voor neuro-inflammatie zoals bij mij het geval was. Ik probeer dat nu zoveel mogelijk te reguleren om een tweede episode te voorkomen (en dus de effectieve diagnose te trachten voorkomen of uitstellen). Makkelijker gezegd dan gedaan, maar ja.. />Succes!

Hallo N.n., /> />Nogmaals dank voor de reactie. Geen idee waarom mijn vorige reactie zo vaak is geplaatst. /> />Ik hoop eigenlijk dat dit dan op MS wijst. Ik kan helaas geen link leggen met oxazepam want dat ging ik juist slikken nadat ik de klachten kreeg en erdoor extreem angstig raakte. Maar als ik ervaringen lees over ALS lees ik veel soortgelijke klachten als dat ik dat heb, en het jammere is dat mensen die in dit topic schrijven vooral alleen spiertrillingne voelen en geen (snelle) spierpijn hierbij beschrijven …. Dus voel me nogal radeloos :-(. /> />Jij heel veel succes met het beperken van jouw stress, want jouw situatie is ook niet prettig!!! Maar je klinkt wel als een sterk persoon…

Hey Marjolein, /> />Heb je misschien een periode van weinig beweging achter de rug? Want dat heb ik ook wel gehad. Na mijn ziekenhuisopname en een periode van depressie, geraakte ik weinig aan beweging. Vanaf het moment dat ik dan wel iets ging doen, was alles meteen pijnlijk en stijf. /> />Los daarvan beschrijf je extreme stress. Dat is sowieso wel een aanslag op je lichaam en doet gekke dingen met je. /> />Wat zegt je huisarts?

Er is echt iets aan de hand met het aantal reacties dat gepost wordt. In klik nochtans maar één keer haha. /> />Ik wilde er nog aan toevoegen dat ik hier een verhaal las van een jonge man midden de 30. Hij was nadien kwaad op zichzelf dat hij anderhalf jaar had verspild aan de angst om die vreselijke ziekte te hebben. Maar ik snap je angst volledig; die symptomen zijn heel beangstigend.

Ben ook kwaad al op mezelf dat ik al een maand aan het verspillen ben. Maar ik heb twee jonge kids en ben echt doodsbang het leven te moeten laten. /> />De huisarts dacht al meteen aan een stress uiting. />Maar dit komt, omdat ik in de eerste dagen hier geen last van had. Toen kwam ik met paniek klachten binnen vanwege maagdarm klachten. />Na een week kwamen daar dus die tintelingen bij. Toen werd ik wel doorgestuurd naar neuroloog. Bij neuroloog had ik nog niet zo van die verzuurde spieren die snel steigeren en had ik ook nog niet die trillingen. Die deed wat tests en wees het ook van de hand zeg maar. Ik dacht toen ook meer aan een tumor omdat ik ook veel andere klachten toen had. Vage klachten. /> />Maar nu zijn alleen de spiertrillingen en spierpijnen over en je kunt je voorstellen dat niemand mij nog serieus neemt. /> />Maar dat neemt mijn angst niet weg. Integendeel. /> />Ik ben zo zo bang. Ik voel de propjes de hele dag en ik voel steeds meer ledematen stijf en pijnlijk worden Inckusief hals. Dus dan zou ik óf een heel heel snelle vorm van ALS hebben en dan ben ik dus snel dood. Ofhopelijk is het toch de stress (of wellicht deels MS, want had telkens na m’n bevallingen ook van die vage spierklachten, niet zoals nu maar toch€). />Oh man, als het maar geen ALS is. Was er maar een simpele test voor dan had ik tenminste wat ku ben uitsluiten :-(. Nu kan ik voor mijn gevoel niks en ik ben radeloos en de directe omgeving wordt ook gek van mij. Zonder oxazepam oid kan ik ook niet de dag door. Schaam me dood naar de kids toe. Ik wil oook weer een rustige fijne mama zijn zonder doodsangsten.

Marjolein ik begrijp je angsten. Maar dit kan echt heel goed stress zijn. Google de symptomen van een angststoornis maar eens. Die spierpijnen en stijve spieren komen ook veel voor bij overspannenheid en burn out. /> />Ik zou echt nogmaals naar de huisarts gaan en je angsten omschrijven. /> />Sterkte hoor. Ik weet hoe rot het is.