claustrofobie is geen angst voor kleine ruimtes. het is angst om geen uitweg te hebben. je lichaam denkt ik zit vast. ik kan niet weg. dat triggert pure overlevingsstress.
>
>holistisch gezien gaat het over opgesloten emoties. ingehouden adem. niet kunnen zeggen wat je nodig hebt. te lang aanpassen. je lijf bouwt spanning op tot het in een kleine ruimte explodeert.
>
>een tip die weinig mensen kennen
>
>voordat je een lift. trein of kleine ruimte in gaat
>adem diep in
>zet je kaken zacht uit elkaar
>laat je tong los op de bodem van je mond
>
>je kaak en tong zijn direct gekoppeld aan je stresssysteem
>ontspannen daar geeft je brein het signaal dat je niet gevangen zit
>
>je adem wordt lager
>je hartslag zakt
>je lichaam blijft in hier en nu
>
>claustrofobie verdwijnt niet door logisch denken
>het zakt wanneer je lichaam weer voelt dat het ruimte heeft zelfs als de kamer klein is
>
>holistisch gezien gaat het over opgesloten emoties. ingehouden adem. niet kunnen zeggen wat je nodig hebt. te lang aanpassen. je lijf bouwt spanning op tot het in een kleine ruimte explodeert.
>
>een tip die weinig mensen kennen
>
>voordat je een lift. trein of kleine ruimte in gaat
>adem diep in
>zet je kaken zacht uit elkaar
>laat je tong los op de bodem van je mond
>
>je kaak en tong zijn direct gekoppeld aan je stresssysteem
>ontspannen daar geeft je brein het signaal dat je niet gevangen zit
>
>je adem wordt lager
>je hartslag zakt
>je lichaam blijft in hier en nu
>
>claustrofobie verdwijnt niet door logisch denken
>het zakt wanneer je lichaam weer voelt dat het ruimte heeft zelfs als de kamer klein is
