Paniekaanval / Paniekstoornis - Lotgenotenverhalen

Zijn er specifieke dingen waar je angst voor hebt, die de paniek uitlokken? En zijn die reëel? Ga je dingen uit de weg omdat je bang bent weer een aanval te krijgen? />Lastig hoe je hoofd met je aan de haal kan gaan hè. En ik herken het wel, dat je niet serieus genomen wordt. Je ziet uiteindelijk maar weinig aan iemand die het psychisch heel zwaar heeft! />Probeer grip te krijgen op je angsten, maak ze bespreekbaar, zet je piekergedachten op papier. De standaard tips heb je vast allemaal al toegepast zoals ademhalingsoefeningen en denken aan iets positiefs, jezelf afleiden. />Ik wens je veel sterkte toe, hou vol.

Situaties waar ik onder de mensen moet komen zijn het lastigst. Gewoon omdat ik niet helemaal op mijn lichaam kan vertrouwen en mensen dat niet zien. Ik probeer continue te ontspannen en doe er zoveel aan om te ontspannen. Het wil alleen (nog) geen vruchten afwerpen. Hunker gewoon weer naar een “normaal” leven waarin je niet continue hoeft na te denken over deze zaken. Het kost me oprecht zoveel tijd en energie. /> />Het continue weten dat er weer pijn of een kwaaltje zal komen ergens is gewoon heel erg frustrerend. Dan weer mijn arm, dan weer een been, hoofdpijn het is elke keer wat. Ben ook doodmoe elke keer. Kan in de nacht niet slapen en overdag niet wakker worden. Als ik wakker word heb ik het gevoel een hele nacht wakker gelegen te hebben. Voel me totaal niet uitgerust.

Ik ben natuurlijk geen dokter maar je verhaal is herkenbaar en je klachten ook. Het lijkt alsof je in een vicieuze cirkel terecht bent gekomen waarbij je ademhaling de kern van het probleem is. Mij heeft een acupuncturist goed geholpen. Wel ene zoeken met ervaring in angst, hypverventatie etc. Het lijkt alsof door de angst cirkel de hyperventilatie je in de greep houdt. Volg hyperventilatiecoach, probeer alleen nog te ademen door je neus, in en uit, dan adem je automatisch vanuitje buik. Duizeligheid en wankeling benen komt door te weinig zuurstof in je hersenen. Zodra deze klachten verdwijnen krijg je weer vertrouwen. Sterkte!!

Ik ben 37 en herken wel dingen uit je verhaal. Ik ben altijd een heel sociaal persoon. Maar 2 jaar geleden kreeg ik vanuit het niets op mn werk paniek aanvallen. Uiteraard allerlei onderzoeken gehad waar niets uitkwam. Wel gewoon blijven werken omdat het daar vertrouwd was . In dat eerste jaar een half jaar bij een psycholoog geweest. Hielp wel iets, maar weg waren de problemen niet. /> />Dus na dat jaar bij de huisarts citalopram voorgeschreven gekregen. Maar lichamelijke klachten kwamen er wel steeds meer. Vermoeid lichaam, verkrampte kaak, spierpijnen, duizelig, onwerkelijk gevoel, etc. /> />Sinds halverwege dit jaar heb ik een andere psycholoog waarvan ik wel het idee heb dat het zoden aan de dijk zet. De aanvallen zijn zo goed als weg, wat ik wel heb geleerd is dat focussen op je klachten het alleen maar erger maakt. Het accepteren en je eraan overgeven helpt het best, al snap ik dat dat vaak lastig is.

Zijn er specifieke dingen waar je angst voor hebt, die de paniek uitlokken? En zijn die reëel? Ga je dingen uit de weg omdat je bang bent weer een aanval te krijgen? />Lastig hoe je hoofd met je aan de haal kan gaan hè. En ik herken het wel, dat je niet serieus genomen wordt. Je ziet uiteindelijk maar weinig aan iemand die het psychisch heel zwaar heeft! />Probeer grip te krijgen op je angsten, maak ze bespreekbaar, zet je piekergedachten op papier. De standaard tips heb je vast allemaal al toegepast zoals ademhalingsoefeningen en denken aan iets positiefs, jezelf afleiden. />Ik wens je veel sterkte toe, hou vol.

Hallo, /> />Wat een herkenbaar verhaal, ik (32 jaar) heb sterk dezelfde ervaringen. Dit zal ik een beetje toelichten. /> />Een aantal jaar geleden ben ik in een burn-out beland nadat ik steeds minder ging functioneren op werk in combinatie met paniek aanvallen. Na coaching, gesprekken met een psycholoog en rust ging het beter en ben ik weer gaan werken. Echter voor mijn gevoel altijd gevoelig gebleven voor stress en dit kwam vaak vooral in sociale situaties naar voren. Heb wel een aantal momenten gehad van een paar weken waarbij ik dacht: Yes! ik ben weer de oude. Helaas zette dit zich dan niet door en zijn er veel klachten weer terug het afgelopen half jaar in combinatie met veel sombere dagen/buien. /> />Mocht je het fijn vinden om eens /> />Waarin ik mij zo herken is het contrast van het beeld dat ik van mijzelf heb (voor dit allemaal) en waar ik altijd op kon vertrouwen. Fysiek erg sterk, sociaal en stond gemakkelijk voor groepen om bijvoorbeeld te presenteren of les te geven. Nu weet ik dat ik deze vaardigheden en eigenschappen bezit maar ik kan er totaal niet op vertrouwen, ik kan al erg kortademig worden als ik een korte presentatie moet geven aan een klein groepje mensen. Of in een 1 op 1 gesprek voel ik plotseling een golf van zenuwen over mijn lichaam. Soms ben ik ineens duizelig of voel ik dat mijn emoties erg aan de oppervlakte liggen. /> />Nu ben ik van plan om weer in contact te komen met een psycholoog via de huisarts. Daarnaast oefen ik mindfullness via een app (unwinding anxiety). Wat ik hierover lees is het echt iets wat kan helpen om met deze gevoelens om te gaan maar dat het veel training kost. Het is de bedoeling dat je paniek of angsten kunt komen en ze vanuit een nieuwsgierige houding gaat onderzoeken en ze vooral niet probeert weg te duwen. Ik denk dat ik zelf diep van binnen nog steeds niet heb geaccepteerd dat ik deze gevoelens heb en destijds er door ben uitgevallen. Ik hoop dat ik nu de juiste investering doe en er langzamerhand meer grip op weet te krijgen. /> />Mocht je het fijn vinden om nog wat meer ervaringen uit te wisselen, laat maar weten. /> />Groet.

Heel herkenbaar! /> />Hier een vrouw van 30 jaar en heb sinds half september nu paniekaanvallen. Nu moet ik ook wel zeggen dat ik een behoorlijk zwaar jaar achter de rug heb. Mijn dochter is bij der vader gaan wonen, auto ongeval gehad waar ik toch wel meer last van heb dan ik dacht, mijn man heeft de diagnose zaadbalkanker gekregen, waardoor we nu ook nog eens in een ferteliteitstraject terecht komen en op het werk gaat het niet heel lekker. Liep al een hele tijd ook op mn tenen. De meeste zeggen dan ook niet gek dat je nu pas omvalt. />Ik heb me dan ook ziek gemeld op mn werk om even tot rust te komen. Ik was helemaal op. Ook te merken aan de paniekaanvallen. Hoe vermoeider ik ben hoe vaker ik ze heb op een dag. Samen met de derealisatie en benauwdheid en het opkomen van een aanval dat ik dacht dat ik het aan mn hart kreeg. En die gedachten telkens weer opnieuw maken de paniek natuurlijk nog groter of het komt weer opnieuw terug. Inmiddels sta ik op de wachtlijst bij de psycholoog. Met een beetje geluk ben ik nog eind dit jaar aan de beurt. In het begin durfde ik het huis niet of nauwelijks uit. Gelukkig gaat dit wel steeds beter nu. Ook omdat ik om de 3 weken als overbrugging naar de ggz-poh ga. En zij zegt dat ik echt al wel stappen maak. Maar het stukje buitenwereld. Niemand kan in jou hoofd kijken wat er nu speelt. Mijn man heeft een litteken van de operatie town zijn tumor verwijderd werd. Dat is tastbaar. Alleen collega’s en mijn man zeggen wel van ja je moet er over heen stappen en door gaan met je leven. Heel leuk bedacht, maar dat probeer ik dat doe ik niet zomaar effe. /> />Wij hebben hier nou niet om gevraagd. Liefst willen we ons ook weer fijn in ons lijf voelen. Hierom gaat dus de volgende keer mijn man mee naar de poh om het te leren begrijpen en ik laat hem dingen lezen over de paniekaanvallen. /> />Hopelijk krijg je snel begrip vanuit je partner. En mocht je meer willen weten hoor ik het graag

Ik heb echt précies hetzelfde. Ook EMDR gehad, werkt niet. Ik werk gewoon door, maar elke meeting of dag op werk is weer een grote uitdaging om gewoon door te gaan terwijl je continue het gevoel hebt dat je gaat flauwvallen. Al weet je dondersgoed dat het niet gebeurt, het gevoel blijft mega vervelend en gaat niet weg. Ik vind het heftig om te lezen dat zelfs na dit je nog geen oplossing hebt gevonden, dan denk je wat moet je dan nog… Ik hoop dat je toch nog een oplossing gaat vinden.

Ik heb precies hetzelfde elke dag vreselijke duizelingen en ook hevige angsten ben maar bang dat ik doodgaat ook bij mij is bij de Huisarts enkele weken geleden nog een hartfilmpje gemaakt ik heb nu bj mijn 2 x daags 5 mg Diazepam ES Citropolam gekregen ophogen met 1 x per week 1druppel er bij ik moet tot 5 druppels en ben nu pas aan de 3 druppels begonnen ik ga door een hel veel angsten nog erger als voorheen ik ben een Hypochondrie en lijd aan Thanatofobiedat is bang voor de dood zijn er meer mensen die dat hebben graag reactie ik heb al veel gedaan EMDR HYPNOSE EN Haptonomie en vele boeken gekocht maar niets heeft mij geholpen

Weg met de pammetjes. Probeer bij opkomst van een paniekaanval te gaan fietsen of sporten. Dit kan helpen, weet k uit ervaring

Ook hier heel herkenbaar allemaal, ik heb precies hetzelfde meegemaakt. Fysiek sterk, altijd gesport, hoog niveau waterpolo en schijnbaar uit het niets niet meer op je lichaam kunnen vertrouwen. Duizelig, wankel op de benen, algehele malaise gevoel…sociale gelegenheden ineens een ramp om naar toe te gaan en totale onbegrip bij partner en vrienden. Ik zocht het antwoord ook in de medische hoek omdat dit toch ergens vandaan moest komen, dus dokterbezoek, bloedonderzoek, hartfilmpje ect. Maar geen antwoorden helaas totdat ik zelf op onderzoek uitging en ontdekte dat mijn ademhaling totaal ontregeld was! Ik ademde in rust alsof ik aan het hartlopen was en mijn co2 level was ontzettend laag. Ik heb mij verdiept in Buteyko ademtraining en dat was echt een eyeopener. Het kost inzet, tijd en dicipline maar in mijn geval heeft het mij mijn leven weer teruggegeven en daarnaast natuurlijk ook de antwoorden waarom ik mij zo slecht voelde. />Ik las jullie verhaal en wilde dit toch even delen omdat het mij heel erg geholpen heeft! />Sterkte allemaal, ik weet hoe erg deze klachten kunnen zijn, hoe onzeker je ervan kunt worden en hoeveel energie het vreet!

Hier precies hetzelfde door dat ik medicatie voor de hoge bloeddruk hebt moet ik om de drie maanden een paar dagen bloeddruk opmeten voor herhalingsrecept ik wordt er gewoon beroerd van verschrikkelijk

Wat is jullie bloeddruk? Ben er ook panisch van. Vandaag echt hoge waardes.

Heel herkenbaar. 2-3 weken voor de controle begint het. Gaat niet meer uit mn hoofd. Lijkt gewoon een soort PTSS. Bloeddrukwaardes door het dak. Duizelig hetgeen weer de paniek aanvallen triggert waardoor zweethandjes, "opvliegers" , oncontroleerbare gedachtestromen, concentratiestoornissen, gapen etc. Als ik pech heb ijlt dat nog een paar weken na. />Ben overigens blij te lezen dat ik niet de enige ben. Compliment voor dit forum.

Zelfde soort verhaal hier, heb zelf alleen vooral last van overprikkeling die angst en paniek doen opleven. />Misschien door coma toch licht niet aangeboren hersenletsel die dit veroorzaakt. Er mee leren leven is mijn enigste opdracht nu.

Heel herkenbaar ik heb ook zulke paniekaanvallen dagenlang moet ik bij komen. Soms is douche al een opgave zo slap ben ik

Ik herken dit zo leef ik al 20 jaar en is heel moeilijk maar toch rustig blijven en weten dat het niet erg is je moet er mee leren leven als je een zwaard aanval krijg neem dan een temesta in of gewoon op zak mee nemen voor een veilig gevoel

Goedenavond, ik ben nu een week of 7 met antidepressiva bezig (citalopram 10mg) wilde ik eigenlijk eerst ook niet aan, maar zo verder met paniekaanvallen en lichamelijke pijntjes ging ook niet. Ik heb we het idee dat ik er rustiger door geworden ben en met behulp van psycholoog gesprekken kan ik het ook onder controle houden. Ik heb voor de eerste weken ook oxazepam gekregen omdat je problemen in de begin periode erger kunnen worden, deze heb ik niet hoeven gebruiken. Durfde ik eigenlijk ook niet omdat de zogenaamde ‘pammetjes’ verslavend werken. Mijn huisarts zei wel dat dit niet kan aangezien je de oxazepam niet blijft nemen

Dankje voor je reactie, />Oke misschien moet ik het dan toch maar innemen... />Maar de klachten werden in het begin niet echt erger dan? /> />Ja ik wordt ook echt moe van alles af en toe... />Maar hoe snel merk je verschil dan?

Hoi Anneke, /> />Wakker schrikken als je bijna in slaap valt en dat je hartslag omhoog vliegt heb ik ook een tijd lang ervaren. Best eng en vervelend. Gelukkig heb ik er geen last meer van. Het gaat dus weg als je je weer wat beter voelt. Je zenuwstelsel is overgevoelig en dat zorgt ervoor dat je al dat soort vervelende sensaties ervaart. Wat mij enorm heeft geholpen om van de paniek af te komen is kennis opdoen. Ik raad je aan om de volgende boeken te lezen: 'Hope and Help for Your Nerves', van Claire Weekes. En via angstisok.nl kun je ook een heel goed boek kopen over paniek. Mocht hulp willen van een ervaringsdeskundige, dan raad ik je aan om op deze site te kijken volledigvrij.com. Hoop dat je hier wat aan hebt. Stekte!

Nee bij mij werden de klachten niet erger. Wel had ik last van andere bijwerkingen van de citalopram . Ik ga dit gewoon een jaartje proberen en dan afbouwen /> />Ik merk dat als ik een paniekaanval heb dat ze minder heftig zijn en ik er beter mee om kan gaan

Dankjewel voor de tips ga zeker de boeken kopen!

Hoi Sabrina, /> />Heel herkenbaar. Als je er eenmaal inschiet dan kun je niet meer helder denken en is het heel lastig om uit de paniekstand te komen. Heb je er wel eens over nagedacht om hulp in te schakelen van een ervaringsdeskundige? Ik heb daar namelijk zelf veel aan gehad. Als je er meer over wilt weten, let me know. Sterkte!

Dit herken ik zeker. Vooral als ik ver van huis ben in een onbekende omgeving. Ik slik geen medicijnen en zit in mijn herstelproces. Althans dat hoop ik. /> />Ben je ook angstig voor de dood. Dat is een enorme trigger voor mij. Maar ook veel lichamelijke sensaties. /> />Hoe zou je contact willen?

Hoi Sabrina, herkenbaar verhaal hoor! Ik heb ook al sinds mijn tienerjaren paniekaanvallen. Nu zie ik pas hoezeer ik mijn hele leven me al probeer aan te passen aan nieuwe situaties, hoe slecht ik daar in ben en hoe ik mezelf altijd op mijn kop heb gegeven als het niet lukte. Het is me uiteindelijk gelukt te accepteren dat ik gewoon niet zo goed ben in nieuwe activiteiten, nieuwe sociale contacten, e.d. Het geeft een hoop rust om niet meer van jezelf te 'moeten'. Oxazepam en het hele riedeltje ken ik ook, ook het gevoel van falen als je het toch probeert. De gedachten houden nooit op. Ik wens je rust in je hoofd en dat je gedachten niet zo met alles aan de haal gaan. /> />Mail me op johndewit@hotmail.com

Omgeving delft in de buurt. Wandelen lijkt me wel leuk

Heel herkenbaar allemaal, ik woon in Limburg en ben 36 jaar. Heb ook een dochtertje van bijna 4 en getrouwd. Soms kan ik me niet voorstellen dat mensen hetzelfde meemaken. Een maatje zou voor mij ook fijn zijn. De somberheid herken ik, die slaat dan opeens weer toe. Ik ben er inmiddels wel achter dat het de hersenmist/brainfog is alsof de wereld stil staat om je heen. Oxazepam herken ik, heel fijn op het moment zelf maar de dag erna begint alles weer van voor af aan. Het helpt het probleem niet. Ik ben zelf ook gediagnostiseerd met een paniekstoornis, ik was altijd al angstig maar kon er nog prima op functioneren. Sinds 1,5 jaar ook vastgesteld en is alles erger geworden door een gebeurtenis. Ik hoor het graag van je.

Hoi Mandy, /> />Erkenning en daardoor meer herkenning kan het denk ik in het begin erger maken. Je wordt je meer bewust van je eigen gedachten en gevoelens. /> />De brainfog herken ik ook wel. Gelukkig gaat het ook steeds weer over. Ik merk dat het nu beetje bij beetje beter gaat. Maar het gaat heel langzaam. /> />(Het lijkt erop dat Sabrina hier niet meer meeleest..)

Ja ja ja dit is exact wat ik ook heb. Dood eng is het. Derealisatie heet dit. Ik loop ook bij een psycholoog. Inmiddels gaat het bij iets beter. Ik kan alweer korte stukjes autorijden terwijl ik dit heb. Puur door acceptatie. Vecht er niet tegen hoe moeilijk het ook is. Ook mij lukt dit niet altijd, maar dit is wel de sleutel tot genezing. Ik had het dus vanochtend in de auto en ik dacht oké dit voelt doodeng, maar er gebeurd niks ik kom er wel. En ik ben er gekomen want je kan alles gewoon alleen je gevoel is gewoon dood waardoor je dit ervaart.

Ik heb het ook op de fiets .ineens is de stuur heel klein doodeng

Dit heb ik ook. Ik kan ook de ene dag beter auto rijden dan de andere. Soms krijg ik paniek en de andere dag rij ik alsof er niets is.

Dit is heel passend bij een BO of angst/paniekstoornis.

Dit herken ik zeker. Probeer je er niet in mee te laten slepen. Probeer te gaan genieten ook al ben je gevoelloos na een tijdje gaat je lichaam alles weer herkennen.

Dit is heel herkenbaar angstig he? />Ik krijg er paniekaanvallen door en laat me er in mee slepen waardoor hele me dag en elke dag rot is. Die gevoelloosheid is ook zo rot dat genieten of er naar uit zien is er niet of nauwelijks. Ben blij om te lezen dat dit herkenbaar is bij andere.

Ik heb dit ook de wereld is mega eng en ik zie het heel anders als vroeger. Hoe gaan andere hiermee om?

Hebben jullie ook brainfog?. />Zo raar gevoel in hoofd? />Alle andere punten herken ik ook trouwens.

Hi Eliza, /> />Ik herken mezelf in jouw verhaal. Dan loop je door het bos en voelt alles zo niet realistisch. En dan volgt paniek… Je kijkt naar je handen en denkt: die horen niet bij mij? Hoop dat het ondertussen was beter met je gaat! /> />Liefs, />S

Hoi LInda />Het is heel herkenbaar wat je schrijft. />Bij een paniekaanval is een hartslag van 150 geen uitzondering. Heel akelig, maar als het na een paar minuten weer zakt hoef je je niet ongerust te maken. De adrenaline zorgt voor de hoge hartslag en als je daarvan schrikt gaat de hartslag nog hoger. />Wat mij helpt ( tip van cadioloog ) is koud water drinken en rustig gaan zitten. Adem in door de neus en en rustig uit door de mond. />Mocht je toch erg ongerust zijn dan kun je een ECG aanvragen of nog beter een holter bij je huisarts voor 1 of 2 dagen. Die registreert je hartslag en ze kunnen een hoop medische gegevens eruit opmaken om te zien of je hart verder goed is. />Als de uitslag goed is , is het minder eng voor je denk ik. />Sterkte hoor! />Hannie

Heb ik ook gehad. Ik zat vanuit het niets in een paniek aanval met een hartslag van 145spm. Zag ik naderhand op mn horloge. Ik zag ook dat dit van korte duur was. De truc is, hoe moeilijk dat ook is rustig te blijven. Ik heb bij de cardioloog een ecg, echo en fietstest gedaan, uitkomst was dat er niets aan de hand was

Hii, ik zie net je reactie. Als eerste wil ik zeggen dat alles echt oké is. Ik ben zelf 20 jaar en sinds een halfjaar heb ik extreem veel last van paniekaanvallen. Ik heb in februari in het ziekenhuis gelegen omwille van corona, en ter plekke kreeg ik een extreem hoog hartslag van 183. Sindsdien heb ik enorm veel schrik dat er iets mis is met mijn hart door de trauma die ik daar heb meegemaakt. Als ik begin te stressen zit mijn hartslag al rap bij 130. En bij een echte paniekaanval zit hij bij 170. />Ik weet dat de fysieke symptomen van het hart zeer beangstigend zijn maar je moet jezelf er aan herinneren dat elk persoon anders is en iedereen paniekaanvallen anders zal ervaren.

Heel herkenbaar. Ik heb hier zelf ook last van. Straatvrees/mensenschuw geef het beestje maar een naam. Ook de hoge hartslag. Binnenshuis krijg ik het nog wel gekalmeerd als ik mezelf niet te gek maak, maar buitenshuis pff. Laatst stond ik in de rij bij de Lidl, het duurde zolang, ik kreeg paniek en schoot gewoon naar 140. Ik ben daar dan ook altijd erg op gefocus, dan struin ik ook het hele internet af om mezelf te kalmeren. Dat helpt dan niet altijd als je dan net de verkeerde artikelen tegenkomt. Het is gewoon vreselijk. :(

Ik lees percies wat ik ook heb. Ik loop al jaren met paniek aanvallen, zo bang voor de dood. Ben een jonge mama van 3 kindjes, heb deze paniekaanvallen al jaren, maar ze kwamen maar af en toe en had het een beetje onder controle . De laatste 5maanden heb ik het zo erg dat ik per dag een aantal aanvallen krijg, ben bang om naar buite te gaan, op stap te gaan, op bezoek te gaan. Ik kan het allemaal niet meer. Het begint altijd met hartkloppingen en sufheid en dan denk ik ja men hart gaat het nu begeven. Droge mond, trillen, duizelig, het gevoel van ik ga nu flauwvallen… /> />Ben al naar 2verschillende cardiologen geweest en kreeg te horen dat er niets met men hart is dat het meer psychisch is, en dat ik ziektes creër in men hoofd😔 ben echt ten einde raad, probeer al men krachten bij elkaar te rapen om voor mijn kindjes te kunnen zorgen(ben sinds kort ook alleenstaande mama). /> />Hopelijk kan iemand me helpen , om hier mee te leren om gaan!

Hoi Lylla, /> />Wat erg om je verhaal te lezen. Je bent echt niet alleen ook al voelt het wel zo, veel mensen hebben dit soort klachten. Ik herken me helemaal in je verhaal. Ik weet niet waar je staat of wat je al hebt gedaan, maar het is belangrijk om hulp te zoeken, eerst via de huisarts. Wellicht als redmiddel in combinatie met therapie om medicatie te nemen, om zo wat kracht te krijgen. Cognitieve gedragstherapie heeft mij goed geholpen en laten in zien dat het echt mijn paniek gedachtes zijn die me letterlijk ziek maken. Op een gegeven moment zijn je hersenen niet meer anders gewend om te denken. Je komt in een vicieuze cirkel. Mediteren helpt om rustig te worden, let op je ademhaling. Probeer tegen iemand te zeggen waar je tegenaan loopt, of die persoon je wilt helpen om samen mee naar buiten te gaan, naar de winkel etc. Vermijden houd de angst in stand. Ik ben er zelf ook een kei in hoor maar dat is wat me wel echt helpt om eruit te komen. Alleen lukt het niet, je hebt hulp nodig. Veel liefs en sterkte

Ik herken me in jullie verhalen. Veel hartkloppingen/overslagen. Vorig jaar alle onderzoeken gehad wat erop cardiologie mogelijk is zelfs tot hartkliniek waar ze met een dun cameraatje in mijn aders naar hart hebben gekeken en alles was oke. Ging een poos goed maar sinds 4 maanden weer alle klachten terug. Naar andere cardioloog geweest fietstest en holter gehad uitslag volgt begin november.ik heb de overgang 1.5jaar geleden achter me gelaten maar waarschijnlijk zijn mijn hartklachten daar afkomstig van. Ga nu overleggen met huisarts hoe zij tegenover hormonen nemen staat die nu nog steeds in onbelans zijn en daar door hartklachten maar ook andere onverklaarbare klachten geven. Hopelijk biedt dit rust en krijg ik mijn leven weer terug. Want dit is echt de hel.

Hoi hoi ik lees net dit bericht. Ik heb ook veel van deze klachten. Soms zijn ze heviger aanwezig dan de andere keer. />Vandaag ook bij de huisarts geweest met constante hartkloppingen en oververmoeidheid. />De arts kon niks vinden, hartslag was helemaal prima en bloeddruk ook. /> />Soms vergeet ik even dat ook dit hoort bij die angststoornis die helaas erger is geworden. />Ik heb net als jou ook eerder paniekstoornis gehad. /> />Heb je lang onder stress gestaan of ben je heel stressgevoelig?

Helemaal hetzelfde

Helemaal hetzelfde

Ook ik heb deze klachten, al haast 4 jaar. Hele medische molen doorgegaan. Niets gevonden. Loop bij psychotherapeute en psychiater. Citalopram. Niets helpt. Enige geruststelling: als ik 1 oxazepam neem nemen klachten even af

Exact hetzelfde! Als de aanvallen niet aanwezig zijn heb ik dit. Soms gaat het dan een periode.

Hoi allemaal ik heb het ook heel erg. Al een paar maanden.

Hallo allemaal, /> />Even terugkomend op mijn verhaal. De klachten zijn nu niet meer 24/7 aanwezig. Het komt tegenwoordig in de avond opzetten. Ongeveer rond 18 a 19 uur begint het erger te worden. Vooral onverwachte geluiden kan ik dan heel erg slecht hebben. Dit kan al iets zijn als iemand die zijn neus ophaalt naast me op de bank. M'n lichaam reageert daar heel heftig op, niet echt als schrikken maar meer een stroomschok door m'n lijf. Herkent iemand dit? /> />Ik ben al wel heel erg opgelucht dat de klachten over het algemeen een stuk minder op de voorgrond zijn en ik mijn leven langzaam weer kan oppakken. Dit geeft goede hoop! Hoe is dat bij jullie?

Herkenbaar!!! Ga is juist tegen werken door bijvoorbeeld te sporten. Dat help erg veel en blijf je leuken dingen doen. Je moet echt juist tegen je lichaam in werken ondanks dat je misschien niet in staat bent om dat te kunnen doen maar dus tegen gewoon tegen je lichaam in werken. Zal je zien dat je klachten automatische weggaan.

Hoi, /> />Dit is echt alsof ik mijn eigen verhaal leest. Al jouw klachten zijn exact de klachten waar ik ook last van heb. Je krijgt bijvoorbeeld uit het niets hartkloppingen en wordt bang. Hierdoor ga je je nog drukker maken en begint er paniek te ontstaan. />Zo blij dat ik dit leest dat ik niet de enige ben.

Hoi ellenora, wat vervelend dat je dit moet meemaken.. Ik begrijp precies wat je bedoelt. Zelf heb ik nu al bijna 3 maanden non-stop paniekklachten (zie verhaal 160). Ik gebruik zelf nog geen medicatie, maar ben vorige week begonnen met supplementen slikken die angstklachten wat kunnen verminderen; Ashwagandha ksm-66 en magnesium bisglycinaat. Verder probeer ik dingen te blijven ondernemen, al kost het me enorm veel moeite met die klachten die er non-stop zijn. Het belangrijkste is toch om dingen te blijven doen, ook al is het maar een half uurtje wandelen. Wat ook verstandig is om te doen is geen verdovende middelen, zoals alcohol nemen en geen cafeïne. Ik merk bij mezelf dat als ik cafeïne neem het vrijwel meteen piekt tot een aanval. /> />Verder kun je dit nog proberen: />- Probeer de klachten te zien als radartjes die afgaan; je lichaam probeert je te beschermen voor naderend gevaar. Maar er is op die momenten niets gevaarlijks aan de hand. Dan kun je tegen jezelf zeggen "bedankt dat je me waarschuwt, maar ik ben veilig" />- Boxbreathing, dit zijn ademhalingsoefeningen. Kun je op YouTube vinden />- Je zintuigen afleiden door iets kouds (zoals een koud flesje drinken of iets uit te vriezer) in je nek of op je pols te leggen />- Google de symptomen NIET.. Door de symptomen te Googlen geef je jezelf stress en duurt het alleen maar langer. Ik spreek uit ervaring />- Probeer de symptomen niet te onderdrukken, laat ze er zijn < deze tip krijg ik zelf van m'n therapeut, maar ik vind het verdomd lastig aangezien ik als de dood ben voor sommige symptomen die ik in m'n lijst heb benoemd. Toch blijf ik het proberen. /> />Ik hoop je hiermee wat verder te kunnen helpen. Je bent in ieder geval echt niet alleen!

Goeie tips Mandy, doe je ook aan meditatie oefeningen? ik begrijp dat meditatie nogal goed van pas kunnen komen bij mensen met paniekaanvallen. Ik heb er elke dag wel last van en ga soms in het moment zelf een oefening op Spotify opzetten om zo weer m'n zintuigen te ''resetten'' moet zeggen dat het niet altijd helpt.

Goedenavond, heb je hier nog last van? Ik heb dit gevoel al jaren wat jij hier beschrijft en ik zoek lotgenoten met deze zelfde klachten.

Ik ben er redelijk vanaf gekomen. Uiteindelijk psychologische oorzaken kunnen aanpakken icm antidepressiva. Het is te doen, ook ik dacht dat er geen uitweg meer was.

Als ik mij benauwd voel of het gevoel heb van lucht happen doe ik altijd mijn tanden poetsen want door de sterke lucht of ik gebruik Vicks en die smeer ik dan op m'n borst

Ik herken dit heel goed, dit krijgen mensen die last hebben van paniekaanvallen, heb dit een tijdje gehad maar daarna is over gegaan en tot nu toe nooit meer last gehad, het komt door overprikkeling dat heeft mijn huisarts mijn toen heel goed uitgelegd, heb ook eerst onderzoek g had kwam ook niks uit, je moet cafeïne vermijden want dit lokt het meer uit en stress is de grootste boosdoener, waarschijnlijk heb je onbeperkte verdriet of iets waar je je heel druk om hebt gemaakt

Inderdaad. />Hoe lief je echtgenoot is zal hij het ne er ever begrijpen. />Niet omdat hij het niet wil maar omdat hij het niet voelt. /> />Ik zelf ook gesufferd 7 jaar. />En ik met zelfde medica een andere mens . />Een nieuwe ik een nieuwe leven. />Dank God. /> />Groet />Bluma

Ik weet hoe het is. Hem er zelf ook veel last van. Als je wil praten...

Hoi, ik herken je verhaal zeker! Ik was ook een jaartje of 5 vanaf. Maar sinds 2 dagen weer super angstig. Ook hele dag in bed liggen en niet willen praten, het liefst in het donker liggen hele dag, zweet handen en zweet voeten. Geen trek meer in het eten. Hele dagen bang. Verschrikkelijk! Maar we moeten helaas blijven vechten. Ik slik ook antidepressiva dat helpt mij wel degelijk. Maar niet altijd dus. Hoop dat wij allemaal een keer vanaf kunnen komen.

Dag Mariah, dat is zeker herkenbaar! Heb ook al jaren last van paniek. Helaas moet moeten we toch heel hard gaan werken om deze aanvallen te onderdrukken. Ik weet dat het verschrikkelijk is. Erg angstig. Maar je bent niet alleen.

Ja enorm sinds echt scheiding vreselijk

Hallo. Ik heb net hetzelfde als jou, enkel ook nog een heel beklemmend gevoel op mijn borst. Momenteel zo erg dat ik me opsluit en amper buitenkom. Uit werken gaan lukt momenteel dus ook niet. Veel sterkte en beterschap voor jou ook

>Hallo Ariana /> />Ik ben in september vorig jaar bevallen van een meisje en in december mijn eerste paniekaanval gehad. Zo heftig dat ik zelf de ambulance heb gebeld, die zijn inmiddels 6 keer geweest. /> />Ik ben naar de cardioloog verwezen omdat ik ( nog steeds ) last heb van pijn op de borst en hartkloppingen. Mijn hart is volgens de cardioloog in orde. Daarna heb ik een echo gehad van de linker borst omdat ie bleef zeer doen, daar ook niks uitgekomen. Ik heb ook verschillende medicijnen geslikt tegen ontsteking en pijn maar niks hielp. Binnenkort ga ik naar de pijnkliniek, omdat mijn huisarts geen opties meer heeft. />Ik ben wel al een maand bezig met mijn psycholoog, maar merk niet dat het helpt. /> />Paniekaanvallen heb ik inmiddels onder controle, maar nu heb ik last van dwanggedachten en slik ik antidepressiva om weer mijn leven terug te krijgen. Hiervoor slikte ik lorazepam, maar die hielp weinig en had soms 3 keer per dag een paniekaanval. /> />Ik ben er nog laaaang niet, maar ik weet dat het goed komt! Het kan niet anders :) /> /> />Hoe gaat het nu met jou? /> />Groetjes Ewii >

>herkenbaar; laat corona nieuws voor wat het is, zorg voor uw eigen veiligheid, flesje water en een lekker snoepje helpt tegen dat gekke gevoel en mindfulness (gratis app VGZ) ook als u het niets vindt, gewoon even de tijd voor nemen. /> />Gedachten: het zijn maar gedachten...die komen en gaan, als een paniekgedachte opkomt laat maar komen...tis maar een gedachte..deze verdwijnt ook weer, ontspan het lijf. >

>Ik ken dat heel goed... ineens is het er. En zo makkelijk kom je er niet vanaf. Loop hier al zeker 5 jaar mee te klote>

Hoi, /> />Heel herkenbaar. Ik heb hier ook met periodes erg last van. Het is nu zo erg dat ik bijna niks meer durf te doen. Ik heb een keer zo'n kastje (ECG) voor 2 weken meegekregen en laatst is er nog een hartfilpje gemaakt tijdens een aanval. Mijn hartslag was wel heel hoog door de paniek maar geen afwijkingen op te zien. En toch blijf ik maar bang dat ze niet op het juiste moment meten of niet de juiste onderzoeken doen. Pff zo moe kan ik worden van mijzelf. Sterkte ermee!!

Ik snap je volledig! Ben super bang dat er toch iets zal gebeuren, ookal heb ik het gevoel al zovaak gehad blijft het toch rete eng

Hi, ik denk dat ik vergelijkbare problemen heb. Aantal jaar geleden werd de helicobacter pylori in mijn maag ontdekt. Ze dachten ook dat ik een maagzweer zou hebben. Ik kreeg angst- en paniekaanvallen. Die bleven ook nadat de bacterie weg was na een kuur. Ik was in een maand tijd 8 kilo afgevallen. Ik had enorme angst ontwikkeld voor slikken en ook een angst voor alles wat er in mijn maag gebeurde in de zin dat ik alles voelde en er een focus op had. Bij die angstgedachten had ik directe reflux heel de dag door. Jaren waren de klachten weg tot iemand me er een paar maanden geleden aan herinnerde dat ik dat toen had. Na het gesprek begonnen de klachten weer. Mijn keel doet pijn van de reflux. Voor mijn gevoel geen last meer van angst- en paniekaanvallen maar dus wel van doe angstvlaagjes door mijn maag, vooral na het slikken, die de reflux veroorzaakt.. heel de dag door. Zeer vervelend. Ik rook niet, ik drink niet en ik gebruik geen drugs. Verder heb ik een gezond gewicht en eet ik elke dag goed. Ik baal hier dan ook enorm van. Ik wacht maar af tot de klachten weer verdwijnen.

hier toevallig vandaag een langdurige paniekaanval gehad doordat mijn maag en darmen van streek zijn. Mijn buik blaast op en dan kan ik niet meer goed doorademen, mijn hartslag slaat vaak op hol als mijn maag opspeelt. Ik heb medicatie tegen maagzuur maar dat wil ik liever niet

Inmiddels gaat het qua paniek al stuk beter maar de pijn onderaan middenrif/bovenkant maag blijft dagelijks. Maagzuurremmers doen helaas niks en soms lig ik krom vd pijn. Vraag me steeds meer af of dit echt komt door stress of dat er wat serieuzer aan de hand is. Zit helaas thuis op dit moment hierdoor en ga denk ik voor zorgbemiddeling. Zodra ik meer weet geef ik een update

Update, ik heb pijn op m'n rug, val af, en m'n bovenbuik borrelt en doet veel pijn. Nu moet ik 90 dagen wachten op een mdl arts. Ik ga zorgbemiddeling inschakelen denk ik want ook het slikken gaat steeds moeilijker. Begin steeds meer af te vragen of het geen foute boel is. Heb steeds meer dagen waarbij ik uit het niets bleek word en moet gaan zitten om niet door m'n benen te zakken. Hoe gaat het nu met jou Peter?

Inmiddels krijg ik 20 februari een gastrocopie. Slikken wil niet goed meer, eten gaat moeilijk en steeds misselijk na eten. Dokter heeft aangedrongen op een gastrocopie. Maak me steeds meer zorgen door alle ellende.

Hoe was de uitslag van het onderzoek?

Ja ik heb dat ook

Hey Roos, /> />Een vriendin van mij had ook last van paniekaanvallen, en het werd niet minder. Ze is nogmaals naar de dokter gegaan en heeft ook enkele tests gedaan, waaruit bleek dat er meer aan de hand was. Ze is gediagnosticeerd met autisme. /> />Dit kan je misschien meer duidelijkheid geven en rust brengen, maar het kan ook averechts werken, nog een label erbij. Denk hier goed over na waar jij waarde aanhecht. /> />Hopelijk heb je hier wat aan. />Veel liefs, Liss

Hoi Roos, /> />Heel heel herkenbaar ik had en heb ook zo'n last van paniekaanvallen ook in de auto. Daardoor zelfde 4 maanden niet gereden nu langzamerhand aan het opbouwen. Ben vandaag voor het eerst 40 min alleen onderweg geweest. Wel vermijd ik nog de snelweg. En ja ik heb last van een enge wereld en dromerig en angstig maar ik kan mezelf met tijdens rustig houden en dat is fijn. Een tip is zet je navigatie aan. Puur door je te focussen daarop kan je je focus op de angst soms verleggen. En heb je last probeer te denken oke het is er maar er gebeurd is. Ik weet hoe lastig het is ook mij lukt het lang niet altijd maar het is wel de manier op de angst de baas te zijn. Heel veel sterkte en onthou je bent lang niet de enigste met die problemen

Dankjullie wel voor de reactie! />@liss; hebben ze daarna bij haar gerichter kunnen behandelen waardoor de paniekaanvallen minderde? Het zou mij niet per se storen een extra 'label', ik wil gewoon graag van de paniek af, dus als het blijkt dat er voor autisme een andere behandeling nodig is waardoor de paniek ook minder wordt lijkt me dit zeker een voordeel. Stel dat ze dan zeggen 'ahja je hebt ook nog dit dit en dit label erbij maar de paniek gaat blijven doei fijne dag nog' hoef ik het niet te weten :p /> />@Lieke, wauw super!! tot een 5-tal maanden geleden lukte dit ook nog net maar al héééél lang geen autostrade meer. Ik kan het me momenteel even niet voorstellen dat het terug lukt. Gisteren moeten terugdraaien bij een rit van 7 minuten, met navigatie op en meditatie oefening ervoor... Wordt er moedeloos van maar je reactie geeft me toch wat hoop, bedankt daarvoor!!

Je kan altijd even langs de huisarts gaan voor een check-up. /> />Allicht gaat dit wel een aaneenschakeling van reacties geweest zijn.

Ik heb dit gevoel sinds 1 week geleden gewoon uit het nx gekomen ,zelfs de ziekenwagen kwam thuis bij me om een ECG te doen.. />Ze konden nx vinden en zeiden dat ok een paniekaanval had. />De volgende dag naar de huisarts mee ,hij alles gecheckt en om mij gerust te stellen bloed geprikt en naar de Cardioloog verwezen. /> />Bloedwaarde waren goed nu maandag naar de Cardioloog... />Want voor mijn gevoel heb ik ook druk in m'n borst(kas) />Vandaag kreeg ik het weer pffff

Hallo, /> />Mijn paniekaanval begon 2 jaar terug onderwg terug van vakantie zonder enige reden. (Toen wist ik nog niet dat ik een paniekaanval kreeg) in de avond begon t plots zweten lam worden half flauwvallen. Ik dacht toen komt vast door lage bloeddruk. Sinddiend om de zoveel tijd kreeg ik een aanval en de laatste maanden werd het steeds frequenter en erger en meerdere malen op een dag. Ik heb last van druk op mn borstkas ademnood warmworden stijve vingers tintelingen in hoofd armen been wang mond en pijn aan mijn kaken. Ook word ik duizelig en heb ik vreselijke oorsuizen sinds mijn meest heftige aanval tot nu 2 maanden terug. Last van een opgezette buik maag en niet kunnen inademen volledig. Het is zo zwaar mensen ik vind het zo naar dat zoveel mensen zoveel jaar kampen met paniekaavallen zonder enige oplossing. />Tijd terug ben ik geweest bij een praktijk die doet aan oberon scannen. Volgens die scan had ik zOveel tekorten en heb ik supplementen gekregen aan de hand van mijn bloedtest die ze meevraagt als je langsgaat. Ik gebruik de supplementen sind 2 maanden en ik voel me wat beter. Ik had letterlijk elke dag minsten 2 aanvallen en buiten de aanvallen om opgezette buik harde buik last van maag eten niet kunnen verwerken ademnnood hele dag door. Ik ben er nog lang niet maar mensen zoek na oplossingen. Schaf suiker uit jullie leven begin gezond te eten en je zult zien dat dat al een verschil maakt succes allen!!

Heel herkenbaar zijn voor mij de benauwdheidsaanvallen gevold door het gevoel te krijgen dat ik stik. Ook al weet ik inmiddels naar 3 maanden ziekenhuis bezoeken en huisartsen spoed post dat dit paniek gerelateerde klachten zijn. Maar op moment van ademnood, gevoel van stikken, spartelen naar adem twijfel ik direct aan alle conclusies van Artsen en mijn psychiater. Gezien de hevige klachten en doodsangst.

Heel herkenbaaar man. Het is erg slopend merk ik ben ook constant doodmoe er van

Goedenavond. Zulke heftige aanvallen herken ik mij enorm in. Ben zelf 23 maar ik heb een periode dus wat jij zegt die complete terror tijdens her rijden wat tering naar is dat man. Als je er over wilt praten met mij mag altijd ik zal even mijn insta delen. Kan je mij een berichtje sturen als jij wilt. E.briet

In sommige gevallen is afbouwen geen optie. Ik heb dit fenomeen al 15 jaar en 36. Paar keer proberen afbouwen, maar dat gaat heel even goed en je zit er terug in. Ik neem nu al heel men leven deanxit. Ik kan niet meer zonder. De dokter zegt ook dat dit nu helaas voor de rest van mijn leven is en dit geen kwaad kan. Is eigenlijk een milde anti depressiva. Alleen heb ik veel paniekaanvallen op het werk en in drukke situaties. Het lijkt alsof mijn karakter ook emotioneler is geworden dan de harde die ik vroeger was.

Zo verschrikkelijk man, ik ervaar dit precies zo en kan me er helemaal in vinden, ben zelf 30 en vader van 2 meiden van 9 en 5. Ze hebben behoeftes om van alles te doen echter probeer ik dingen te vermijden. Het is echt zo lastig, ik heb zelf verder nog geen hulp ingeschakeld en dus ook niks gebruikt kwa middelen, ik vind het inschakelen van hulp erg lastig, toch moet ik er denk ik aan geloven gezien ik dag in dag uit last hebt van paniekaanvallen en het denken dat ik flauwval. Wellicht kunnen we samen iets beginnen kwa app groep of iets? /> />Het delen van je angst en paniekaanval op het moment zou elkaar misschien kunnen helpen om juist op dat moment weer even terug naar realiteit te gaan. /> />Rico

Na 35 jaar stoppen met benzodiazepines is niet te doen! />Zelf al 2 keer geprobeerd na een gebruik van 27 jaar. />Kwaliteit van leven is zeer belangrijk. />Eventueel second opinion vragen benzodiazepines zitten momenteel in de verdomhoek terwijl ze op dezelfde receptoren werken als alcohol wat je overal kunt kopen. />Artsen zijn bang voor tolerantie maar dat schijnt voor de angst remmende effecten niet op te treden! />Mijn moeder ook aangedaan met een angststoornis gebruikt ze al meer dan 50 jaar en stopt er nooit meer mee.

Ik heb iets vergelijkbaars. Het helpt me dan om om me heen te kijken en te benoemen wat ik zie. De kleuren, de vormen etc. En langzaam en diep uitademen. Of als er iemand in de buurt is, lichaamscontact maken. Oh ja en soms hard op de grond stampen zodat ik mijn lichaam weer voel.

Het probleem is dat ik op dat moment niet meer helder kan denken.

Ik haat zonnig en warm weer. Dan is het allemaal veel erger. Twee jaar geleden met pensioen gegaan en het lijkt wel of ik inmiddels voortdurend een lange paniekaanval heb. Ik word daar zo bang van en heb het gevoel niet te kunnen functioneren. Ik durf haast niets meer. Ik ben wanhopig.

Ik precies het zelfde ook nog met hooikoorts erbij

Je MOET niks he. />(Maar ik begrijp wat je bedoelt..)

Hoihoi! /> />Ten eerste. Je bent niet de enige die hier last van heeft. En je bent niet alleen! Ik herken me totaal in jou verhaal. /> />Wat je vaker hoort is dat mensen na drugsgebruik of tijdens paniek ervaren. Dit is ook wel onderdeel van een bad trip. Omdat deze ervaring meer traumatisch is dan wat jij zelf waarschijnlijk denkt kan dit een angststoornis veroorzaken. En dit schiet er pas weken of misschien maanden later helemaal in. /> />Ik denk zelf dat je last hebt van agorafobie ( sociale angst op drukke plekken zoals de trein/bus). En daarbij ervaar je nu de gevoelens van derealisatie. Het gevoel dat je denkt gek te worden of op afstand alles te zien/ voelen. Dit is een overlevingsmechanisme van jou lichaam. Dat komt omdat je zoveel angst, stress en paniek ervaart dat jou lichaam je op deze manier probeert te beschermen ertegen. /> />Ook het wakker schrikken als je net een beetje in slaap valt herken ik. Dit komt hoogstwaarschijnlijk doordat je in zon hoge staat van constante stress en angst verkeerd. Dat wanneer jij gaat slapen je gedachtes er alles aan doen om aan te blijven staan. /> />Alles waarvan jij nu last hebt ligt in verbinding met elkaar. En nogmaals. Je bent niet alleen. Ik vind het super sterk dat je je verhaal hier deelt! /> />Ik raad je aan om bezig te gaan met ademhalingsoefeningen en meditatie. En daarnaast ook professionele hulp te zoeken. Geef aan bij de dokter dat je last hebt van agorafobie en derealisatie wat onstaan is door drugs gebruik. Dan kunnen ze iemand zoeken die hier in gespecialiseerd is. Heel veel succes! /> />

Ik kan mij volledig herkennen in je verhaal. Ik heb namelijk hetzelfde meegemaakt en zit er nu nog in. Tijdens drugsgebruik heb ik kort een bad trip gehad. /> />Ik dacht dat ik dood zou gaan en zag m'n zusje al aan het graf staan etc. Ik ging enorm zweten, trillen, en dacht dat ik een overdosis had genomen (dit was totaal niet het geval). M'n vrienden probeerden me gerust te stellen en dit lukte, heb daarna ook een prima verloop van de avond gehad. /> />Ik merkte de korte periode erna wel dat ik uit 't niets flashbacks kreeg van dat moment, die bad trip. En dan kwam dat gevoel ook weer even terug. Ik moest dan even gaan zitten of liggen. Daarna voelde ik me weer prima, maar ik vond het wel vreemd. /> />Tot ik m'n tanden stond te poetsen en ik uit 't niets een paniekaanval kreeg. Het zweet brak me uit, m'n hart ging tekeer en ik voelde mezelf al bijna wegvallen. Ik ben op de grond gaan liggen om bij te komen. Ik ben daar zo van geschrokken dat ik daardoor een paniekstoornis ontwikkelt heb. /> />Bijna 3 maanden lang liep ik dagelijks met deze aanvallen en buiten de aanvallen om ben ik vrijwel de hele tijd duizelig of afwezig. /> />Sinds ik de vermoedelijke oorzaak eerlijk verteld heb aan naasten, gaat het al een stuk beter. Wat mij ook helpt is het slikken van Magnesium-glycinaat en Ashwagandha. />Probeer verder zoveel mogelijk je leven op te pakken en de klachten zullen langzaam minder worden. Dit heeft tijd nodig... Ik ben nu bijna 4 maanden onderweg en het gaat nu sinds anderhalve week beter. /> />Het heeft tijd nodig, en acceptatie van de symptomen. Zie het als een vals alarm dat je lichaam continu af laat gaan. Probeer jezelf gerust te stellen door bijv te zeggen "ik ben veilig/ik ben gezond". /> />Googlen naar symptomen helpt ook echt niet weet ik uit ervaring :/ /> />Sterkte! Je komt hier bovenop

Ik heb exact hetzelfde als jij! Zeker wanneer je denkt dat alles onwerkelijk is en dat je moet wakker worden, terwijl het toch wel het echt leven is

Ik he tot tweemaal een medicijn vergiftiging gehad en nu heb ik heel veel angsten , durf de straat niet meer op, hyperventilatie voel heel eenzaam daardoor.

Hey hoi, het klinkt misschien heel stom maar ben zo blij nu ik jou verhaal lees exact wat jij zegt heb ik ook!

Hoi hoi, />Heb je al alternatieve geneeswijzen geprobeerd? Ik wil dat ook graag proberen, dus vroeg me af of het geholpen heeft bij jou.

Exact hetzelfde hier!

Wellicht is een NLP coach iets voor jou? />En niet te streng zijn voor jezelf aub! />Sterkte

Ik herken echt letterlijk alles in je verhaal. Het enige verschilmis dat ik 45 ben en de eerste afspraak met de cardioloog volgende week heb. Hoe gaat het nu met je?

Ik voel met je mee, een verlies van je mama is vreselijk en dat ben je nog aan het verwerken. Wees lief voor jezelf. /> />Je zet jezelf al op nummer 1 en dat is goed. Je kiest voor jezelf en dat is ook goed! Je maakt goede stappen, maar het kost nu eenmaal tijd. Rouwverwerking is ook een goede stap. /> />Je gedachten gaan met je aan de haal. Probeer langzaam maar zeker te achterhalen wat die zijn en schrijf ze op. /> />sterkte!

Hallo erik. />Ik snap je ik heb dit inmiddels nog maar 1 jaar en de angst is bij mij ook elke dag aanwezig. Het neemt zelf heel men leven over. Er zijn periodes waar ik elke dag meerdere paniekaanvalle heb, maar soms ook niks maar dan is de angst wel permanent aanwezig en ben ik altijd onrustig. Ik snap jou verhaal heel goed.. de psycholoog wilt mij geen medicatie geven. Soms voel ik me zo ten einde raad

Ik herken dit heel goed heb bijna 2 maanden lang last van wazig zicht gehad ze konden uiteindelijk niks vinden, waarschijnlijk stress. />Ik had het gevoel alsof ik in een put zat ik hoorde iedereen om me heen heel vaag, vaag gevoel in mijn ogen leken verdoofd en een kant van mijn gezicht tot mijn hoofd. /> Is al 19 jaar geleden heb daarna af en toe nog wel plots wazig zicht maar dan duurd het maar een halve dag gelukkig

Ik lees je tekstje nadat ik gisteren hetzelfde gehad heb. Ik had plots wazig zicht door mijn linkeroog maar dit ging niet over. Uiteindelijk in paniek geraakt en tintelingen in armen en benen. Op de eerste hulp hebben ze mij kunnen geruststellen en is het stilaan overgegaan. Ik heb al maanden hevige stress. De arts zei om Ademhalingskiné te volgen en naar een psycholoog te gaan (ik heb al een afspraak binnen een aantal weken, maar door de lange wachtlijsten duurt het maanden voor je daar terecht kan .

Begin symtomen paniek en angst aanval.. rusten meid en niet piekeren

Ik herken dit zeker. Ik heb op werk vaak dat ik ineens wazig zie en ook mijn arm gaat tintelen. Ik heb een hele waslijst aan klachten, en de ene keer heb ik last van alle klachten tegelijk en andere keren maar een paar. Het wisselt zich af. De klachten zijn: zwaar ademen, trillen, tintelende armen/benen, hartkloppingen/steken, buikpijn, het gevoel dat ik moet overwegen, het gevoel dat ik ga flauwvallen, heel vaak misselijk en duizelig. Heb dan geen concentratie meer en wil het liefst uit de situatie. Dit doe ik niet, omdat dat het voor de volgende keer moeilijker maakt. Het enige wat helpt is letten op buikademhaling (heel belangrijk!) en voor sommigen de truc om 5 dingen te benoemen die je ziet, 4 dingen die je hoort, 3 dingen die je ruikt en 2 dingen die je proeft o.i.d. om terug in het nu te komen. En jezelf vertellen dat er niets aan de hand is. Ik heb inmiddels mijn hormoonspiraal verwijderd, omdat dat zorgt voor verhoogde cortisolwaarden, maar ik moet nog kijken of het scheelt. Sterkte!

Ik heb binnenkort ook een afspraak voor de hormoonspiraal te verwijderen hoop dat het gaat helpen met alle paniek en angstaanvallen ben er echt klaar mee en inderdaad vooral tijdens het werken en mijn middenrif voelt />Zo geblokkeerd&hellip;

Hoi, /> />Ik weet niet hoe oud dit/je bericht is, maar zeer herkenbaar. Mocht je interesse hebben dan kom ik graag met je in contact. /> />Groetjes, /> />Mark