PTSS - Lotgenotenverhalen

Excuus voor de spelfouten. Dit is geschreven op mijn telefoon met ‘autocorrect’.

Hoi Elisabeth, /> />Ik ben geraakt door je schrijven. Waarom? Ik denk dat jouw verhaal zo vaak herkend wordt door andere vrouwen. Zo zijn we opgevoed. Meisjes moeten lief zijn, voor anderen zorgen, leed dragen, niet zeuren en vooral door gaan! Het proces om daar boven uit te groeien duurt lang. Het is er nl ook jaren in gekomen. Ik ben eens in een multie-disiplinaire therapie geweest en daar zei die therapeut: "Even" en "Normaal" komen niet voor bij een persoons verandering. "Dan moet je even........" Nee, tis een proces van jaren. Ik heb die knop omgezet! En ja, dat kan niet iedereen. Ik ben na die therapie van een maand, echt naar mij zelf gaan kijken en er mee aan de slag gegaan. />Heb ik vragen?? Dan vraag ik ze gewoon! Vind ik iets niet leuk?? Dan zeg ik dat gewoon! Wil ik iets gaan doen?? Dan doe ik dat gewoon! En je ziet.....alles is gewoon. Maar idd, tis altijd nog echt een afweging. Zal ik het doen?? Durf ik het?? Ik ben nu bijna 60 en ik vind dat het gewoon eens MIJN tijd moet wezen! Tis toch bij de zotte dat we zo onzeker zijn gemaakt!!?? We zijn volwassen vrouwen, wij mogen er allemaal ook gewoon wezen, ook onze mening telt! En wat blijkt.......die telt ook gewoon! Weg met die angst en ga leven zoals JIJ wilt leven! Probeer alles bij je zelf te houden, jij kan toch niet veranderen wat anderen voelen of denken. Gaat om jou! /> />Heel veel sterkte, meis!

…………………………….

Heb op de basisschool veel seksuele intimidatie gehad, ben zelfs een keer aangeraakt waardoor ik op een onvriendelijke manier riep dat diegene weg moest gaan. /> />Graag zou ik willen weten of dit soort hoeveelheid aan gebeurtenissen die ik heb meegemaakt normaal zijn voor 16 jarigen. /> />Dit is dezelfde persoon als hier boven. ]

Je vriendin klinkt zoals ik ben .... />Ik maak het ook uit als ik angstig ben.... echter wil ik wel alle hulp aanvaarden. Heb ook een relatie gehad met een narcist enz . />Mijn laatste partner had echter ook een trauma .... hij wilde hier niet aan werken met hulp.... dat was niet nodig .... als ik immers zou veranderen dan was alles opgelost. Lees niet meer uit maken.... /> />Ik lees alles wat Los en vast zit , ga naar acupunctuur, haptonomie, coaching en schematherapie......... /> />Nu luister ik het boek van Peter Levine van trauma /> />Het enige wat je kan doen is jezelf veranderen .... jij kan wel hulp zoeken.. />Jij kan een keuze maken wat je wil

Hoi Peter, ik maak precies hetzelfde mee ook nu voor de tweede keer uit vanwege triggers. Hoe kan ik met jou in contact komen?

tuurlijk brand los!

Klinkt herkenbaar... /> />Je lichaam moet eerst weer ervaren dat het veilig is.... />Mij helpt muziek en als iemand met me praat

Dit klinkt als een lichamelijke herbeleving. Heel erg naar voor je. Zoek professionele hulp! Er niet over willen en kunnen praten is juist een symptoom van PTSS. Gelukkig kan je met EMDR vaak zelfs je trauma’s verwerken zonder er in detail over te moeten praten. Heel veel sterkte en succes.

Ad, /> />Dat komt omdat de psychiatrie in veel gevallen van veel kanten te beperkt is en wordt. Punt. Eigen ervaring. 18 jaar lang, gebaseerd op uitspraken van de pro's zelf, o.a. En niet de eerste de beste uit de boom gewaaide eikels. /> />Soms denk ik echter toch weleens dat een levenslange vrijwillige opname, mijn leven aanzienlijk zou verlengen en niet omdat ik suïcidaal zou kunnen worden, weer, maar omdat een stel hersenen en aderen en een hart, maar zoveel stress kunnen hebben en zo'n kliniek ook een zeer zekere vorm van bescherming kan zijn, ook voor dingen van buitenaf. Best fijn voor een momenteel van de PTSS sissende autist (zie verhaal 60). /> />Ik maak uit je schrijven op dat je slim bent. Zet dat in, op jezelf voor jezelf. Gaat nooit alles redden, maar wel veel. Ik probeer het nu ook. /> />Sterkte Ad.

Het spijt me voor je en ik begrijp je pijn en verwarring. />Het is onmogelijk met het verhaal van 1 kant om voor mij als niet professional te zeggen hoe het zit. />Wel zou ik je aanraden om gesprekken met een professional aan te gaan om sortering aan te brengen, zodat je voor jezelf meerdere hypothesen kunt opstellen van wat er aan de hand kan zijn. />Ik kan alleen zeggen welke vragen er in mij opkomen. />Hoe was het vertrouwen? Konden jullie gesprekken hebben over onvrede in de relatie? />Was de telefoon opnieuw een trigger voor haar? Was er sprake van tunnelvisie? Gedrag wat lijkt op haar voorgaande negatieve ervaringen kunnen triggeren. />Ik wens je veel sterkte! En ik zou hulp vragen van een professional en je laten ondersteunen in dit proces. Laat het daarbij om jou gaan zodat jij iig verder kunt. Want dat gun ik je!

Hoi Sabine, wat dapper dat je het verhaal hier deelt. Ik vind het knap dat je op jonge leeftijd voor jezelf hebt gekozen! Wil je laten dat ik gelijke gebeurtenissen heb meegemaakt in mijn jeugd, en mij herken in je klachten en je verhaal. Ik ben nu 30 and let me tell you It get's better. Ik twijfel er niet over dat er een mooi rijk leven jou te wachten staat. Warme groet,

Heel herkenbaar. Hier ook na bijna 5 jaar plots via whatsapp relatie uit en ik mocht geen contact meer opnemen. Ze woont nog bij haar ouders. Sleutels waren per post opgestuurd. En dat ook een week voor ik een operatie ging krijgen. Ze kon en wilde me blijkbaar niet de steun bieden die ik toen en ook de weken ervoor nodig had. Heel jammer, want als het aan mij lag deed ik er alles aan om de relatie te redden. Mjah helaas kun je een nornaal eindgesprek/contact niet afdwingen.

Zelfde problemen gehad met mijn moeder!! Kan er veel derover vertellen heel veel! />Was 6 jaar oud toen ik kaal geschoren werd als een meisje. En noem maar op. Ik was heel rustig lief naif als kind. ( nog steedst) /> />houd van jezelf .... kijk niet naar de negatieve dingen die je hebt />Blijf positief... negatieve energie is slecht voor je />heb je een doel moedig jezelf altijd! />Mensen die jou niet accepteren hoe je bent of jou geen fijn gevoel geven weg dermee geen tijd insteken... />Geloof me er zijn genoeg liefe aardige mensen die jou begrijpen (gelukkig)... />En praat vooral met jezelf laat je gevoelens deruit wanneer het moet . alsof jezelf aan het opvoeden bent. /> />Dit heb ik met de jaren geleert. Het laatste heeft mij gered eigenlijk. Mezelf opvoeden.. /> />Toen ik je verhaal las kon ik het niet laten. Moest een stukje schrijven. Ik gun je veel geluk en liefde in deze wereld.. /> />Meisje uit randstad xxx

Hey, />Ik herken mijzelf ergens in jouw verhaal. Ik heb complexe PTSS door misbruik en traumatische ervaringen in relationele sfeer. Ik ben er pas in 2018 achter gekomen dat ik ziek was… heb er jaren mee rondgelopen met alle symptomen niet wetende wat ik had. Nu wat jij meemaakt is een vorm van druk… het laatste wat je wilt is je partner verliezen maar je voelt alsof je hem niet kunt geven wat hij nodig heeft… zou bouw je het stressniveau op waardoor het nog moeilijker wordt. Wat ik jou kan aanraden uit eigen ervaring is een situatie te vinden die jou een gevoel van veiligheid geeft en romantiek… ik weet niet wat dit kan zijn voor jullie als koppel… voor mij is dit bv uit gaan eten… ik zeg maar iets… zo kan je die stress samen doorbreken door elkaar terug te vinden in een situatie die voor jou veilig en vertrouwd voelt en waardoor jij je makkelijker kunt geven op sexueel gebied… heeft mij geholpen… hopelijk jullie ook. Grts Bekka

Hey, />Ik herken mijzelf ergens in jouw verhaal. Ik heb complexe PTSS door misbruik en traumatische ervaringen in relationele sfeer. Ik ben er pas in 2018 achter gekomen dat ik ziek was… heb er jaren mee rondgelopen met alle symptomen niet wetende wat ik had. Nu wat jij meemaakt is een vorm van druk… het laatste wat je wilt is je partner verliezen maar je voelt alsof je hem niet kunt geven wat hij nodig heeft… zo bouw je het stressniveau op waardoor het nog moeilijker wordt. Wat ik jou kan aanraden uit eigen ervaring is een situatie te vinden die jou een gevoel van veiligheid geeft en romantiek… ik weet niet wat dit kan zijn voor jullie als koppel… voor mij is dit bv uit gaan eten… ik zeg maar iets… zo kan je die stress samen doorbreken door elkaar terug te vinden in een situatie die voor jou veilig en vertrouwd voelt en waardoor jij je makkelijker kunt geven op sexueel gebied… heeft mij geholpen… hopelijk jullie ook. Grts Bekka

Wat erg wat je hebt meegemaakt ! />Ik hoop dat het al wat Beter met je gaat! />Goed dat je nr een pscygoloog gaat! Ben ook in thérapie bij een secksuoloog />Omdat ik zelf brutaal ben verkracht! />Ben je, AL nr, de, politie geweest? Of ben je, bang? Heb je étal kunnen praten met je mama of andere mensen? />Alvast veel sterkte Voor je! />Het is verschrikkelijk! />Ik begrijp wat je door maakt ! />Natuurlijk bij mij een andere situatie maar het blijft erg!

Ik herken jou verhaal...

Ja ik heb ook dat soort problemen. Ben drie jaar in behandeling mbt een complexe PTSS. Ik begin binnenkort aan een nieuwe therapie. Ik ben niet opgewassen tegen de gewone stress in het leven en op enig moment knapt er iets in mij. Bij een trigger, verlies ik alle controle en wordt ik erg agressief, bedreigend en destructief. Mijn kinderen en ook mijn vrouw leiden hieronder. Ik ben bang hen te verliezen. Ik voel me machteloos en verloren. Ik heb nu echter nieuwe hoop. Nav een incident is nu veilig thuis ingeschakeld. Nu krijgen mijn vrouw en kinderen ook hulp. Zij leiden vermoedelijk aan secundaire PTSS. Hierdoor is er een negatieve dynamiek ontstaan, die doorbroken moet worden. Ik wist tot vandaag niet van het bestaan hiervan. Dus ik heb weer hoop.

>Ik snap het allemaal zeer goed. Je verleden kan je niet wissen, alleen het beste ervan maken, met wat je wel nog kan. Ik durf mijn woning ook geen 2 km verlaten. Al 14 jaar... />Ook allerlei therapie gevolgd maar niks hielp.>

>Pffff wat een verhaal ook.al zo heftig heb zelf ook hersenletsel en nu pttss erbij maar misschien kunnen we.mekaar helpen />Gr tkneke>

Joke... wat heftig. En wat moedig dat je je verhaal deelt. En eigenlijk jij(ik heb ook cptss) en ik eigenlijk een hele normale reactie hebben op extreme gedragingen en belevingen. Deze maatschappij heel individualistisch is ingesteld. We leven met een slecht zorgstelsel. Maatschappelijk zouden we het collectief moeten willen dragen. Een gemeenschap om je heen die je draagt. We leven in een schrijnende wereld waren vele alleen met zichzelf bezig zijn. />Ik haal veel kracht uit het geloof! Het zorgstelsel moet op de kop. Gerichte hulp is onbetaalbaar. En dat in een welvarend land. />Ik wens je veel kracht en wijsheid toe weet je bent niet alleen, het is niet jouw schuld, en jij bent niet dat wat je is overkomen!

Beste Ronald, /> />Ik heb zelf PTSS en ben hiervoor al een tijdje in therapie en terugtrekken en wegduwen herken ik wel en doe ik zelf ook. Heb geduld en geef ruimte en met name luisterend oor zonder oordeel is fijn. Wees er voor haar ongeacht wat

Ik ben nog wel jong, 16 jaar maar ik ben misbruikt door mijn narcistische vader, hoop dat we wat gemeen hebben. />Ik heb ook niet veel contacten. />Ik ben ook gepest.

Goedeavond Astrid ,ik heb ook ptss door de dingen die ik in mijn leven heb meegemaakt met zieke mensen en erger. />Ik wil eigenlijk als het mogelijk is bijeenkomsten houden met mensen met ptss ,met e mail contact of whatsapp of later live . In de omgeving van s,hertogenbosch . />Ik weet zeker dat de mensen met ptss veel steun aan elkaar hebben . />Laat maar weten hoe je er over denkt.

Helaas........is dit bekend ook bij mij...... />Zo is het en voelt: alleen zonder enig menselijk contact, wat als uitsluiting voelt.... />Heb vanaf jongs af aan niet de kans gekregen om contact te hebben met andere kinderen/ mensen, omdat ik afgewezen werd door mijn afkomst: gezin met veel geweld. />Ook ik zocht naar aansluiting: met mensen met een soortgelijke achtergrond lukte dit: je hebt één gemene deler.... />Met mensen zonder deze 'bagage' heb ik geen aansluiting..... />Ikzelf heb het idee dat dit komt door mijn achtergrond heb daardoor een ander referentiekader: mede daardoor lukt contact niet... />Diverse keren geprobeerd b.v door vrijwilligerswerk te doen waardoor ik hoopte contact op te doen. />Ik voel mij ook niet gezien en gehoord.......... /> />Een lotgenoot. /> /> />

Wat heeft de psychiater als advies meegegeven? />Heb je gehoord van EMDR?

Emdr kan je verlichting geven en wellicht in combinatie met cbt

Ik wil ten aller eerste zeggen dat je een sterke vrouw bent! Ik kan me voorstellen dat dit heel traumatiserend voor je is geweest, de enige tip die ik kan meegeven is dat je nooit moet opgeven met het zoeken naar geluk!

Het spijt me zo erg dat dit gebeurd is. Een vriend zien overlijden voor je ogen is het verschrikkelijkste wat je kan overkomen, ik weet het. Ik weet niet of het hier mogelijk is om mij privé een berichtje te sturen ofzo, maar als dat kan, ik ben er voor je.

Ten eerste: wat ontzettend vervelend voor je! Heb je het zelf goed voor elkaar en dan krijg je zo’n herrieschopper naast je. Helaas is het nu zover dat jouw honden reageren op de hond van de buurvrouw. Een patroon van gedragingen is tot stand gekomen…… />Mijn ervaring is dat je dit doorbreken moet. Jouw honden mogen niet meer reageren op het gedrag van de hond van de buurvrouw. Negeren dus. En dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Je zult zelf rustig duidelijk moeten maken dat ze niet (meer) reageren mogen. Gezien wat je verteld zal je een ““hele lange adem nodig hebben” en geduld. Ik vergelijk het met de prikkel die een hond krijgt als iemand langs je huis loopt. Niets leuker dan naar het hek te rennen en lekker tekeer gaan. Ik heb mijn hond verboden om dit te doen. En dat was niet in 1 keer over. Het was een kwestie van opletten en steeds weer uit die situatie halen. Dat was overigens ook met andere situatie zo. Geen spannend gedrag bij het zien van een kat of ander dier. Ook niet als andere honden als een gek tekeer gingen naar hem achter een omheining. Naast me blijven lopen en negeren. />Ik heb dit zelf om het zo te doen als rust en positief ervaren. Het is altijd moeilijk om advies te geven in dit soort situatie. Het probleem is ergens “geboren”. En of je buurvrouw nu een psychisch probleem heeft of niet is eigenlijk helemaal niet belangrijk. Kom zelf in actie en zoek eventueel iemand met kennis van honden die je kan helpen. En daarmee bedoel ik niet dat je er zelf niets van afweet. Dat voelt zoveel beter dan analyseren en een mens is nooit te oud om te leren. />Ik heb zelf ook PTSS (ontwikkelings PTSS) en weet vanuit dat gegeven dat dergelijke moeilijke situaties jezelf sterker kunnen maken., met alle gevoelens en emoties die daarbij horen. />Sterkte! /> />

Geen partner van,maarzelf ptsser. Ik herken het wegduwen als ik het niet meer kan bolwerken. Ik kan het dan ook niet uitleggen aan mensen. Want alles zit op slot. En mensen wlen dan juist dichtbij me zijn, maar ik word daar gestressed van en heb mijn rust en de afstand met anderen nodig om minn stresssysteem weer rustig te krijgen. En dat duurt lang. Soms wel een maand of 3. Ik ken jouw situatie, relatie en deze mevrouw niet. Maar weet wel dat ik zelf ook een relatie voor de ander plotsklaps heb beeindigt. Waar ik al heel lang me overvraagd voelde door mijn ptss. Ik weet niet of je van haar antwoord gaat krijgen of iets waardoor je het wel gaat begrijpen. En vreemden op internet kunnen eigenlijk niks zeggen over wat je wel of niet moet doen. Want niemand kent haar. Jij kent haar. Een jaar zeg je. Wat zou kunnen: dat ze meer last had dan ze naar jou heeft laten merken. En het niet meer vol kon houden. Maar wat ik al zei: ik ken haar niet. Als je wilt vechten voor haar: stuur haar een mail. Zeg dat je een half jaar op jaar wacht en haar die tijd wilt geven. Evt met haar in therapie wilt. Wat ook belangrijk is: respecteer haar grenzen. Als het echt over is, dan is het over. Dan was dit jaar een mooi fijn jaar. Maar blijkt het toch niet te passen. Diegene waar ik toen mee brak zou ik mee trouwen. Maar ik kon het niet meer. Wachten had geen verschil gemaakt en ik hield wel van hem. Ik kon het simpelweg niet meer opbrengen. Hoop dat je er iets aan hebt. Sterkte met het verwerken van dit verlies als het over is.

Hoi Anon het klinkt alsof je brein op alert staat en al voorbereid is op wat er allemaal gaat komen snachts. Tuurlijk ben je dan angstig en slaap je niet. />Er is goed nieuw je brein is plastisch en kan je hertrainen. Kost tijd moeite en werk maar beter dan dit elke nacht toch. />Kijk eens op you tube pain pt kan je zeker helpen. Suc6.

YouTube filmpjes over TRE oefeningen die je kunnen helpen om stress los te laten. />Zo te lezen heb je een PTSS, stress gaat vast zitten in je lichaam waardoor je niet kunt slapen. />Ik herken wat je beschrijft: heb hier ook last van elk mini geluid sta ik in de overlevingsmodus , ademhalingsoefeningen kunnen ook helpen . />Succes en Sterkte!!

Licht aanlaten. Voor 23u je bed in, want na 23u en zeker 24u heeft elk mens een hoger angst gevoel (fysiologische werking in je lijf) en wij ptssers dus helemaal. Sloten op je deuren. Stoel voor de deur. Je huis gezellig en fijn maken. Accepteren dat je niet slaapt en een boek gaan lezen in je bed. Als je bed triggert: aanpassen zodat het niet triggert. Andere kleuren, ander kussen, andere wat ook maar. Ik heb zelf een half jaar op de grond geslapen. En hwel langzaam in stapjes mijn bed 'veilig' gemaakt. Door er overdag even op te zitten. Daarna te lezen. Toen in de pyjama erop toen onder de deken etc. Noicecanceling headphone (nch) op vanaf bijvoorbeeld 18u of 20u. Vaste bedroutine. Oordoppen op maat laten maken. Het houdt zulke geluiden tegen, maar iets wat je echt moet horen zoals je wekker of het brandslarm hoor je prima. Geef aan dat je er geen filters in wilt. Want dan hoor je het minst. Die kan je ook gerust overdag af en toe in doen. />Gebruik op je koptelefoon regelmatig white noise. Je kunt ook zelf geluiden opnemen die je wel fijn vind en op repeat afspelen. Of regen oid. Als je te vaak stilte op je nch hebt ga je nog beter horen. Want je hersens zijn gespitst op gevaar. En zorg dat je hem niet te hard zet. Je wilt er geen tinitus aan overhouden. />Een korte slaapmedicatiekuur van 3 dagen kan soms je skaapcyclus herstellen. En ook expres een nacht wakker blijven en niet in je bed gaan liggen kan maken dat je een reset maakt en wel slaapt de volgende dag. Zorg dat je slaapkamer niet te koud is (tussen 16-19°C) en ook je voeten niet. Doe sokken aan, gebruik een kruik als he lijf biet warm wil blijven. Zorg dat de zwaarte van je dejens goed is. Soms werkt een verzwaringsdeken. Maar soms triggert dat juist en heb je meer aan 2 of 3 losse ddekbedden die je ook weer van je af kunt gooien en waar je de hoogte makkelijker van kunt regelen. Een knuffelbeer klinkt mss wat kinderachtig. Maar dat kalmeert je systeem, dus who cares: als het maar helpt. />Voor in paniek wakker worden is dit ook belangrijk: iets naast je bed (a4/whiteboard) met daarop: je bent veilig, je bent Anon, je bent .... jaar en je woont nu in PLAATS. />Je kan bijv toevoegen: Jij bent de enige die hier is. Verder is er niemand. Je bent volwassen. Jij bent de baas hier. Jij kiest wie er in je huis komt. De deuren zijn op slot. Er kan niemand in. />Doe hier en nu oefeningen. Kijk goed om je heen orienteer je. Noem een aantal dingen op die je ziet. Hardop. Want dan moet het taalcentrum/broca in je hersens zich daarop richten en je zet je cognitief aan. Dat werkt. Slaap in iets waar je je veilig in voelt. Als dat je gewone kleren zijn prima. Het gaat erom dat je weer slaapt. En daarna kun je wel weer (als je dat wilt) toewerken aan 'gewoon' slapen. Je kan ook nog een stoel onder je deurklink zetten en een (touw)ladder kopen waarmee je uit je raam zou kunnen klimmen. Niet om dat te doen. Maar omdat het je hersens het signaal geeft: ik jan weg: en dat kalmeert je brein. /> />Succes! En veel slaap toegewenst

Geef niet op. Iedere dag krijg je de kans om je moed te tonen en als dat lukt mag je iedere dag trots zijn op jezelf. Je vrienden en familie haken vanzelf aan als je zou weer meer motivatie zien hebben. Dan trek je mensen aan. Het komt goed, heb vertrouwen.

Begryp je volkomen daardoor zie je dat jij jehele leven voor iedeteen heb gestaan in slechte tyden maar nu jij er in zit ben je alleen dus daarom als ik er bovenop kom wil ik niemand en vertrouw ik niemand meer

Het is tijdelijk. Onthoud dat. Het is idd hel. En pff wat voelt het maar als al die mensen afhaken en je hebt totaal geen ruimte om er iets aan te doen: want je bent druk zat met ziek zijn en beter worden. Als je er weer uit bent straks kan je nieiwe vriendschappen opbouwen. Dit is een verrotte eenzame nare fase. Maar onthoud: het is edn fase. Hij gaat over. Sterkte als je er nog in zit nu

Ik heb zelf ptss opgelopen door misbruik van stiefvader. Mensen met ptss schrikken afvan onverwachtse bedoelingen. Je hebt haar laten schrikken. Ik zou sorry tegen haar zeggen en vertellen dat het niet jou bedoeling was om haar te laten schrikken. Ik zou niet achter haar aangaan want dan schrik je haar hiermee af. Geef het de tijd en anders zou ik het laten gaan.

Stuur haar een bericht dat het je spijt van je goedbedoelde onaangekondigde bezoek. />Geef haar de RUIMTE. />Geef aan dat je haar met respect wilt behandelen, dat dit is gebeurd dat je dat niet overzien had. />Geef aan dat je haar leuk vindt en graag met haar wilt bespreken om dit te voorkomen, hopelijk ervaart / voelt zij dan dat jij bereid bent om in haar te investeren. />Wees begripvol en liefdevol naar haar. />Beschrijf duidelijk dat je haar de tijd wilt geven en het aan haar laat wanneer ze reageert. />Uit eigen ervaring weet ik dat dit tijd nodig heeft. /> />Succes!!

Hoi Roald, /> />Zit met dezelfde situatie....... />Na onderzoek van deskundigen is de uitkomst dat een hulphond zelfs meer toegevoegde waarde kan geven dan eindeloze therapie. />Ondanks dat vergoed niemand dit: gemeente, UWV, zorgverzekeraar, etc. />Ik kan je alleen een advies geven ( mocht je dit kunnen/ durven) om via crowdfunding geld op te halen voor financiering voor een hulphond. />Ik wens je sterkte en succes!!

Hoi Roald, /> />Er schoot mij net iets te binnen waar jij samen met hulp van je psychiater mogelijk een schenking ( geld voor een hulphond) kan aanvragen. />Dit is bij het Pape Fonds zit in Den Haag, je psychiater kan samen met jou een brief opstellen waarom het voor jou noodzakelijk is dat jij een hulphond krijgt, en noodzakelijk is, geen alternatieven zijn die werken/ gewerkt hebben. />Op de website kun je alvast wat lezen. />Dit is een organisatie die financieel gesteund wordt door weldoeners die geld storten aan het Pape Fonds. />Voorwaarde is dat de aanvraag hiervoor gedaan wordt door een maatschappelijke organisatie. />In jouw situatie denk ik - als jouw psychiater bereid is om hierin mee te werken dat dit jou rust geeft. />Criteria voor de aanvraag is o.a dat jezelf hier geen geld voor hebt/ of familie/ vrienden, of anderen die hierin een financiële bijdrage kunnen leveren. />Daarnaast dat er geen andere mogelijkheden zijn. />Mijn advies: in de aanvraag duidelijk omschrijven dat dit voor jou de enige mogelijkheid is om te kunnen functioneren, met hulp van de hulphond i.v.m je complexe PTSS. />Dus een goed onderbouwde brief voor de aanvraag hiervoor, in jouw geval in samenspraak met jouw psychiater is cruciaal. />Mocht je geld hiervoor toegekend krijgen: het is een gift dus je hoeft het niet terug te betalen. />Je hoeft niet ellenlang te wachten op goedkeuring of afwijzing. />Wat ik zelf heb meegemaakt binnen 2 maanden krijgt jouw psychiater bericht, en wordt het geld wel/ niet gestort. /> />Ik hoop en gun dat dit je lukt om op deze manier een hulphond te kunnen krijgen. /> />Alle goeds en SUCCES!!!!! /> />Mocht je nog vragen hebben, mag je mij een bericht sturen , ik zal de komende dagen op deze site kijken of je reageert.

Hoi Claudia, /> />Wat een heftig verhaal! />Respect dat je hier je verhaal doet. />Welke therapie het beste is bespreek je samen met je therapeut / psycholoog. />Persoonlijk denk dat je baat kunt hebben bij een psychotherapeut. Hoe lang je in therapie moet is niet te zeggen. Het kan weken zijn maar ook maanden of jaren. />Blijven praten is wel heel goed. Of het nou hier is, met een goede vriend(in), bij traumamaatje.nl, Slachtofferhulp, je behandelaar... het maakt niet uit. Blijf vooral praten. /> />Warme groet, />Arnold

Ik doe aan kundalini yoga om.mjjn stress systeem te kalmeren ! />Trauma zit in je lijf en moet eruit! />Wel doorzetten duurt even voordat het werkt. />Daarbij doe ik gong baden en meditaties.

Je kan het ook voor je gebruiken, je bent goed in risico zien, dan kan lang niet iedereen, en in allerlei situatie kunnen veel mensen juist niet schakelen. Je kan je hyperalertheid dus op een positieve manier inzetten. Dat geeft rust wanneer je dat beseft. /> />Verder zie ik het inmiddels als een kwetsbaarheid, dus iets wat continue aandacht en liefde nodig heeft. Wanneer je merkt dat iets niet soepel gaat kun je proberen afstand te nemen en de oorzaak te doorgronden. /> />Kern van dit is het accepteren, het proces wat bij jou hoort steeds doorlopen en het er mogen zijn van jezelf en het omarmen van alles wat je bent. Lief zijn voor jezelf en jezelf durven gunnen wat je nodig hebt. Wat dat is kan een ander jou helaas niet vertellen. /> />Wat is normaal, ik ben nog nooit een normaal iemand tegengekomen.... Laat dat normaal willen zijn los, dat bestaat niet. Normaal is dat wanneer jij vind dat je het goed doet voor jezelf.