Angstaanval / Angststoornis - Lotgenotenverhalen

Hey, ik heb precies hetzelfde echt, ik ben zelf 22 jaar. Maar wat je zegt komt me heel bekend voor. />En inderdaad, we zijn niet alleen! We komen er allemaal sterker uit al heeft het tijd nodig! /> />Sterkte!

Dit is echt volkomen normaal. Als je angstig bent sta je constant op scherp en produceer je veel adrenaline. Je reptielenbrein stond contant aan. Je lichaam moet even weer herstellen. Neem de tijd en laat het vooral over je heen komen. Dan kun je hierna weer functioneren op je natuurlijke energie i.p.v. adrenaline.

hee, ik ben Nina (19) en heb zelf nu ook al maanden last van angst en paniek. Ik weet ook niet meer wat ik ermee aan moet, daarom zoek ik ook mensen om er mee over te praten die een beetje in hetzelfde schuitje zitten! Misschien dat we een beetje steun kunnen vinden bij elkaar. Laat maar weten of je mijn insta/nummer/mail wilt :)

Hey, ik wil je nr wel om met elkaar te praten. Mss vinden we zo steun bij elkaar...

Hoe meer je er mee bezig bent, hoe meer last je vaak zal hebben. Dat is voor mij tenminste wel zo. Ik herken overigens al je klachten. /> />Hoe zit het met je lichaamsbeweging? />Dom wandelen doet voor mij echt wonderen. Een goede nachtrust doet ook veel. Ik ga zelf voor mijn gevoel nu flink vooruit. Veel minder aanvallen en ook minder heftig.

Als je nog iemand zoekt om erover te praten, bied ik me aan. Ben 29 en heb al minimaal 15 jaar lang ervaring ermee helaas

Beste, ik zoek ook een praatgroep om hierover te praten. Wat mij vooral angstig maakt is mijn hart. Ik heb af en toe een harde hartklop en heb een wazig gevoel over mezelf. Volgens de cardioloog is dit niet erg maar het maakt mij elke keer zo bang.

Hoi, /> />Ik ben 21 en heb nu al 2 jaar last van paniekaanvallen en angststoornis en hypochondrie. Kreeg de eerste paniekaanval met carnaval. Paar maanden naar de psycholoog geweest, maar merk dat ik weer terug aan het vallen ben. Ben opzoek naar een praatgroep, mensen van mijn leeftijd die de zelfde klachten hebben! Als ik dit allemaal lees herken ik mezelf zo goed.

"""Nu heb ik al een tijd geen last meer van die heftige paniekaanvallen, wel heb ik nu continue pijnlijke steken en druk op mijn borst, iedere dag loop ik met pijn. ook heb ik nog af en toe hartkloppingen.""" /> />Wat ik frequent heb is dat de spieren zo strak staan dat bindweefsel begint te ontsteken. Voorak mijn borstspieren wat diep inademen bemoeulihkt. /> />Fysiotherapeut kan hier zeker bij helpen.

hey ik ben 22 en heb al 12 jaar last van paniekaanvallen ik zoek ook een praatgroep. misschien kunnen we elkaar inderdaad helpen. insta />emma.m669 /> />groetjes

Ik ervaar ook dergelijke klachten. />Ik proveer er aan te ontsnappen maar dat lukt niet en ook de hulpverlening heeft beperkt effect

Hoi Johan. /> />Wat voor mij de klachten echt fors minder maakte is gezonder leven. /> />Ik probeer geen medicijnen te gebruiken, ik neem alleen een valeriaan van de kruidvat voor het slapen gaan. Een goede nachtrust doet namelijk wonderen voor het verminderende klachten en ik heb het idee dat het mijn slaapkwaliteit verhoogt. /> />Ik ben een aantal weken geleden begonnen met wandelen omdat ik amper lichaamsbeweging had en ook zo min mogelijk de deur uit ging. Hoofdzakelijk omdat ik bang was voor klachten met ademhaling/duizeligheid of een paniek/hartaanval. Eerst enkele honderden meters, steeds wat grotere rondjes, laterover een wat drukker plein (ik hou niet van drukte) of juist alleen in het bos (ik ben bang voor een hartaanval, want bij een paniekaanval krijg ik altijd pijn/druk in de hartstreek). Twee dagen geleden heb ik voor het eerst 10.000 stappen gelopen. Dat ga ik proberen een maand vol te houden waarna ik 6.000 als minimum zal aanhouden. /> />Wat ik heb gedaan, voor mijn gevoel gerangschikt van meeste naar minste invloed op verbetering. /> />- Dagelijks wandelen />- Goed slapen />- Angsten opzoeken en overwinnen />- Gestopt met roken />- Gezonder eten /> />Allemaal hebben ze een flinke impact op de vermindering van klachten. /> />Ik weeg nog steeds 122 kilo en lees nu op het forum omdat ik net compleet onverwacht een flinke aanval kreeg met pijn op de borst. Ook ik loop al vele jaren met deze klachten,maar geloof dat ik er geheel af zal komen als ik de discipline kan opbrengen het bovenstaande vol te houden.

Dag Johan, /> />Ik mijn verhaal zojuist gedeeld onder nummer 348. Misschien heb je wat aan de tips

Bedankt voor de reacties. /> />Inmiddels 1.5 maand verder heb ik heel weinig last van paniekaanvallen. Echter ben ik nu continu zo moe, dat ik niks gedaan krijg. Ben ook heel misselijk en geef vaak over. Voorheen zat ik vrijwel dagelijks in de sportschool, at ik gezond (nu overigens nog steeds), rook niet en drink niet. Begin nu toch weer bang te worden dat er iets met me aan de hand is. De vermoeidheid is vask zo erg dat ik niet eens de trap op kom en moet er ook geregeld door overgeven. Donderdag ga ik naar de huisarts. Wellicht wel een burnout oid. Ben daar zelf verder niet bekend mee, maar mijn huidige klachten heb ik in al die jaren van paniekaanvallen nog nooit gehad.

ik snap je verhaal helemaal ik durfde ook geen medicatie nemen maar dat was helemaal geen doen. />nu heb ik een lichte medicatie dat toch mij wel serieus heeft geholpen. />op een dag heb ik dit gewoon toch ingenomen en was wel een lifechanger

Ik heb identiek hetzelfde probleem. Ook ik heb hier nog altijd geen oplossing voor. Het is echt vreemd waarom onze hersenen een signaal naar onze keel geven om te kokhalzen. Wat je misschien nog kan proberen is een chiropractor. Hij kan door het kraken van gewrichten druk in je lichaam verlagen. Psychologisch is dit echt heel zwaar. /> />Laat me gerust weten hoe het nu en verder in de toekomst met je gaat.

Lees dit bericht en kan het een op een op mijn verhaal plakken dat nu speelt. />Kom niet meer uit de spiraal van op mezelf letten bij alles wat ik doe, knettergek word ik ervan en wil eigenlijk niet meer verder. Is deze Ilse eruit gekomen? Ik ben inmiddels 8 maanden bezig en ben totaal uitgeput.

Wat een herkenbaar verhaal dit! />Heel herkenbaar, heb dit af en aan de laatste jaren. />Ben nu onder behandeling bij een psychologe en krijg nu EMDR, dit gaat trouwens niet om deze angsten maar om trauma uit m'n verleden. Zij denkt dat dit voor m'n huidige angst ook zal gaan helpen. Ik hoop het zo!!! />Heel veel sterkte jullie en we komen eruit hoor!

Hallo suus .nou je had het niet beter kunnen verwoorden geweldig. Ook ik zit dus met het zelvende probleem. Dus ik kan aan jouw verhaal eigenlijk niks toevoegen. Het is niet anders al je hier beschreven hebt. Bij mij kompt er alleen woede bij kijken of te weg agresie. Ik loop ook bij de hulpverlening en heb dus het gevoel ze me niet begrijpen. S citalopram gekregen en ze noemen het depressie. Maar zo als jij het hier neer zet ....het kon niet beter. Heb deze dus eens even bewaard. Ik loop er ongeveer al 4 jaar mee .en er is blijkbaar niks aan te doen als alleen maar medicatie. Ik slaap zo iets meer dan ik overleef noem ik het maar even. Om dat ik natuurlijk in de nacht geen oog dicht doe.ik weet niet wat ik hier nog aan toevoegen moet?.maar mag je dit nog lezen. Ik sta open voor contact. Mvg anoniem

Lijkt mij een heel fijn idee

Mij ook!

Hebbeb jullie ondertussen zo een praatgroep? Ik heb hier veel interesse in aangezien ik ook extreem veel last heb van angst.

Ik zou zeker therapie gaan volgen. Wat je zegt komt voor mij ook heel bekend voor.

Hoi lees je hele verhaal heb met je te doen. Terwijl ik dit schrijf heb ik al weer enige dagen last van somberheid angst en paniek aanvallen. Daar help ik jou niet mee maar wil je laten weten dat je zeker niet alleen staat. Ik heb mijn leven lang kortere of langere tijd last van angsten en sombere gedachten. Ik vindt het echt een wonder dat ik de leeftijd van 77 jaar heb bereikt en binnenkort zelfs (als ik het beleven mag) 78 kaarsen uitblaas. Maar mijn leven is zeker niet over rozen gegaan eerlijk gezegd, zoals ik mij nu voel, een hel. Echt genieten van het leven heb ik voor mijn gevoel weinig kunnen beleven, wat is angst en somberheid toch een straf. Doseer je medicatie laat je goed helpen en wens je alle goeds.

Ik heb dat gekregen na kuur AB ik had hierna geen eetlust meer en ben behoorlijk veel afgevallen, hierdoor angst ontwikkeld om te eten omdat door de angst ik nog geen eetlust heb ...ik roep hetzelf op..door spanning steen op mijn maag..het is echt en ellende.. Ik ga nu probiotica proberen aangezien ik heb gelezen dat een verstoorde darmflora ervoor zorgt dat je angsten vele malen erger kunnen worden. /> />Sterkte hoop dat je gauw geholpen wordt.

Ik ben niet bang om zelf te stikken, maar heb die angst in zekere zin voor mijn kinderen. Ik heb een lifevac in huis gehaald. Belachelijke prijs, maar daarmee kan je jezelf of anderen prima redden. Nu weet ik niet of zoiets je juist zou geruststellen of dat je je daarmee juist te veel bezig houdt met dergelijke angsten.

Ik heb een slik angst weet iemand raad ik ga sowieso naar de huisarts maar wil graag in gesprek komen die dit kent

Hoi Joke we kunnen elkaar een hand geven />Ook ik heb een slikstoornis />Slikfoto.s gehad door heel de molen />Maar heb hyperventilate angst en paniek />Ik eet wel ietsjes maar zodra het in m'n mond gaat />Kan ik en durf ik niet te slikken />Ik weet wel waardoor het komt Ik heb me een keer verslikt heel lang geleden En daar heb ik een slik angst aan overgehouden het is verschrikkelijk Ik snap je helemaal

Ooh ik begrijp je zo goed ik huil ook iedere dag />In de ochtend gaat het nog enigszins />Beetje yoghurt />Maar dan tegen het avondeten aan gaat mijn kela al dicht zitten Ik durf het ook niet door te slikken ben ook bang dat het blijft hangen of dat ik stik zodra ik mijn ogen open doe 's ochtends begint de angst al />Daarbij slik ik ook nog van allerlei medicatie wat helemaal niet helpt />Ik ben echt een einde raad ik weet niet meer hoe ik het moet doen Ik word helemaal gek van mezelf ben 12 maanden opgenomen geweest maar het heeft niks geholpen Ik werd gewoon naar huis gestuurd en nu zit ik thuis en eet geen warm eten dan neem ik maar een bakje vla of wat drink Brinta />Dus ik weet hoe verschrikkelijk het is het is gewoon niet normaal Ik weet het ook niet meer

Blaas je kaken eens op met wijde neus, herhaal een paar keer. En dan weer en slik. Ik deed dit wanneer ik grote pillen moest slikken. Werkt !

Ik herken wel wat van je klachten. Heb zelf ook een sporthorloge en ben erg gefocust op mijn gezondheid (hartslag, stressniveau). Daarnaast meet ik regelmatig mijn bloeddruk, ondanks dat ik weet dat deze prima is. Wat mij het meeste helpt is sport, krachttraining en hardlopen/fietsen. Wel wat dubbel, want juist hiermee ervaar je weer meer lichamelijke sensaties (verhoogde hartslag o.a.). Voor mij is het echter de beste manier om de angst onder controle te houden, want door te sporten kom ik makkelijker 'uit mijn hoofd'.

De cardioloog raadde mij af om en sporthorloge te dragen. Teveel mensen komen op cardiologie terecht omdat ze zich ernstig zorgen maken over hun hart - dat meestal prima werkt. Het sporthorlogeis voor gevoelige mensen niet al te best voor hun psychisch welzijn. Je wordt dan eerder angstig van een te lage of te hoge hartslag.

Wat een verhaal Kyrie, jemig. Over wat te doen bij een paniekaanval? Ik heb iemand die ik kan bellen als ik een aanval vol opkomen (mijn zusje). Zij weet van die aanvallen, en ik hoef alleen maar te praten (soms kort, soms lang), mijn aandacht te verleggen, om uit de paniek te komen. Ik vertel dan 100% totaal eerlijk waar ik bang voor ben, en altijd blijkt dan dat die angst gebaseerd is op 'iets van vroeger' en nooit met het heden. Mijn angst slaat dus echt nergens op, het is alleen maar een bak herinneringen, ouwe meuk, waarvan je denkt dat dat weer gebeurt (wat natuurlijk niet waar is!). Jouw moeder is overleden, ze is er niet meer (en wees blij) dus zij kan je niks doen. Prent dat in je hoofd.

Ik herken je verhaal heb precies het zelfde. />De gedachtes zijn vreselijk he.. />Maar juist omdat je walgt van je gedachten is het een goed teken dat ze niet van jou zelf zijn. />Ik weet het moelijk te realiseren ik heb er zelf dagelijks een strijd mee. />Als je elke keer zo een gedachte heb probeer eerst jezelf de vraag te stellen wat je deed op het moment of het klopte wat je dacht, ga zo maar door.

Dag, /> />Mensen die geen begrip tonen en niet begrijpen onze angsten, die kunnen we beter laten gaan. In een relatie is respect en acceptatie van elkaars tekortkomingen essentieel; als dat niet inzit dan maar er mee ophouden. Liever alleen dan samen met iemand die je niet accepteert zoals je bent. Mijn partner is van mij fysiek afhankelijk, dus hij moet wel; 😉 />Ga voor jezelf. Veel sterkte.

Lieve anoniem, />Ik herken je verhaal! />Ben een vrouw van 68 jaar en ik chronische stress/angst zolang />als ik me kan herinneren, />Het beheerst mijn hele leven, ik schaam me er ook niet meer voor en kan er met periodes beter mee dealen, />maar echte acceptatie is nog steeds niet makkelijk! />Heb nu sinds 26 jaar een relatie met de meest zorgzame/lieve en mooie man in mijn leven, maar mijn angst kan hij niet wegnemen. hij heeft lang in de psychiatrie heeft gewerkt,maar je partner kan niet je therapeut zijn. Begin corona heb ik vrijwillig een opname van een maand gehad in de Lievegoed kliniek in Bilthoven (antroposofisch},wat wel een goede beslissing is geweest. Daarna ging het met vallen en opstaan />beter.Sinds een tijd beheerst de angst me weer en is alleen maar erger geworden na een traumatische ervaring bij een tandarts. Dus geen tandarts meer,maar een tijdje geleden kreeg ik klachten en dat triggerde mijn angst (voor de angst). />Met veel respect voor mijn partner,ben ik naar een tandarts gegaan. Ik ben ook hypergevoelig voor geluid,prikkels,pijn.. />Uiteindelijk word ik echt ziek,misselijk,op,niet kunnen eten en />malen.. er wachten mij nu een paar nare behandelingen en ik />moet binnenkort naar de kaakchirurg omdat de tandarts een plek op mijn slijmvlies,die ik al eeuwen heb niet vertrouwt, />kan dus goedaardig/kwaadaardig zijn en nu zit ik er helemaal doorheen,wat als het mis is.... />Op dit moment kan ik niet functioneren, de angst beheerst me />volledig, chronische angst is echt een hel,waar je je partner liever niet wilt belasten, />Het enige wat ik je mee kan geven is proberen de kleine dingen te zien,vogeltjes,veertjes,bomen,een lichtje branden (ik heb een huisaltaar/seizoenstafel) ,mooie film/serie... en de lat niet hoog leggen voor jezelf, />Het ga je goed, />Hartegroet, Myr

Hoi Yvonne, /> />Ik herken dit heel erg. Ik was ook zo erg met mn ademhaling bezig dat het leek alsof ik vergat dat ademen automatisch gaat. />Ik heb een saturatie meter gekocht wat mij in het begin wel wat rust gaf. Ook ben ik steeds ademhalingsoefeningen gaan doen. Hierdoor is het al iets beter maar nog niet helemaal weg. Wat mij overigens ook heel erg heeft geholpen is tiktok. Ik ben via dit platform bij anxiety fitness gekomen, zit zowel op tiktok al YouTube.

Wie was dat dan dan wil ik ook geaag

Het is geen stom probleem. Ik heb er zelf ook last van en herken alles wat je geschreven hebt. />Ik wou dat er een therapievorm speciaal voor acousticofobie bestaat, want zo heet het.

Lieve Maria, linksom of rechtsom, het komt goed hoor! Houd moed, durf hulp te vragen en wees superlief voor jezelf! X

Ik zal graag met je in contact komen />Heb hetzelfde

Ik deed begin dit jaar een hartstilstand. Met reanimatie en een shock van AED-toestel ben ik er weer doorgekomen. />Ik moest wel een toestel laten inplanten om dergelijk voorval te voorkomen(ze hebben de oorzaak van het voorval nog steeds niet gevonden). /> />Na een zestal maanden begon ik symptomen te vertonen zoals jij beschrijft, licht in het hoofd, druk of pijn op de borst en daarbij dus een hoop angst. /> />Ik werd door de cardioloog doorgestuurd naar een psycholoog want fysiek verklaarde hij me kerngezond. />De psycholoog herkende meteen aan de symptomen dat ik aan chronische hyperventilatie leed. Ik ademde teveel in en te weinig uit wat resulteerde in duizeligheid, dat licht gevoel en druk op de borst. />Ik doe nu al een aantal weken ademhalingsoefeningen en ben van dat lichte gevoel en pijn in de borst vanaf. De angst blijft wel nog… maar ben blij van die symptomen vanaf te zijn. /> />Misschien ook eens iets om op te nemen met je arts?

Zelf ben ik ook bang gek te worden de controle kwijt te raken, ga zo maar door. />Een ding heb mij laten beseffen dat niet gaat gebeuren. Je bent bang om gek te worden omdat je bang bent gaat het dan ook niet gebeuren en ben je er bewust van je het niet wilt en het dan ook heel erg zal vinden. />Het zal niet in een keer over gaan natuurlijk de angst er voor. Zelf ben ik ook nog in therapie en heb ik dwangmatige gedachten lijkt wel omdat als ik die niet heb ik bang ben het zal gebeuren wat ook niet bodig is. />Wat ik je wil vertellen is om de angst niet te gaan negeren dan word het alleen maar erger kijk de angst recht in ze ogen aan. Vraag jezelf af of het nodig is om bang te zijn wat je aan het doen was en of de gedachten angsten kloppen zo stel je je zelf alsmaar gerust.

Erg he zo balen dit.

Even een ❤ onder de riem. /> />Probeer iedere avond 3 dingen te benoemen die mooi en/of fijn waren de afgelopen dag en schrijf dit op. /> />Zo zorg je er langzaam voor dat je op een andere manier naar de dag gaat kijken (je moet tenslotte 3 mooie dingen benoemen) />Zijn 3 dingen te makkelijk? Ga voor 5! /> />Ik wens je heel veel sterkte en rust toe

Ieder mens is mooi op zijn/ haar manier. En waarschijnlijk ben je ook heel mooi, alleen lukt het je niet om jezelf ervan te overtuigen. Vind je uiterlijk bij anderen belangrijk? Of gaat het puur om jezelf ? Praat je erover met anderen?

Heb je een (anoniem) emailadres? Een lotgenoot.

Hoe gaat het nu?

Je bent niet alleen, jouw verhaal had de mijne kunnen zijn. Heel veel sterkte. />Groetjes, /> />Angsthaas

Vervolg, de text was te lang dus niet alles stond er. /> />Ik heb recent in het laatste jaar ( dus +- 4,6 jaar na de eerste ) nog maar 3 lichte aanvalletjes gehad, waarbij wel ervaringen meegemaakt. /> />Bij de eerste 5 maanden geleden ging ik op straat zitten en niemand die voor liep/fietste reageerde op mij, tja van je medemens moet je het hebben. /> />De tweede 3 maanden geleden, ik ging auto rijden en zag in een keer alles dubbel, ik schrok daar wel heel erg van want het was nog nooit tijdens auto rijden gebeurd. />Ik nam die ervaring 2 weken lang mee in mijn hoofd en had er dag en nacht koppijn van. /> />de derde 2 maanden geleden, toen ik mij net beter begon te voelen kwam er weer 1 tijdens het autorijden op de snelweg nu, ik parkeerde de auto langs de snelweg en heb een uur stil gezeten. Daarna ging het iets beter en heb met alle moed niet toe willen geven aan het aanvalletje en ben eigenlijk dom geweest om toch door te rijden naar waar ik heen wilde ( nog 50km moest ik rijden + 80km weer terug naar huis ) eigenlijk super dom, gevaarlijk voor mezelf en medemens geweest, maar ik wilde van mijn angst winnen. /> />Daarna nog weinig last gehad tot niet, ja afgelopen weekend in de supermarkt een hele lichte, maar die was na 20 min weer weg. /> />Ik hoop dat sommige de moeite hebben genomen dit alles te lezen...ik zou het verhaal helemaal uit hebben kunnen schrijven en nog veel meer ook kleinere gebeurtenissen met aanvallen kunnen beschrijven maar dan heb ik nog 5/6000 woorden nodig, dat leest helemaal niemand. /> />In de auto

Ik ga tich toch met een mieilijke moeilijke dag weg en kijk dan de angsten aan zo krijg je meer zelfvertroe zelfvertrouwen

Volgens mij komt deze angst vaker voor. Ze zeggen dat cognitieve therapie of EMDR goed kan helpen bij dit soort angst, of eigenlijk fobie. Ik zou het zeker snel gaan doen. Het schijnt in een paar sessies al te kunnen helpen? Heel veel succes en sterkte!

Waarom niet, geef eens meer informatie.

Ik ervaar exact hetzelfde. Alleen ik weet me helemaal geen houding vanwege mijn latere autisme constatering pdd nos en sociale angststoornis, maar wat wel goed werkt is dat ik moet accepteren dat ik zenuwachtig ben. Piekergedachtes verzet ik allemaal naar 8 uur savonds. Als het dan nog zo belangrijk is voor me is dan haal ik het weer op of ga ik schrijven. Het val allemaal niet mee. Ik zit nog in een proces van revalideren van 10 jaar hyperventilatie en zenuwen. Vreselijk. Hoop dat het 1 of 2 jaat duurt. Als het ergste maar vertrokken is.

hallo ik kan mij hier ook in vinden want dat heb ik ook bij bv bankzaken regelen dingen overschrijven het lukt mij gewoon niet en mijn partner zegt dan je moest je schamen dat je dat niet kan dan word ik angstig en bang ik weet het soms dan niet meer als ik iemand tegen kom die heel aardig of vriendelijk tegen mij is ben ik altijd zo blij als een klein kind enz enz ik vind het ook belangrijk om mensen te helpen als het in mijn bereik ligt je krijgt zoveel fijne reacties terug dat houd mij op het moment op de been

Heb je al een keer gesproken met een huisarts?

Herken het probleem! Ik heb ook PDD-NOS en ik heb last gegeneraliseerde angststoornis! In je eentje het probleem willen oplossen is niet de oplossing! Ga naar je huisarts en leg het probleem voor! En laat door je huisarts door verwijzen naar professionele hulp, die zijn gespecialiseerd in autisme en angst! Heel veel sterkte ermee!

Ik herken jou probleem. />Ga hulp zoeken bij psycholoog doe het op tijd wave voor je het weet loop je er zo 30 jaar mee zoals ik. />Gr Gerrit