Angstaanval / Angststoornis - Lotgenotenverhalen

Zie even mijn reactie 550 mvg anoniem

Veel achter hoofpijn, duizelig, ook last van m'n ogen en zie ook slechter daardoor. Durf geen auto meer te rijden en alleen te wandelen

Heey Ro, />Het klinkt alsof je last hebt van derealisatie, ik kamp hier nu ook al een aantal maanden mee, het duurt voor mij vaak per keer minimaal een hele week. Soms zitten er momenten in de week dat ik me weer normaal voel, maar vaak is het een aaneengesloten periode van me heel vervreemd voelen van mijn omgeving en van mezelf. Alsof je op afstand staat van alles, het voelt heel vlak. Ik wil je even een hart onder de riem steken, dat dit een beschermingsmechanisme is wat in werking treedt op het moment dat er heel veel heftige gebeurtenissen tegelijk gebeuren. Als het teveel wordt voor ons brein kan het gebeuren dat ons brein ervoor zorgt dat we even helemaal niks meer hoeven te voelen. Dit kan zo beangstigend zijn, maar de truc is juist om even te accepteren dat het zo is. Dit is veel makkelijker gezegd dan gedaan, maar wat voor mij helpt is om terug te gaan naar de basisbehoeftes en bezig te blijven met simpele taakjes. Dit betekent, goed proberen te slapen, te eten, muziek opzetten, je lichaam bewegen op welke manier dan ook, schoonmaken, meezingen met muziek, (zodat je niet te veel gaat nadenken over of je niet gek aan het worden bent en of het ooit nog beter wordt). Stel er is een grote klus in huis of bij iemand die je kent, waarbij je gedachteloos moet schilderen, is dat wat dan nog het meeste helpt. Ik zou wel uitzoeken wat er nu speelt in je leven wat ervoor kan zorgen dat je brein dit doet, en ook of er misschien oude trauma's zijn opgerakeld afgelopen tijd. Succes, you got this, je komt hier echt weer uit!!

Beste Johan />Benzodiazepinnes zijn heel verslavend en je hebt er altijd meer van nodig. />Ik nam ze ook 20 jaar,nu 5 jaar medicijn vrij. />Je kan er een rebound van krijgen als je ze te lang slikt,en worden u klachten dan erger. />In mijn geval,was het een lange weg met vele afkik symptomen. />Mij hebben ze van dag op dag eraf gehaald,doe dat nooit!!! />Ga afbouwen heel traag. />Benzodiazepinnes zijn alleen maar verdovend niks meer. />Je kan op Facebook een groep vinden />Benzo strijders,als je ooit wil weg gaan van benzo en Add deze mensen zijn mensen met ruime ervaring om jou te helpen hiermee. />Een arts of psychiater Kent er niets van om iemand hierbij te helpen. />Dan gaat het veel te snel en geloof mij dat wil je niet. />Groetjes.

Beste Angke, />Dank voor je bericht ik ga het proberen maar het is zo lastig de angst en paniek zijn zo heftig. />Welke benzodiazepines en hoeveel gebruikte u? />En is de angst nu ook weg bij u? />Groeten Johan

Beste Angke, />Dank voor je bericht ik ga het proberen maar het is zo lastig de angst en paniek zijn zo heftig. />Welke benzodiazepines en hoeveel gebruikte u? />En is de angst nu ook weg bij u? />Groeten Johan

Heel herkenbaar! Alles wat je hier geschreven hebt heb ik zelf last van gehad (3 jaar) nu heb ik nog een lichte vorm van klachten die komen en gaan. En dat opgejaagd gevoel is heel erg naar.. een van de ergste dingen die ik ooit heb meegemaakt, en ook de zware paniekaanvallen. Maar, het gaat over.. echt waar! Wees je klachten/gevoel de baas en het komt allemaal langzaam wel weer goed (kan wel lang duren trouwens) accepteren voor wat het is anders kun je veel er veel dieper in vast gaan zitten. Kan altijd erger /> />Sterkte

Je lampje gaat niet uit hoor maar het is wel akelig allemaal… Zelf gehad, elke dag dacht ik dat ik zou gaan sterven, en de uit knop werkte bij mij niet meer. Totaal geen rust meer zelfs in de rust stand begon ik uit het niks te hyperventileren, en veel pijnklachten uit het niks. Ik heb een jaar lang chronische hoofdpijn gehad toen het eindelijk wat rustiger werd in mijn lichaam.. en soms heb ik nog wel eens hyperventilatie maar dat duurt maar een paar minuutjes, voorheen de hele dag door en Had daardoor geen zin meer om te vechten om te overleven. Mocht van mij wel voorbij zijn, toen heb ik het allemaal maar over me heen laten komen en is het heel langzaam de betere kant op gegaan.. en ademhalingsoefeningen/naar de fysio heeft op langere termijn ook best goed geholpen en altijd fijn als je erover kunt praten waar je last van hebt en geruststellend :-) /> />

Heel erg bedankt voor jullie reactie! Fijn om te lezen dat ik niet de enigste ben en dat het bij jullie langzaam ook beter is gegaan. Hadden jullie ook zo raar hoofd? Zo dof, je voelt het gewoon opkomen je ziet dan niks meer zitten. En krijg overal last van.

Hallo, inderdaad heb in juni een heel felle paniekaanval gehad tijdens een feestavond, veel volk, felle lichten enz. Voelde me echt duizilig. Ben toen 1 maand thuis geweest. Sinds september ging het beter en onlzngs weer felle hartslag,paniekeren en licht in het hoofd alsof ik er niet echt ben. Dokter geweest, Zou tekort komen van vitamine D maar Jamie heeft geen tekort met deze weer. Nu probeer ik het gewoon een plaats te geven en lukt nog wel maar ben bang dat het weer zover komt als in juni. Maar ik zeg me dat het tussen mijn oren ligt en pratique erover met de personen die het kunnen behrijpen.

Onee ik ben dezelfde persoon van beide berichten maar ik had te vlug op versturen geklikt🤣 ja! dat is ook heel herkenbaar. Ik ben daardoor een tijdje bang geweest dat er iets niet goed was in mijn hoofd maar dat komt en gaat, soms heb ik een dof gevoel in mijn hoofd, vooral rondom het voorhoofd en bij de oren en soms een soort druk dat erop staat, ik krijg dan ook wel eens last van wazig zicht en het gevoel alsof ik er niet helemaal bij ben, alsof lichaam en hoofd gescheiden zijn ofzo. Ik kan het gevoel niet goed uitleggen. Het is een raar gevoel in ieder geval

@Anoniem />Precies dat alsof je lichaam van je geest scheidt en je gek wordt ofzo. Idd heel afwezig en in je hoofd omgeving is dan raar en angstig. Vreselijk is het. />Ook ik ben constant bang voor iets in me hoofd drama gewoon. En kk Google en dat moet je nooit doen! />Hoe ben jij van die nare gedachten afgekomen?

Hallo,ja Googelen deed ik ook bij elke symptoom. Dokter zei me toen,waarom ben ik zoveel jaren gaan bijstideren als je toch alles vindt op internet. Gelijk had ze wel. Bij ons zit het ook wel wat in de familie, mijn oudere zus heeft het ook wel andere symptomen of toch niet maar zij neemt gemakkelijk een medicatie om te kalmeren wat ik dan weer vermijd, probeer van mijn eigen te zeggen dat alles OK is. Maar ja soms heeft het tijd nodig. Het is gewoon lastig dat dokters zeggen dat alles OK is maar dat je eigen zo raar voelt. Dan denk je ben ik nu de enige.

Ik zit in een soortgelijke situatie. />Ik heb geen oplossing voor u, maar wil u wel het volgende meegeven; als uw broer staat ingeschreven als woningzoekende, dan is hij GEEN urgentiegeval..... />Dat ben ik inmiddels te weten gekomen.... />Ik weet natuurlijk niet of hij in de gelegenheid is om te kopen ipv te huren. Inmijn geval is kopen niet meer mogelijk....en ben ik ook ten einde raad...t gaat om mijn zoon....

Dit is heel herkenbaar voor mij. Ik ben 48 en heb al sinds mijn 18de last van pijnlijke kaken. Dit is onderzocht en komt doordat ik continu mijn kaken op elkaar klem, vooral 's nachts. Dankzij het dragen van een opbeetplaat 's nachts is dit beter, maar ook overdag klem ik veel waardoor mijn kaken overbelast raken en die pijn straalt uit naar hoofd en schouders. />Sinds een jaar of 5 ook last van aanvallen waarbij ik denk dat ik een hartaanval krijg. Steken op mijn borst, pijnlijke linkerarm, ademnood...heel eng. Al meerdere keren naar de cardioloog geweest en ettelijke keren bij de huisarts, ook een keer op spoed. Met mijn hart is alles ok. Onlangs bij een therapeut geweest die specialiseert in hartcoherentie, en die heeft vastgesteld dat ik chronisch hyperventileer. Dus ik adem dag en nacht verkeerd. Al deze lichamelijke klachten zijn daaraan te wijten bij mij. Heb nu oefeningen gekregen om zuiniger te ademen, want het probleem is dat ik continu teveel lucht inadem en daardoor teveel koolzuur uitadem. Dit zorgt voor een hele reeks lichamelijke en mentale klachten, zoals angst, somberheid en paniek. Het zal een hele tijd duren vooraleer ik mijn ademhaling terug op een normaal niveau heb gebracht maar na een paar weken met de oefeningen voel ik al een verschil. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Sterkte!

Ook ik herken je verhaal. Pijnlijke kaken heb ik ook een hele tijd gehad. Ineens was het weg, kwam dan ook ineens weer terug net zoals andere sensaties die je noemt. Ook al eens midden in de nacht wakker geworden met het idee een hartaanval te krijgen, maar ik ben er nog. Dus dat was niet zo. Ik heb halverwege vorig jaar wel een hartfilmpje, echo en fietstest in het ziekenhuis gedaan. Kwam allemaal niets uit. Later ook nog bij de neuroloog geweest voor een mri van mn nek vanwege hoofdpijn, ook nog een emg gehad (zenuwtest) allemaal helemaal prima. Nu eigelijk de grootste klachten wel weer verdwenen zijn heb ik vanuit het niets wel vaak een soort van benauwdheid, ik denk dat dat met onbewuste hyperventilatie te maken heeft. /> />Maar als het je gerust stelt gewoon naar de huisarts gaan en een onderzoek aanvragen. Ik moet wel zeggen dat ik vanaf december ben begonnen met antidepressiva, waarschijnlijk vermindert dat mijn klachten ook een hoop. Wil natuurlijk niet zeggen dat jij dit ook moet doen

Hallo! Ik ben een meisje van 17 en heb precies hetzelfde vooral die rare steken op je borst aan de linkerkant en in je arm schouder en nek. Inderdaad heel af en toe aan de rechterkant maar altijd links. Bij mij is alles onderzocht en is er niks aan de hand. Angst kan veel met je doen.

Ja herkenbaar dat heeft bij mij vooral te maken met verlatingangst! Vooral de angst om alleen te blijven! Klinkt gek maar echt tijd om aan je jezelf te werken en geloof me ik ontloop hulp al jaren maar ik zit in een punt in mijn leven dat ik niet anders kan want anders blijf ik in die stress leven

Hoi, /> />Ik zit in hetzelfde schuitje. Ook flinke derealisatie klachten het gevoel of je niet echt leeft. Het is vreselijk. Ook ik heb die paniekaanval in de auto gehad en dat is niet grappig. Met hulp van de psycholoog kan ik er iets beter mee omgaan. De tip is accepteer het. Zie het als iets goeds van je lichaam je lichaam doet dit om je te beschermen tegen verdere schade. Probeer er niet teveel doorheen te gaan. Doe 1 ding en pak je rust weer. Ik weet hoe lastig het is want mij lukt het ook lang niet altijd. Maar door dit toe te passen kan ik alweer kleine stukjes autorijden ondanks de derealisatie.

beste, />heel erg bedankt voor je antwoord, en gerustellend dat ik niet de enigste ben. Heb wel nog een klein vraagje voor je, had je hierbij ook last van instrituve gedachtes? /> />Alvast bedankt,

Enorm herkenbaar, ook in combinatie met intrusies. De oplossing is zien hoe het werkelijk is. Het zijn maar bedachte gedachten die je moet laten zijn voor wat ze zijn. Je moet ze niet onder controle houden. Dit heeft bij mij voor derealisatie goed gewerkt. Als het er is denk ik het zal wel, dan is het maar zo. Ik heb nog wel veel last van de intrusies en bedachte angsten zoals bang voor blauwe strakke lucht. /> /> />Groetjes!

Ga het liefst even naar de dokter om te laten checken. Dat geeft waarschijnlijk geruststelling.

Het is normaal dat je een fysieke en/of mentale reactie krijgt na een heftige gebeurtenis. Je lichaam zoekt ahw een manier om er mee om te gaan. Mijn advies zou zijn: geef jezelf hiervoor de tijd, en praat met iemand waar je je veilig bij voelt. Zelf heb ik in zo'n situatie baat bij mindfull oefeningen, zoals bv. de bodyscan of bergmeditatie.

HOi, /> />Dit is echt heel herkenbaar. Ik heb ook erg last van derealisatie. Het idee dat ik inderdaad via een foto naar andere kijkt en een robot mijn lichaam beweegt. Ik wordt daar ook extreem angstig van en krijg ook paniekaanvallen. Ik heb er vandaag ook last van ik voel me opgejaagd en de wereld voelt raar alsof ik er niet ben alsof ik gevangen zit in mezelf. Ik ben ook erg bang voor een psychose of dat ik mensen eng ga vinden of gek ga worden. Ook door de psycholoog weet ik dat dit niet het geval is, maar tijden zo'n aanval vind ik dat ook erg lastig te relativeren. Kortom je verhaal is ontzettend herkenbaar.

Neem al 15 jaar temesta in de tijd voor afkicken alcohol probleem dat drinken is me volledig af maar zit met benzo verslaving al 2 keer proberen afkicken in kliniek maar wel vermindert maar niet van afzou graag eens kunnen praten met iemand die weet waar ik het over heb aub

Hoi, /> />Ik herken mezelf zooo in jouw verhaal... />In rustige periodes kan ik zelf alles, lees supermarkt, verder wandelen dan normaal, ergens heen gaan /> />En nu al enige tijd weer zwaar straatvrees, paniek enz enz />Heb er 20 jaar last />Van.... en dit is mijn 4e hele zware periodes.... en waarom? En hoezo... schiet mij maar lek

Appartement verkopen, misschien dan rust in je hoofd terug!

Hoi, /> />Ik heb niet exact hetzelfde gehad, maar ben wel tijdje heel bang geweest om ook een erge ziekte te krijgen en voor de dood. Ik was constant bezig met hoe ik zo lang als mogelijk kon leven enzo. Uiteindelijk is het iets in jezelf, het is erg moeilijk, maar op een gegeven moment heb ik gedacht: okey, dan ga ik dood, prima joh. Dit is natuurlijk niet zo simpel, er is veel tijd over gegaan, maar door dat de hele tijd te herhalen naar mezelf kon ik het beter accepteren. Ik heb zelf een angststoornis en ik merk dat het helpt om me het allerergste scenario voor te stellen en uit te denken voor mezelf op een rationele manier, angst is namelijk iets dat vaak aan een vage gedachte vast zit, maar zodra je dan het gaat testen, door je voor te stellen als het zou gebeuren dan helpt dat ofzo, heel vreemd. Ik hoop dat je hier iets mee kan, en anders begrijp ik dat dit klinkt als onzin hahaha

Hoi . Ik herken dit ook . Heb ook angst . Angst voor enge ziekte en de dood . Heb bloedtest gedaan . Alles was ok niets aan de hand met me . Genetische onderzoek laten. Niets aan de hand . Toch denk ik er nig steeds aan . Krijg het niet echt uit mijn hoofd . Weer hart longen zuurstof en bloeddruk laten meten. Ook alles prima . Maar toch ....... Vind het moeilijk om tegen me zelf te zeggen dat er niets aan de hand is . Heb soms zoveel angst . Ga ook naar een praktijk ondersteuner. Mss helpt het ook voor een ander om hier naar toe te gaan .

Lief valmens blijf gewoon proberen te fietsen anders kom je nooit van de angst af probeer wat te ontspannen op de fiets dat helpt enorm is mijn eigen ervaring ik fiets nu iedere dag een stuk en gaat steeds beter suc 6 en geef niet op

En komt vaak ook voort uit alles willen controleren alles perfect willen doen, dat gaat gelukkig al stuk beter door meer los te laten, alleen let ik nog veel op me lichaam en is zo vermoeidheid ook.

Hoi />Het kan natuurlijk altijd door stress komen..soms komen deze klachten tot uiting als je wat rust ervaart. Lees dat je vrg maand je baan hebt opgezegd. Dus meer tijd en ruimte lichamelijk en geestelijk />Stress moet uit je lijf.. misschien werkt dat zo bij jou.. Gr verver

ik heb angsten je kunt door die angsten pijn onder de borst of drukkend of verkrampt pijnkrijgen verschrikkelijk soms hou ik het niet meer van de pijn wat moet je komt door dierot angst ik heaat angst maakt je heele leven kapot het lijkt net of je in een andere demensie zit waar je niet uit komt door die angst zit ik niet meer echt in de realiteit ik ben 24 uuuur per dag bang voor mijn huis

Ja Sissy, helaas wel. Andere voorgrond andere angsten maar gevoelsmatig hetzelfde vermoed ik. Sterkte ermee. Ik zelf ben niet van plan ooit nog te stoppen met antidepressiva. Nooit meer heel ver in dat gat vallen wil ik.

Bloosangst heb ik ook mijn levenlang last van! Veel therapiën gehad, zelfs botox tegen blozen! Ik moet zeggen als ik mijzelf zeler voel is het blozen minder, maar bij zwakke momenten ernstiger! Het blijft vervelend, de gedachten die soms met je aan de haal gaan. Was er af en toe maar een wonderpil voor. 😉

Hallo, voor mij helpt het vaak om op mijn ademhaling te letten, een paar keer goed via je buik ademen. Als je twijfelt if je het goed doet kan je je hand op je buik leggen deze zou dan op en neer moeten gaan. Na een paar keer ademen ineens erop af stappen. Ik hoop dat het iets helpt groetjes

Hallo Henk />Zet jezelf even in de parkeerstand en blijf met je vriendin hier. />Zij wil de veiligheid hebben van haar vertrouwde omgeving en gun haar dat maar. />Zet er geen druk op, want je bereikt hier het tegengestelde mee. />Ik snap dat jij teleurgesteld bent en je vriendin gelukkig wil maken door met haar te trouwen. />Geef haar nog de nodige tijd, je zult zien dat het langzamerhand beter zal gaan en misschien komt zij zelf dan wel met het idee om wat verder van huis te gaan. />Het komt heus allemaal goed ook al kost het tijd en geduld. />Sterkte!

Beste Anoniem /> />Wat jammer dat je deze moeilijke uitputtende en bange periode meemaakt. Het kan heel heftig zijn als paniek je om je hart slaat. />En je lichaam niet mee wilt. /> />Mijn ervaring was niet veel anders. Na een lange ontkenningsperiode, heb ik het over een complete nieuwe manier van leven gegooid. />Met professionele begeleiding, ben ik tot heel nieuwe inzichten gekomen en heb ik eenvoudige relaxatietechnieken geleerd om angst- en paniekaanvallen beter de baas te kunnen. />Het zijn nu eenmaal wel heftige emoties, die snel overgaan na enkele (eeuwigdurende) minuten maar een week kunnen uitputten. />Mijn zelfbeeld hangt niet meer af van wat ik kan/doe voor een ander, maar wel om wie ik zelf ben. />En ja, na enkele jaren, is mijn professioneel leven op een laag pitje na besef dat ik er geen energie meer van krijg en te veel moeite investeerde. />Nu school ik me om om te werken in de sector waar ik energie van krijg. />De Burn-Out heb ik vervloekt. Uiteindelijk heb ik er iets heel positiefs van gemaakt. />Ik ken mezelf nu beter, en leef bewuster dan voorheen. />Het grootste geschenk ik mezelf kon geven. /> />

Hoi! />Ik heb ook een angststoornis en heb last van angst voor flauwvallen aangezien ik al regelmatig in mn leven ben flauwgevallen. Als ik last krijg van symptomen die lijken op duizeligheid/flauwvallen dan word ik angstig en dat verergert de symptomen. Daardoor kan het bij een angst of paniekaanval aanvoelen alsof ik ga flauwvallen. Ik ben hiervoor in therapie maar het is heel erg lastig.. ik heb fases dat ik veel last heb en fases dat ik minder last heb. Probeer vooral geen situaties te vermijden want dat maakt het erger. Heel veel sterkte!

Ik heb ook het gevoel flauw te vallen bij angst op drukke plekken maar ook lopen op drukke plekken. Ik ervaar wel elke dag spanningsklachten met name rug nek ogen hoort dit er ook bij? Ik zit wel in een burnout

Je bent niet alleen! 1 op de 5 mensen heeft dit. En hier nog één! En ik vind je helemaal niet stom. Je bent er bewust van wat je angst heeft getriggert! Dat is eigenlijk best slim. En dat de angst reactie daarop is, is niet jouw schuld. Dat gebeurt en daar hebben we geen controle over. Ik ben alles verloren en dat is ook weer goed gekomen. Je zal altijd alles krijgen wat je nodig hebt, maar geef dit eerst aan jezelf! Neem je rust en neem je tijd. Je kan de uitkering in. Dat verdien je ook gewoon.

Dank je lauri !

Hi Marianne, /> />Angst voor de angst is heel vervelend. />Neem kleine stappen om dit vervelende gevoel kwijt te raken. />Lichamelijk is er niets aan de hand, het speelt je voornamelijk af in je hoofd. />Accepteer dat het soms even niet gaat en dat het heus over gaat. />Je geest verzetten met wandelen in de buitenlucht helpt. />Zijn er dingen die je echt angstig maken, doe het dan niet. />Je bent wie je bent en je hoeft je nergens voor te schamen. />Het komt goed. />Sterkte

hey marianne /> />Zie mijn verhaal hieronder ( mario) />Ik snap je volledig de angst kan je overspoelen en aanhouden terwijl het "gevaar "er nog is dit terwijl het soms iets is wat we rationeel gewoon kunnen duiden als iets simpel waar we eigenlijk niet bang voor hoeven te zijn toch ? maar waarom dan wel ! />vechten helpt niet zeggen ze dan maar ik doe het soms toch nog /> />kleine stapjes inderdaad maar sommige voelen zo groot. /> />heb je medicatie ?

Hallo. />Een aantal jaren geleden heb ik psychotherapie in groepsverband gevolgd. De therapie duurde een half jaar vier dagen in de week en een half jaar twee dagen in de week. Van het vier dagen traject heb ik dagelijks korte notities gemaakt. Die notities zijn te lezen als blogs op de site van schrijverspunt.nl />In de groep komen diverse psychische stoornissen en klachten en hun behandeling aan bod waaronder angst en paniek. Je krijgt zo een beeld hoe psychotherapie in groepsverband als dagbehandeling in de praktijk verloopt. Het is zeker leerzaam. />Ter bescherming van de privacy zijn de namen van de deelnemers gefingeerd en wordt niet vermeld waar en wanneer de therapie plaats heeft gevonden. />Antois. /> />

Ik snap jou angst voor de angst! Hier nog één. Bij mij werkt het om er maling aan te hebben. Het accepteren en weten dat ik al vaker angst overwonnen heb, ook met alle klachten erbij, zoals niet slapen, erg vermoeid depressief zijn enzo. En als dat gebeurt dan gebeurt het gewoon. De controle heb je niet, wel de ervaring. En dat is meer dan genoeg

Wat n wijze woorden Lauri, daar heb ik wat aan!

Je had op mijn verhaal (397) gereageerd. Jouw verhaal klinkt ook heftig. Ik begrijp je helemaal. De medicijnen hielpen bij mij ook niet echt goed. De eerste keer ben ik er vooral vanaf gekomen met behulp van een goede SOLK psycholoog en vanwege het feit dat we plotseling voor mijn ouders zorg moesten dragen. Op 1 of andere manier is toen bij mij de knop omgegaan en had ik geen tijd om met mijn angsten en pijnen bezig te zijn. Het is jammer dat er zo iets heftigs als met mijn ouders (ze zijn inmiddels helaas overleden) moest gebeuren om de knop om te kunnen zetten. Ik denk dat voor mij het beste werkt om van die bank af te komen, me ergens op proberen te storten en door de pijn heen te gaan. Dat lukt me momenteel echter nog niet zo goed. Ik weet niet of dat voor jou ook zou werken? En heb je ook een psycholoog gesproken die gespecialiseerd is in psychosomatische klachten? Ik vond dat destijds wel helpend, het wordt dan duidelijker hoe het brein en pijn met elkaar in verbinding staan en dat angst pijn vaak versterkt. Zolang je angst hebt, heb je spanning en dat houdt de pijn in stand. Ik weet het zelf ook, nu nog die knop omzetten.

Super bedankt voor je reactie. Ik heb nog niet met een solk therapeut gewerkt, omdat er geen in de buurt zit en ik niet zelf durf te rijden in deze toestand. As donderdag ga ik botox injecties in mijn bekkenbodem krijgen. Ik hoop dat hiermee de spanni ng en pijn in dat gebied weg gaat en ik me kan concentreren op mijn mentale stuk. Ik ben bezig met een opname in een kliniek in Portugal, Villa Ramadas. Deze krijgt erg goede recensies op zorgkaart Nedetland. />Ik heb inderdaad moeite met uit bed komen en van de bank af komen. Zie overal tegenop als een berg, maar ga toch bijna dagelijks wandelen en doe wat dingetjes in huis en boodschappen. Maar er zijn ook dagen dat het helemaal niet lukt. Spijtig te horen dat je ouders zijn overleden. Voor hen zorgen was een doel voor jou. Zonder een doel zijn we stuurloos en blijven we in de problemen hangen. Ik weet er alles van, maar vraag me af hoe ik eruit kom. Ik wens je veel geluk.

Ja, jezelf activeren blijft lastig als je zoveel klachten hebt. Hopelijk helpt de botox tegen de pijn. Opname in een kliniek in Portugal klinkt ook interessant. /> />Ik hoop dat het snel beter gaat met je, heel veel succes en geluk gewenst!

Hoi Veugi, />Ik herken je klachten, het is een drama. Zie mijn verhaal 399. Ik weet helaas ook niet hoe ik de cirkel moet doorbreken. Bij mij hielp medicatie helaas niet, maar div therapievormen ook niet.

Wat je kunt proberen is hartcoherentie training. Ik ben er nu 3 weken mee bezig, dus kan er nog niet heel veel over zeggen. Het gaat pas na ong 6 weken werken. Je beïnvloedt hiermee je zenuwstelsel, geeft het rustsignalen. Ik doe het 2 x 10 min per dag, soms nog een keer extra.

O, dat is een goeie tip, ga ik zeker proberen, dank je!

Heel herkenbaar dit soort paniek. Het helpt mij dan om te bewegen. Ik vind het bijvoorbeeld fijn om te gaan wandelen, wel met iemand erbij want dat voelt net wat veiliger. Misschien helpt dat bij jou?

Accepteer dat je deze klachten heb en stop met vechten. />Het gaat echt over. />Neem de medicatie voor enige tijd want zo bouw je wat reserve op. />Verzet je geest door iets te ondernemen, wandelen, sporten enz. />Ga lekker naar buiten en leef als een vlinder. />Sterkte, komt goed!

Heel herkenbaar dit soort paniek. Het helpt mij dan om te bewegen. Ik vind het bijvoorbeeld fijn om te gaan wandelen, wel met iemand erbij want dat voelt net wat veiliger. Misschien helpt dat bij jou?

Ik herken dit heel erg wat je schrijft />Niet geholpen worden en vol gestopt worden met pillen />Elke dag moeten overleven en niemand die je begrijpt

Ook van hier uit de beste wensen natuurlijk maar,ik had eens graag geweten hoe je dat doet. Lees daar voor mijn verhaal eens mvg Jan

Ik moet ook de hele dag huilen van angst en voel me ook echt ziek.

Heel vervelend voor je, maar huilen geeft ook opluchting. />Komt goed, het heeft gewoon zijn tijd nodig. />Accepteer het maar en je zult zien dat de aanvallen minder gaan worden. />Sterkte

Het klinkt misschien gek, maar heel de dag huilen is ook al goed! Iedere dag dat je het jezelf gunt om toch verder te gaan is al goed, wat zeg ik, dat is fantastisch van je! Geef jezelf ook de ruimte om verdrietig te zijn. Dit mag ook gewoon.

Heel erg vervelend! Het beste is er over praten en dan zul je merken dat het heel normaal is. 1 op de 5 mensen hebben hier me te maken. Je bent niet alleen! Zoek lot genoten om mee af te spreken. Die begrijpen je en weten je ook het beste te ondersteunen, waardoor een angstaanval minder zwaar hoeft te zijn. De gedachtes zijn er gewoon en je zult merken dat als je die er gewoon laat zijn er niet op reageert het vanzelf minder word

Ook nog 22 maanden klinische psychotherapie gehad.

Intussen weer anderhalf jaar verder na mijn post hierboven. Helaas met een dubbel gevoel, aangezien ik er aan dacht om mn bericht opnieuw op te zoeken. De doodsangst is gebleven en zo hard aanwezig in alles wat ik doe. Ik heb mijn brein zover gekregen om moeilijk te kunnen functioneren zonder alcohol. Echter ben ik niet verslaafd en kan ik perfect mijn ‘doorsnee’ dagen leven zonder alcohol en heb ik totaal geen drang naar alcohol. Echter van zodra ik iets gepland heb (sociale event, opleiding, …) begint de angst. Ik heb al geprobeerd om een event door te komen zonder alcohol, maar de angst geeft me moeite om te bewegen of te lachen of te praten. Maar na een avondje alcohol te drinken, heb ik de dag erna nog meer last. Niet dat ik een kater heb maar de angst komt zoveel harder aan. /> />Heeft de drukte me achterhaald? Ik weet het niet.. /> />Het leven gaat door, de doodsangst blijft, en ik ben niet meer wie ik was. Ik ben nog jong en heb weinig verplichtingen, maar die komen dichterbij. Ik ben angstig om bv aan kinderen te beginnen omdat ik weet dat ik op dagen van angst niet kan functioneren, wat dan als ik moet zorgen voor iemand…: /> />Psychologen, anti-depressiva, een job die ik eindelijk graag doe, … niks zorgt voor een betere gemoedstoestand en dit maakt me zo vermoeid. Help.

Helaas herkenbaar.. maar ik heb geen oplossingen… />Ik ben 32 jaar en kinderloos, vriendloos en daar heb ik voor gekozen omdat ik met te veel angsten zit. Het is dan niet zo dat ik angst heb voor andere mensen (vroeger dan weer wel omdat ik op de middelschool zwaar gepest ben geweest en door mijn vader de grond ingeboord was terwijl ik hem hard nodig had) een eenzame tijd dat ik er als kind alleen voor stond en alles moest opkroppen. /> /> Ik heb Moeite om ouder te worden, om ziek te gaan worden. En ik sta al jaren stil in de tijd, geen vooruitgang omdat ik nergens zin in heb. Heb daar gewoon de puf niet voor, De angst opzich vreet al mijn energie op en word er moe van. Ik heb erg veel psychologen gehad.. en niemand schijnt te weten hoe ze dat op moeten lossen, maar allerhande etiketten plakken kunnen ze wel. Ik Ben 1 jaar opgenomen geweest met medicatie tegen angst omdat het me tegenhoud om te leven zoals elk ander mens. Ook ik heb paniek aanvallen gehad, sommige duurde de hele dag.. echt vermoeiend, En ik ben er nooit meer van hersteld. Was gewoon een trauma om het gevoel te hebben dood te gaan. Nu is het al wat jaren geleden maar ik blijf erin hangen, “wat als ik dit weer krijg” drukke plaatsen.. oh nee bah. Daar doe ik alles voor om daar dan onderuit te komen🙄 nu momenteel heb ik weer agressie problemen, dan weer tijdelijke dwang of bang voor lichamelijke klachten.. het verschuift telkens…Maar heb mijn verleden nooit kunnen verwerken

Als het weer gebeurd dan kun je misschien voor een moment je voorstellen dat er echt een negatieve energie is (zonder er verder een verhaal van te maken of een verklaring voor te vinden). En in die belevingswereld kun je je dan voorstellen dat je die energie naar het licht stuurt. Zeg dat je geen behoefte hebt aan contact. Dat je de negativiteit het beste gunt en jezelf ook. Dat je graag rustig wilt slapen en dat het nu tijd is om weg te gaan, naar een lichte plek.